هر چند برد و باخت در متن ورزش بوده و گریزی از آن نیست، اما بحث چگونه نتیجه گرفتن و باختن مهم است که باید دید چرا فوتبال ایران در دور تسلسل خود گرفتار آمده و نمیخواهد از گذشته درس بگیرد. امروز نه اینکه بخواهیم از شکست و ناکامی تیم ملی فوتبال جوانان در رقابتهای قهرمانی آسیا و عدم راهیابی به رقابتهای جهانی، زانوی غم بغل گرفته و تصور کنیم که به آخر خط رسیدهایم، اما تاسف میخوریم از اینکه مسئولان فوتبال ما نمیخواهند از خواب غفلت بیدار شده و این رشته را براساس ظرفیت، سرمایه و استعدادهای درونی و ذاتیاش هدایتگر باشند.درد اینجاست که بیش از آنکه عرصه را مقابل رقبا ببازیم، در درون به خود میبازیم و الا طی این سالها آنقدر در قبال شکستهای فوتبال پایه خود پوستکلفت شدهایم که خوردن چهار گل از کرهجنوبی برایمان عادی جلوه میکند.افسوس زمانی دوچندان میشود که به هشدار کارشناسان توجهی نمیشود و مسئولان فدراسیون به خواست اهالی دلسوز این رشته اعتنا نمیکنند. چه در غیر این صورت کادر فنی شکست خورده تیم ملی نوجوانان از سوی علی کفاشیان، رئیس فدراسیون ارتقای مقام نمییافت که هدایت تیم ملی جوانان نیز به آنان سپرده شود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: