میوه "به" با اقلیم کشورهای فرانسه، یونان، آرژانتین، ایران و نیوزیلند سازگار است و در ایران در نوار کوهستانی شمال غرب، شمال شرق و زاگرس به بار مینشیند.
شهرهای عمده تولیدکننده این محصول آستارا، لاهیجان، رودسر، رامسر و شهسوار است.
به گفته رییس اتحادیه باغداران "از اوایل دهه 70 با توجه به بروز بیماری مزمن «آتیشک» کارشناسان وزارت جهاد کشاورزی تجویز کردند این بیماری هیچگونه درمانی ندارد و درختان "به" باید قطع و ریشهکن شوند لذا در آن زمان به پیشنهاد و اجبار وزارت جهاد کشاورزی بسیاری از درختان "به" قطع شدند در حالیکه میتوانستیم با اقدامات درمانی از جمله کاهش مصرف کود، کاهش رطوبت و جلوگیری ازتجمع آب و تغییر شیوه آبیاری از سنتی به قطرهای این بیماری را کنترل کنیم".
میوه " به " دارای گوشت خشک و کرکی است که طعمی ترش و تقریبا گس دارد و درخت آن نیز از تیره گلسرخیان و جزو دسته سیبها است که پشت برگهایش کرکدار است.
درخت "به " در خاکهای خشک و خیلی آهکی نمیروید و نیازمند خاک عمیق است.(ایسنا)
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم