گفت‌وگو با مجری پروژه فناوری جداسازی لکه‌های نفتی از محیط آبی

نجات طبیعت از سیاهی نفت

آلودگی نفتی در دریا علاوه بر آن‌که خطری جدی برای محیط‌زیست ساحلی و اکوسیستم دریا محسوب می‌شود، حجم زیادی از منابع انرژی را نیز هدر می‌دهد. این آلودگی‌ها که به طور کلی به دلیل فعالیت‌های بندری، حمل و نقل دریایی، حوادث نفتکش‌های بزرگ، حفاری چاه‌های نفت و جنگ به سطح آب‌ها وارد می‌شود، تهدید جدی برای آب‌های ساحلی و بندرگاه‌هاست که از جمله پیامدهای آن مخاطرات آتش سوزی در بنادر، آلودگی آب‌های ساحلی و آبزیان، برهم زدن اکوسیستم دریایی، بدمنظره کردن محیط‌های بندری برای فعالیت‌های گردشگری خواهد بود. همه این مخاطرات باعث شده تاکنون روش‌های متفاوتی برای حذف لکه‌های نفتی از روی آب دریا توسط محققان مراکز مختلف علمی پژوهشی سراسر جهان ارائه شود. بر همین اساس پژوهشگران جهاد دانشگاهی به فناوری جداسازی فرآورده میکروبی جمع‌کننده نفت در سطح محیط آبی دست یافته‌اند. به گفته مهندس ابوالحسنی مجری پروژه، این فرآورده با احاطه اطراف لکه نفتی، آن را به یک نقطه محصور می‌کنند و به این ترتیب، مانع پراکنده‌شدن لکه نفتی بر سطح محیط آبی می‌شوند. علی ابوالحسنی سورکی، عضو هیات علمی پژوهشکده علوم پایه کاربردی درباره قابلیت‌های ویژه این فرآورده و محاسنی که استفاده از آنها در کاهش آلودگی‌های نفتی در پی دارد، به پرسش‌های ما پاسخ داده است.
کد خبر: ۴۹۴۱۸۱

لکه‌های نفتی یکی از معضلات و آلاینده‌های محیطی بخصوص محیط‌های آبی محسوب می‌شود. به طورکلی چه راهکارهایی برای جمع‌آوری لکه‌های نفتی پیشنهاد می‌شود؟

در فعالیت‌های مرتبط با نفت‌خام مانند اکتشاف، استخراج، حمل و نقل و پالایش نفت، مقادیر زیادی از پسماندهای آلوده به نفت تولید می‌شود. علاوه بر این، حوادث دریایی، شکستگی خطوط انتقال نفت و جنگ نیز می‌تواند باعث ایجاد آلودگی‌های نفتی بسیار بزرگی شود که تهدیدی بسیار جدی برای محیط‌های دریایی و بویژه مناطق ساحلی به حساب می‌آید. منطقه خلیج فارس ـ که حدود 66ـ57 درصد از ذخایر شناخته‌شده نفت‌خام جهان را به خود اختصاص داده است ـ در معرض آلودگی‌های نگران‌کننده نفتی بوده و مطالعات همه‌جانبه برای مقابله با این آلودگی‌ها بسیار ضروری است. روش‌های فیزیکوشیمیایی مقابله با این آلودگی‌ها نظیر جمع آوری‌ مواد روغنی به وسیله لوله‌های لاستیکی شناور یا جذب آنها به کمک مواد طبیعی و سنتزی، هرچند در کاهش تأثیرات سوء ترکیبات نفتی بر اکوسیستم‌ها مفیدند، ولی قادر به حذف کامل ترکیبات نفتی از محیط نیستند. همچنین استفاده از موادی مانند (Oil Sludge Dispersant (OSD که باعث لخته شدن و ته‌نشینی لکه‌های نفتی شده ، باعث بروز مشکلات زیست‌محیطی در محیط‌های آبی و در زیستگاه‌های بستر آب می‌شود.

شاید بیشتر ما اهمیت جمع‌آوری لکه‌های نفتی از محیط‌زیست بخصوص سطح آب‌ها را پس از فاجعه لکه‌ نفتی خلیج مکزیک متوجه شدیم. به طور کلی استفاده از عوامل زیستی از جمله میکروب‌ها و باکتری‌ها برای از بین بردن لکه‌های نفتی چه مزیت‌هایی دارد؟

در حال حاضر تجزیه زیستی آلاینده‌های نفتی به وسیله باکتری‌های نفت‌خوار، به عنوان یکی از کار‌آمدترین و مقرون به صرفه‌ترین روش‌های رفع آلودگی‌های نفتی از محیط به حساب می‌آید که از لحاظ ایمنی زیستی نیز کاملا سازگار با محیط‌زیست است. این باکتری‌ها قادرند ترکیبات نفتی و هیدروکربنی را به منظور تأمین انرژی و کربن مورد نیاز خود در فرآیند تنفس سلولی به مصرف برسانند که حاصل این فرآیند گاز کربنیک و بیوماس است که نه‌تنها برای محیط‌زیست بی‌خطر است، بلکه استفاده‌های اقتصادی مانند تولید کود بیولوژیکی نیز می‌تواند داشته باشد.

