بچه‌ها باید جرأت و جسارت را بیاموزند

در حالی که متخصصان، عوامل محیطی و بویژه تربیتی را نیز در این مورد بسیار موثر می‌دانند و می‌گویند محیط از دوران خردسالی و حتی جنینی می‌تواند بر کودک شما تاثیر بگذارد؛ بنابراین به هیچ وجه نباید این عوامل را نادیده بگیرید یا نقش آنها را ناچیز بشمارید. پس بهترین توضیح این است که بگوییم عوامل محیطی و ژنتیکی همراه با یکدیگر در شکل‌گیری شخصیت افراد نقش ایفا می‌کند.

اما یکی از مهم‌ترین عناصر محیطی که به هیچ عنوان نمی‌توان و البته نباید آن را نادیده گرفت، خانواده است؛ خانواده‌ای که کودک آن را به عنوان اولین محیط اجتماعی می‌شناسد و بسیاری از مفاهیم را در آن می‌آموزد، با آنها بزرگ می‌شود و شخصیتش بر همان اساس شکل می‌گیرد.

البته خوب است پدر و مادرهای عزیز هم قدری بیشتر به این موضوع توجه داشته باشند و بدانند براساس نظر متخصصان، سال‌های اولیه زندگی کودک مهم‌ترین سنین یادگیری اوست؛ یعنی در این دوران کودک بیشترین میزان یادگیری و اثرپذیری از محیط را دارد.

همچنین اولین تجربه‌هایی که کودکان طی آن می‌توانند جرات و جسارت خود را تجربه کنند نیز در محیط خانواده اتفاق می‌افتد. بنابراین خوب است والدین شرایط مناسبی برای کودک فراهم کنند که او بتواند چنین تجاربی را کسب کند با خوب و بد و کم و کاست آن آشناشده و به بهترین شکل آماده حضور در جامعه بزرگ‌تر شود. چنین کودکانی در جامعه می‌توانند خودشان را به همان صورتی که هستند و با همان توانایی‌هایی که دارند، نشان دهند و نه آن‌طور که مردم می‌خواهند.

پس یادمان باشد ما نه‌تنها باید خودمان را همین‌طور که هستیم بپذیریم و دوست داشته باشیم، بلکه باید به فرزندان‌مان هم بیاموزیم خودشان را در شرایط موجود و با امکانات فعلی قبول کنند و دوست داشته باشند.

در غیر این صورت آنها به قایق‌های بی‌سرنشینی تبدیل می‌شوند که دستخوش امواج و توفان‌های گاه و بیگاه زندگی خواهند بود.