بسکتبال در غرب آسیا بیرون از ریل افتاد

*باز هم مصطفی هاشمی را مشتری بازی های بسکتبال دیدیم.یک مشتری دائمی.

-پس بگذارید راحت تان کنم. صد بار و صدها بار دیگر مرا مشتری بسکتبال می بینید.

*روزهای اول برای مان دشوار بود چون هاشمی را همیشه روی نیمکت می دیدیم اما حالا شما به یک سکو نشین در بین تماشاگران تبدیل شده اید؟

-این هم جزو چرخش های روزگار است.یک روز آنجا روز دیگر اینجا.بسکتبال را با همه اینجا و آنجاهایش دوست دارم.الان از بیرون خیلی کارها را بهتر می بینم.

*مثل بازی های تیم ملی را؟

-تیم ملی عشق من است.با چشم جان می بینمش.

*تیم ملی بعد از سال ها در ایران و در بسکتبال غرب آسیا رویت شد.شما هم سالها پیش مربی تیم ملی بودید و تجربه غرب آسیا را در کارنامه تان دارید.چقدر اوضاع به نسبت قبل فرق کرده است؟

-بسکتبال ایران که صددرصد تغییر کرده. در آن سال ها نسل طلایی بسکتبال ایران تازه دوران طلایی را آغاز کرده بود و بازیکنان هر سال بزرگ تر می شدند و در آسیا بزرگی کردند. تیم ملی 12 سال پیش قابل قیاس با این تیم نبود.بسکتبال در همان روزها برای امروز ساخته می شد.

*تیم هایی مثل اردن در همان سال ها قوی تر از این دوره بودند.

-آنها بازیکنان باتجربه داشتند که تجربه شان به جوانی بازیکنان ما می چربید.الان هم در برخی از دوره ها اگر با تمام بازیکنان خود بیایند و بازی کنند تیم ملی را به دردسر می اندازند با این وجود من اعتقاد دارم بسکتبال ایران بالاتر از این حریفان قرار دارد.

*آیا غرب آسیا در دوره های اخیر همه توانمندی های بسکتبال در این منطقه را به نمایش گذاشته است؟

-در دوره های اخیر بحران های سیاسی و اقتصادی تاثیر مستقیم روی کشورهای منطقه داشت و بی تردید ورزش را دچار چالش هایی کرد که نمونه اش میزبانی های ضعیف و غیبت برخی تیم ها مانند سوریه است.هنوز برگزاری فینال بازی های باشگاه های آسیا در ابهام است.استقبال نکردن بازیکنان خوب ملی از غرب آسیا نیز دلیل دیگری بر پایین بودن سطح این رقابت ها و بیانگر این است که غرب آسیا از دوران خوب گذشته فاصله گرفته است. اگر بسکتبال در غرب  بر خلاف استانداردهای رایج از ریل خارج شود تیم های منطقه لطمه می خورند.

*اردن و لبنان دو تیم خوب منطقه در این دوره چه وضعیتی داشتند؟

-آنها آمده بودند انتخاب شوند نه قهرمان.این بازی ها باید برگزار می شد تا دو تیم دیگر از غرب آسیا به جام ملت ها در سال 2013 معرفی شوند.عراق تیم جوانی فرستاد و اردن می دانست مشکلی برای گرفتن سهمیه ندارد و با 5 غایب آمد.لبنان هم 5 نفر از برترین هایش را نیاورد.

*منظورتان این است که رقبای ایران دستاوردهای بیشتری از بازی های تهران داشتند؟

-ما تیم را برای قهرمانی بستیم در حالی که جا داشت برخی از بازیکنان لیگ را در این بازی ها به میدان بفرستیم تا برای سال آینده 2 یا 3 نفر بازیکن جدید در ترکیب تیم ملی داشته باشیم. من روی سلیقه مربیان تیم ملی نظری ندارم.آنها صاحب اختیار هستند.من فقط نظر خودم را می گویم.

*امیر صدیقی یکی از جوانانی است که در تیم مهرام با شما باشگاه های غرب آسیا را تجربه کرده بود. با بازی هایی که در این دوره از صدیقی دیدیم می تواند به یکی از جوانان قابل اتکا تیم ملی تبدیل شود.

-با شما موافقم.بسکتبالیست های ایرانی الان در شرایطی قرار دارند که از ظرفیت های بسکتبال ایران کاملا استفاده می کنند.این بازیکنان را کسی به تنهایی نساخت و کسی هم نمی تواند ادعای انحصار طلبی در بسکتبال کند.امیر صدیقی چنانچه بر مسایل روحی – روانی خود مسلط باشد بازیکن بزرگی می شود.

*تفاوت تیم ملی دوران ماتیچ و بچیروویچ را چگونه ارزیابی می کنید؟آیا اصلا تفاوتی داشته؟

-اجازه بدهید من در این رابطه حرفی نزنم.

*باز همان ماجرای آمدن بچیروویچ به جای شما در مهرام؟

-خب من هر حرفی بزنم شاید حسادت یا تنگ نظری ام نسبت به او تعبیر شود.دوست ندارد جامعه بسکتبال از من تصویر بدی بسازد.تصویری که من در آن منتظر ایراد گرفتن از بچیروویچ هستم.

*جامعه بسکتبال به همان نسبت درباره نقد خوب و نقد بد قضاوت می کند و نکته های راهبردی را می توان در نقدهای خوب پیدا کرد.حالا می خواهد طرف مقابل بچیروویچ باشد یا هر کس دیگر.

-از من صرف نظر کنید.

*اگر شما به جای بچیروویچ بودید اصغر کاردوست را همانگونه که او در بازی با لبنان از او بازی گرفت ، از کاردوست بازی می گرفتید؟

-قطعا نه.من زمان بیشتری به او بازی می دادم.این حرف را در جریان مسابقه بود که گفتم و می توانید از کسانی که در بازی ایران – لبنان پیشم نشسته بودند بپرسید.اهل نبش قبر کردن نیستم . کاردوست بازیکنی است که در غیاب حدادی باید در چنین بازی هایی بین 30 تا 32 دقیقه بازی کند.باید بازی او را کنترل و برای حفظ اش در میدان مدیریت کرد.

*در مجموع بازیکنان داخلی ایران را چطور دیدید؟

-ما در این پست بازیکنان بزرگی داریم.حامد سهراب نژاد در بازی با لبنان در زمان هایی قفل بازی ایران را باز کرد.5-4 دقیقه بازی خوب او در نتیجه دو تیم فرق گذاشت.اوشین ساهاکیان همچنان بازیکن جنگنده برای بسکتبال ایران است.تنها روزبه ارغوان در اندازه های خود نبود که دلیل اش فنی نیست بلکه اعتقاد دارم این بازیکن با داشتن شرایط روحی مناسب می تواند توانایی های بهتری در بازی داشته باشد.

*نحوه بازی گرفتن از برخی بازیکنان تیم ملی این مسئله را ثابت می کند که بچیروویچ از یک عده بازیکنان زیاد بازی نمی گیرد.یعنی خوشش نمی آید که آنها بازی کنند.مثل جواد داوری.

-مربیگری سلیقه ای است اما تا جایی که به اصول ضربه نخورد.جواد داوری در بسکتبال ایران کارهای بزرگی کرده و جزو نام هایی است که نمی توان به سادگی از کنار آنها گذشت.بسکتبال ایران  در تیم ملی بازیکنانی دارد که به ترتیب می توان از آن ها نام برد و ترتیب استفاده کردن از آنها مشخص است. در واقع طی این سال ها ساختار بازی تیم ملی توسط بازیکنانی مانند صمد نیکخواه بهرامی تعریف شده است و مربیانی که می آیند با حفظ این ساختار به خوبی نتیجه می گیرند.

*شما در حرف های تان بارها از کاپیتان صمد نام بردید.خیلی ها هم می گویند او یک تنه گاهی اوقات تیم ملی را جلو می برد.به این ترتیب ما در بازی هایی که تیم ملی به مشکل برخورد می کند فقط باید منتظر صمد باشیم . چاره دیگری که باید اندیشیده شود چیست؟

-صمد در بسکتبال یک استثناست.او در وقت معمولی زحمت خود را کشید و باعث شد حاشیه امنیت خوبی برای تیم ایران در گرفتن امتیاز به وجود بیاید اما حفظ اندوخته فقط وظیفه یک نفر نیست.تیم ملی در وقت اضافی بازی با لبنان از سایه صمد بیرون آمد و زمانی بازی را برد که به دیگران هم در تیم اعتماد شد.بازی تیم ایران اگر درست مدیریت می شد لبنان در وقت معمولی می باخت و الان نیازی نبود ما درباره یکه تازی صمد صحبت کنیم.تیم های دیگر از جمله لبنان به قدری ایراد داشتند که ایرادهای فنی تیم ملی در بازی گم شد.