نائورو؛ کشور چاق‌ها

جمهوری نائورو جزیره‌ای در آب‌های اقیانوس آرام است که با مساحتی در حدود 21 کیلومترمربع کوچک‌ترین جمهوری جهان به حساب می‌آید. این کشور در همسایگی جمهوری کریباتی قرار دارد و کم‌جمعیت‌ترین کشور عضو سازمان ملل متحد به حساب می‌آید. این کشور در قرن 19میلادی مستعمره آلمان شد. ژاپنی‌ها هم در طول جنگ جهانی دوم آن را به اشغال خود درآوردند. بعد از جنگ نیز گرفتار کاغذبازی معاهده‌های همکاری بین‌المللی شد و نهایت در سال ۱۹۶۸ استقلال خود را به دست آورد.

رئیس‌جمهور در این کشور رئیس حکومت و رئیس دولت است. او اعضای کابینه 6 نفره خود را از میان اعضای مجلس تعیین می‌کند. رئیس‌جمهور با رای مجلس برای دوره‌ای سه ساله انتخاب می‌شود. مجلس این کشور 18 عضو دارد که برای دوره‌ای سه ساله با رای مردم انتخاب می‌شوند. سن قانونی در این کشور 20 سال است. در حال حاضر چهار حزب سیاسی در نائورو فعالیت می‌کنند، اما بیشتر ائتلاف‌های شکل گرفته براساس روابط خانوادگی و فامیلی است.

یکی از نکات جالب توجه مربوط به قوانین زمین‌داری در این کشور است. تمامی شهروندان نائورایی حق مشخصی در قبال تمامی زمین‌های این جزیره دارند. البته دولت و شخصیت‌های حقوقی هیچ زمینی از خود ندارند و باید زمین‌هایی را اجاره کنند که در اختیار افراد و خانواده‌هاست.

خاک این جزیره از سنگ فسفات تشکیل شده است و نائورو اولین گام‌های اقتصادی را در قرن بیستم با صدور فسفات برداشت. فسفات برای مردم این جزیره درآمد خوبی را طی این سال‌ها به ارمغان آورده است، اما با کاهش میزان آن به نظر می‌رسد باید به دنبال راهی جدید برای گذران زندگی خود باشند.

آمار دقیقی از نیروی کار این کشور در دست نیست، اما تخمین زده می‌شود 90 درصد جمعیت واجد کار در این کشور بیکار باشند. بیشتر افراد شاغل این کشور نیز به ترتیب در معادن فسفات، ادارات دولتی، مدارس و حمل و نقل عمومی مشغول به کار هستند. نکته جالب این که شهروندان این کشور کوچک مالیات نمی‌پردازند. در دهه 90 میلادی عنوان «بهشت مالیات‌‌دهندگان»‌ را برای این کشور انتخاب کردند. این کشور همچنین به افراد دیگر کشورها ویزای مجانی اعطا می‌کرد. سازمان بین‌المللی مبارزه با پولشویی نیز نائورو را جزو 15 کشور موفق در این زمینه معرفی کرد. با تمام این اوصاف معضل بیکاری هنوز یکی از مشکلات این کشور است که با گذشت زمان وخامت بیشتری پیدا کرده است.

طبق آمار و سرشماری که در جولای سال 2011 انجام شد، تعداد شهروندان این کشور حدود 9400 نفر بود. زبان‌ اصلی این افراد نائورایی است، اما زبان انگلیسی زبان رسمی مناسبات تجاری و سیاسی این کشور شناخته می‌شود. دین اصلی ساکنان این کشور جزیره‌ای مسیحیت است؛ تنوع دیگر ادیان به این ترتیب است: بهایی (10 درصد )، بودایی (9 درصد ) و مسلمانان (2‌/‌2درصد)‌.

برای کشوری که 90 درصد آن بیکار هستند، بی‌سوادی 96 درصد شهروندان آن اصلا موضوع شگفت‌زده‌ای نیست. البته رکوردهای منفی نائورویی‌ها به همین جا ختم نمی‌شود. مردم این کشور چاق‌ترین افراد جهان هستند و 97 درصد مردان و 93 درصد زنان آن از چاقی مفرط رنج می‌برند. بیماری دیابت نیز 40 درصد از جمعیت این کشور را تحت تاثیر قرار داده است. از سوی دیگر، میانگین سنی آنها ۲۱ سال و امید به زندگی در این کشور برای زنان 6/67 و برای مردان 2/60 سال است.