در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
از جنجال تا آرامش
ران ارتست امیدوار است پیش از پایان این فصل لیگ بسکتبال حرفه ای امریکا (N.B.A) به صحنه این رقابت ها باز گردد. این در حالی است که او به دلیل دست داشتن در اغتشاش مسابقه چندی پیش تیمش ایندیانا پیسرز با دیترویت پیستونز تا پایان فصل حق همراهی پیسرز را ندارد.
با این حال مسائلی به این ستاره تهاجمی ایندیانا در این ارتباط امیدهایی بخشیده است. مهمترین آنها این است که دیگر بازیکن محروم شده پیسرز که ژرمن اونیل باشد، مدتی پیش با رجوع به یک دادگاه مدنی توانست حکم بازگشت زود هنگامش را به میدان بگیرد.
و در حالی که از محرومیت 25 جلسه ای او بیشتر از 15 جلسه سپری نشده بود، وی از این طریق زودتر توانست به صحنه بیاید.
ارتست که پیسرز در غیاب او ضعیف عمل کرده و با رکوردی نسبتایر به یر در رده سوم جدول سنترال در کنفرانس شرق چرخ می خورده است می گوید: به یارانم اعتماد دارم و آنها مشکلات خود را حل خواهند کرد ونیازی حیاتی هم به حضور من نیست.
درست است که ظاهرا تا پایان فصل محرومم ، اما بسیار امیدوارم اگر تیم به مرحله پلی اف برسد، تا آن موقع من توانسته باشم مجوز بازگشت به صحنه را بگیرم.
وقتی فنجان قهوه آمد
در دیدار مورد بحث ، وقتی میان بازیکنان پیسرز و دیترویت درگیری فیزیکی روی داد، ارتست روی میز اعلام نتایج کنار زمین نشست ، ولی در حالی که قصد خستگی رفع کردن را داشت ، یک فنجان قهوه پرت شده از روی سکوها به سرش خورد.
ارتست خونسردی اش را از دست داد و به روی سکوها دوید و با تماشاگران زد و خورد کرد و دیگر بازیگران دو تیم با تاسی از وی چنین کردند و به روی سکوها رفتند و در یک چشم به هم زدن سالن بسکتبال به یک رینگ بزرگ بدل شد.
اتحادیه بسکتبالیست های حرفه ای امریکا نیز به احکام انضباطی این بازیکنان اعتراض کرده و خواستار لغو آنها شده است ، اما مدیران لیگ به سرکردگی دیوید اشترن تا به حال این درخواست را رد کرده اند و بعید است تا پایان فصل تغییر در این سیاست بدهند.
ارتست با در نظر گرفتن این مساله می گوید: قبول دارم که این بزرگترین اغتشاش در تاریخ N.B.A بوده است. با همین طرز تلقی است که می گویم وقتی بازگردم نهایت کوشش خود را به کار خواهم گرفت تا دیگر این مسائل روی ندهد.
باعث و بانی ماجرا
هنوز که هنوز است ، همه می گویند بانی اصلی درگیری ، بن والاس مهره دفاعی مشهور دیترویت پیستونز بوده است ؛ مردی که وسط مسابقه وقتی ارتست روی او خطا کرد، با دست وی را به سمت زمین هل داد و ارتست عصبانی شد و جوابش را داد و در یک چشم به هم زدن بازیکنان در حمایت از یکدیگر وارد عرصه کتک کاری شدند و کار در نهایت به جایی کشید که گفتیم.
با این حال ، ارتست مدتها بعد از آن کشمکش و در حالی که آثار و تبعات آن هنوز ادامه دارد، می گوید کینه ای نسبت به وی ندارد: «والاس همان روزها با غم درگذشت یکی از وابستگانش مواجه شده بود و حال و روز خوشی نداشت.
در نتیجه من آن کار او را درک می کنم و دلگیری هم از او ندارم.»
یکی از کارهایی که ارتست طی ماههای دوری از میدان مشغول به آن بوده ، نوشتن و تدوین یک کتاب بوده است تا بتواند در آن از برداشت ها و ایده های ورزشی اش سخن بگوید.
او همچنین ساعات زیادی را کنار خانواده اش گذرانده تا غیبتهای طولانی اش را در این زمینه طی ایام حضور در بازیهای N.B.A جبران کند؛ هرچند همه می دانند فعالیت های جنبی هنری و شغلی و تجاری اوبه حدی بوده است که او حتی قبل از غائله نبرد با دیترویت یکی دوبار از سران پیسرز خواسته بود به او در دو سه بازی فرصت استراحت و دوری از میدان را بدهند تا وی بتواند آن فعالیت ها را ساماندهی و تعقیب کند.
خودش در دل زمستان 2005 می گوید: غیبت در مسابقه های این فصل چیزی نیست که دلخواهم باشد و خودم آن را طراحی کرده باشم. این چیزی بود که روی داد و از کنترل من خارج است.
هر کاری الان انجام می دهم ، لحظه ای و مقطعی است و چیزی که برای آن مهیا می شوم و برنامه و خواست اصلی من است ، شرکت مجدد در مسابقه هاست ، چیزی که دیر یا زود روی خواهد داد.
منبع: آتلانتا جورنال
اول ژانویه 2005 
اول ژانویه 2005
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
