چند سالی بود کاراته ایران با وجود دارا بودن ظرفیتهای بسیار بالا برای درخشش در سطح دنیا اسیر تفرقههای خودساخته، بیثباتی مدیریتی و به قولی بکشبکشهای باندی شده بود؛ حاصل این رویه هم چیزی جز سرخوردگی خانواده این ورزش و به طور طبیعی ناکامی در رقابتهای جهانی نبود.
طوری که در دو دوره گذشته رقابتهای جهانی یعنی در سالهای 2008 و 2010 عاید حضور کاراته ایران در این دو رویداد، تنها یک مدال نقره و یک برنز بود. نتایجی که کمتر کسی زیر بار مسئولیت آنها رفت و همه منتقدان سعی میکردند توپ را به زمین دیگری بیندازند.
در صورتی که کارشناسان واقعی و آنها که از نزدیک دستی بر آتش داشتند، حلقه فراموش شده این مهم را چیزی جز همدلی نمیدانستند.
در این شرایط کمتر از یک سال پیش وقتی بار دیگر راس فدراسیون برای چندمین بار در سالهای گذشته دستخوش تغییر مدیریتی شد، بیم آن میرفت که آش همان آش باشد و کاسه همان کاسه؛ اما این بدبینی دیری نپایید که به خوشبینی تبدیل شد و رفتهرفته بزرگان کاراته گرد هم جمع شده و کمر همت بستند تا کاراته ایران به روزهای اوج برگردد.
یکی از پیامدهای این رویکرد جدید درخشش تیم ملی در رقابتهای جهانی پاریس بود. گرچه به طور طبیعی نمیشود انتظار داشت که هیچ منتقد منصف یا غیرمنطقی یک تیم را به چالش نکشد، اما نمره قبولی که تیم ملی در پاریس کسب کرد، میتواند نویدگر روزهای خوشتری برای این ورزش باشد.
اما با وجود اینکه نقش این رویکرد مثبت در موفقیت پاریس بیش از هر جنبه دیگر آن جلب توجه میکند، بیانصافی است اگر به لحاظ فنی هم به تیم ملی نمره قبولی نداد.
به واقع کادر فنی تیم ملی زمانی موفقیت پاریس را رقم زد که با جسارت هرچه تمامتر به جوانان شایسته، جویای نام و در نوع خود امتحان پس داده، میدان داد تا آنها با انگیزه هرچه تمامتر پاسخ این اعتماد کادر فنی را بدهند.
این جوانان در شرایطی پیراهن تیم ملی را برتن کردند که در رقابتهای انتخابی و فرصتهای دوبارهای که کادرفنی به ملیپوشان با سابقه داد توان خود را به نمایش گذاشتند و البته کادر فنی هم به درستی پشت این نفرات شایسته را خالی نکرد و گرچه در این راه از ترکشهای تیز برخی در امان نماند، اما چون هدف موفقیت ایران بود و میدان دادن به شایستهها، در نهایت کادر فنی به آنچه میخواست، دست یافت.
به لطف همین درخشش از همین امروز با فراغ بال بیشتر میتواند در جهت برطرف کردن نقاط ضعف تیم ملی گام بردارد.
امید توفیقی - گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم