خاطرات دکتر علی لاریجانی - قسمت 43

سه شنبه 17 اسفند ماه 1372 صبح با آقای حسین محمدی ملاقات داشتم و درباره مسوولیت معاونت سیاسی سازمان با وی گفتگو کردم. او اهمیت کار را کاملا می شناخت. فردی متدین و متعهد و پرکار است. درباره این مساله با مقام رهبری مشورت می کنم.

کد خبر: ۵۰۴۵۵

برای بازدید از شهرک سینمایی صدا و سیما عازم آنجا شدم. شهرک سینمایی در جاده تهران - کرج واقع شده است.
برخی دکورهای سریال های گذشته نگهداری شده ; مخصوصا آنچه مربوط به تهران قدیم است ، مجموعه باارزشی است. انبار لباس و اکسسوار هم مجموعه خوبی است.
مشکل عمده این شهرک را در دو زمینه یافتم:
1- مکان آن محدود است ; بنابراین برای مجموعه کارهای صدا و سیما در آینده کفایت نمی کند.
2- یک طرح جامع برای شهرک وجود ندارد تا هم برای کارهای آتی جانمایی لازم شده باشد و هم به مرکزی تبدیل شود که مردم بتوانند از آن بازدید کنند. باید روی تشکیلات آن ، کار بیشتری کرد.
روزنامه کیهان مقاله ای از آقای کسائیان داشت درباره صداوسیما و کارهایی که باید در آن انجام شود.
از برنامه های سطحی آن انتقاد کرده و توصیه ای داشته که مدیر جدید صداوسیما روش «دست به عصا» را که در برخی موارد در وزارت ارشاد داشت کنار بگذارد و...
این نکته ضمنا انتقادی است که برخی دوستان به روش کار من در وزارت ارشاد داشتند و معتقد بودند باید انقلابی تر عمل می کردم.
اما من این گونه فکر نمی کردم. در عرصه فرهنگ باید با تانی و دقت و آرامش عمل کرد; چراکه با قشر نخبه طرف هستیم. ضمن آن که اصولا حرکت های رادیکالی نه شایسته حوزه فرهنگ است و نه از آدم هایی که مدعی فرهنگ هستند سر می زند.
روزنامه سلام هم در تیتر اول خود، صدمات آتش سوزی برای نوجوانان و جوانان را در شب چهارشنبه سوری متذکر شده است. ما هم در رادیو و تلویزیون دو روز به این موضوع پرداخته ایم تا جنبه پیشگیرانه داشته باشد.
نمی دانم این روشها اصولا تاثیرگذار است یا خیر. این کار، روال شده است ; من هم مخالفتی با ادامه آن نداشتم ; ولی این سوال برایم مطرح بود آیا این مسیر، کارساز است یا خیر؛
در جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی ، آقای دکتر {نصرالله} پورجوادی در همین زمینه با من صحبت کرد و مقاله ای را نیز به من داد. سخن اصلی ایشان این بود که بحث چهارشنبه سوری و پریدن از روی آتش ، ربطی به زرتشتی گری ندارد و این سوؤتفاهم است.
آنچه در افکار برخی نخبگان است ، همین امر است ; اما سخن ایشان موضوع دیگری است. بنا شد مقاله را مطالعه و راهی پیدا کنیم.
این سنتی است که از دیرباز در جامعه ایران وجود داشته است ، مثل سیزده به در و اصولا با اموری که در سنت فرهنگی جامعه ما حالت تاریخی یافته ، نباید مقابله کرد. اما سوالاتی هم از جانب دیگر مطرح است: ریشه این سنت در چیست؛ آیا ریشه در خرافات دارد یا خیر؛ آیا هر چیزی که در سنت ما بوده است ، باید آن را حفظ کنیم ; حتی اگر جنبه خرافی داشته باشد؛ رسانه ای که مسوولیت فرهنگی برای آینده دارد، باید به این امور هم توجه داشته باشد.
آخر شب که به منزل رفتم ، فاطمه خانم دخترم هنوز بیدار بود و منتظر بود که از من چند سوال بپرسد.او را نوازش کردم و به سوالات او پاسخ دادم. در درسش جدی است.