یلدای بی‌زحمت برای پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها‎

دوباره این شب‌ها و این روزها صدای فروشنده‌های دوره‌گرد هندوانه شب عید بلند است. مادربزرگ دیروز می‌گفت: چه عیبی داره آخه، خیلی هم خوبه که این بندگان خدا توی این دو سه شب بازارشون گرم باشه و هندونه رو کیلویی خدا تومن بفروشن به ملت.

منظور مادربزرگ این بود که ما خیلی وقت‌ها هنگام خرید و فروش هوای هم را نداریم و کلاه از سر هم برمی‌داریم و حالا هم شب یلدا که شد نوبت این میوه فروش‌های دوره‌گرد است که همین کار را با ما بکنند. البته مادربزرگ وقتی می‌گفت خیلی هم خوب است، لبخند تلخی به لب داشت. اما این تلخی با شیرینی و خوبی و خوشی شب با هم بودن ما یعنی شب یلدا جور در نمی‌آید.

کاش دلمان نیاید در چنین مناسبت‌هایی کام کسی تلخ‌شود. کاشکی حواسمان به بچه‌هایی که می‌دانند شب یلدا چیست اما با دست‌های خود شیرینی‌ها و آجیل و هندوانه یلدایی را لمس نمی‌کنند، باشد. کاش شب‌های یلدا را فقط برای خودمان نخواهیم.

یلدا شب با هم بودن است.کاش این با هم بودن را تنها به خودمان و خانواده خودمان محدود نکنیم. کاش اگر از دستمان بر نمی‌آید که حواسمان به بچه‌های ندار و خانواده‌های بی‌سرپرست باشد دست‌کم کمی چشممان را به همین خانواده خودمان باز کنیم.

کاشکی بدانیم امشب و فرداشبی که قرارمان رفتن به‌خانه پدر و مادر خودمان و پدربزرگ و مادربزرگ بچه‌هایمان هست، کاری نکنیم که آنها را بیش از آنچه در توانشان است به زحمت بیندازیم. کاش یادمان باشد که توان آنها مثل توانمندی ما نیست. آنها دست تنها نمی‌توانند برای ما تدارک ببینند. بنیه و توان آنها به دادن یک مهمانی بزرگ و با حضور همه بچه‌ها و نوه‌ها آن هم در دقیقه نود نیست.

باید به بهانه این شب بزرگ و طولانی بیشتر و زودتر کنارشان باشیم. با آنها بگوییم و بخندیم و کمک کنیم تا بساط ساده و خودمانی یک با هم بودن خاطره‌انگیز را فراهم کنند و نفس راحتی بکشند از این که توانسته‌اند برای یلدا همه ما بچه‌ها را دور هم جمع کنند و شرمنده روی بچه‌ها نشوند.

کاش مادربزرگ مهربان و پدربزرگ عزیز بدانند که ما می‌دانیم حقوق بخور و نمیر بازنشستگی و مستمری آنان کفاف پول پسته و آجیل و هندوانه و شام شب یلدا را نمی‌دهد. کاش وقتی برای یلدا کنار سفره پدربزرگ و مادربزرگ می‌نشینیم و از خاطره یلداهای قدیم و کرسی‌های گرم و گیرای سالیان قبل می‌گوییم و می‌شنویم حواسمان باشد که پیش از آن هر کداممان بخشی از تنقلات این آیین کهن را برداریم و با خودمان به خانه پدربزرگ و مادربزرگ ببریم.

چه اشکالی دارد که برای این با هم بودن پدر‌ها و مادر‌های ناتوان و کم‌بنیه اما عزیز و دوست‌داشتنی را به زحمت نیندازیم و آجیل و هندوانه شب یلدا را خودمان تهیه کنیم و برویم که درخانه این سالخوردگان صمیمی هم به آنها و هم به ما خوش بگذرد. مادربزرگ و پدربزرگ دوست‌داشتنی، این نوشته کوتاه به شما بر نخورد. وظیفه ماست که شما را به زحمت نیندازیم و در عین حال در کنار شما شاد باشیم.

صولت فروتن ‌/‌ جام‌جم