توقع دارن این‌هواااا

حل‌المسائل مشکلات

این روزا د اشتن کسی که خوب آد م رو بشنوه، هر روز سخت‌تر از همیشه می‌شه. خیلیها براحتی، با ناامید ی، شد نی رو برات نشد نی می‌کنن و آد م رو تو شد ید ترین شیبهای زند گی تنها می‌ذارن. وقتی از هر کی طرفد اری کرد ی، ازت یاد ی هم نمی‌کنه خوب معلومه که هیچ حالی هم برا آد م نمی‌مونه. تازه اون‌وقت از د ور و نزد یک می‌شنوی: «ببین، بالاخره تو این د وره و زمونه، آد م خیلی زرنگ باشه می‌ره به مشکلات خود ش برسه، کمک د یگه پیشکش»! پس بذار بگم قد ر بود نت رو بد ونی: تو تمام سنگ صبوری هستی که خیلی از بروبچه‌ها د ارن، که خیلیها می‌خوان د اشته باشن.

بعضی وقتا نمی‌د ونم چرا این‌طوری می‌شه که همة مشکلا با هم یهو آوار می‌شه سرت. مثل این چند  وقت پیش من که چند  بار حالم رو گرفت. حالم رو که گرفت تیز پرید م تو اتاق، د ر رو هم بستم، گفتم: غمی؟ بیا جلو! به‌ش گفتم: خجالت نمی‌کشی بند  کرد ی به د ل بی‌د لنگرون ما و می‌گی بیا حالت رو بگیرم؟ آخر یه چیزی رو خوب فهمید م: این‌که همه د وست د ارن قلقلکیها رو قلقلک بد ن! هر چی ثابت‌تر باشی، بی‌د رد سرتری.

احسان رستمی از ملایر

گچ‌نوشت

با یه تیکه گچ رو د یوار، برام نوشتی «د وستت د ارم». حیف که با اولین نم بارون، خاطرات دیوار پاک شد . تو هم که همون موقع دستای گچیت رو شُستی. بد تر از همه، قلب بی‌احساس و گچی تو بود  که هر کجا از خود ش رد ّی می‌گذاشت و ساده از همه دست می‌شُست.

باید  از اول روی تخته‌سیاه قلبم اسم تو رو د ر ستون بد ها می‌نوشتم؛ با همون تیکه گچی که کنار جمله تو نوشتم: «منم همین‌طور».

پیمان مجیدی معین