آن طور که در خبرها آمده، تحقیقات شما روی باکتری‌های تجزیه کننده نفت و تولیدکننده بیوسورفاکتانت، به جداسازی نوعی فرآورده نانوبیوتکنولوژی میکروبی جمع کننده نفت ریخته شده روی سطح آب منتهی شده است. حالا سوال اینجاست که این یافته شما باکتری است یا میکروب؟

در حین پژوهش روی تولید محصول پودری باکتری‌های نفت‌خوار، ما موفق به جداسازی نوعی فرآورده باکتریایی جمع‌کننده لکه نفتی از روی سطح آب شدیم. در واقع این فرآورده یکی از متابولیت‌های ثانویه تولید شده به وسیله یکی از گونه‌های باکتریایی است.

تاکنون بیشتر درباره تلاش محققان برای استفاده از باکتری‌ها صحبت شده است. کار شما دقیقا چه تفاوتی با موارد مشابه خود دارد؟

همان‌گونه که اشاره شد، این یافته نیز در راستای تحقیقات در حوزه میکروبیولوژی نفت بوده و در عمل این موفقیت نیز گامی در جهت پیشرفت دانش در زمینه بهبود روش‌های مقابله با آلودگی‌های نفتی به حساب می‌آید.

مکانیسم این فرآورده در جذب لکه نفتی چگونه است؟

ابوالحسنی سورکی: تجزیه زیستی آلاینده‌های نفتی به وسیله باکتری‌های نفت‌خوار، به عنوان یکی از کار‌آمدترین و مقرون به صرفه‌ترین روش‌های رفع آلودگی‌های نفتی به حساب می‌آید که از لحاظ ایمنی نیز کاملا سازگار با قوانین حفاظت از محیط‌زیست است

مکانیسم عمل این فرآورده به این صورت است که این ترکیب که دارای خاصیت دوگانه‌دوستی است، به صورت مولکولی در حد فاصل فاز آبدوست (آب) و فاز آب‌گریز (نفت‌خام) قرار گرفته و برهم‌کنش‌ها و نیروهای جاذبه و دافعه مولکول‌های آن با یکدیگر و همچنین مولکول‌های آب و نفت باعث محصورشدن و رانده‌شدن مولکول‌های نفتی می‌گردد که در نتیجه باعث می‌شود فاز نفت روی آب که به صورت یک لایه نازک کاملا گسترده بر سطح آب است تجمع یافته و در نهایت لکه نفتی در یک ناحیه محدود جمع شود و سبب تسهیل در جداسازی و بازیافت نفت شود.

خوشبختانه دانش فنی استخراج و تغلیظ این فرآورده در سطح آزمایشگاهی شناسایی شده است و با در دست داشتن اطلاعات لازم برای تولید و استخراج آن، تجاری‌سازی و تولید صنعتی این محصول براحتی قابل اجراست.

سوالی که در این میان مطرح می‌شود، این است ‌که آیا وجود حجم گسترده‌ای از این فرآورده در محلی که دچار آلودگی نفتی شده می‌تواند مشکل‌ساز شود و تبعاتی برای محیط‌زیست منطقه ایجاد کند؟

از آنجا که این فرآورده از یک گونه باکتریایی محیطی بومی سواحل خلیج فارس جداسازی شده است، هیچ‌گونه تأثیرات نامطلوب چه از لحاظ بهداشتی و چه از لحاظ زیست‌محیطی از کاربرد این محصول پیش‌بینی نمی‌شود. گفتنی است گونه باکتریایی تولیدکننده این فرآورده به روش مولکولی کاملا شناسایی شده است و تحقیقات بیشتر در زمینه ارزیابی زیست‌محیطی کاربرد این فرآورده نیز در دست انجام است.

آیا پس از بر طرف کردن مشکل نفتی، این فرآورده در منطقه باقی می‌ماند یا‌باید جمع‌آوری شود؟

همان‌طور که گفتم، از آنجا که این محصول توسط باکتری بومی و به صورت طبیعی در طبیعت تولید شده است، براحتی نیز در محیط قابل تجزیه بوده و خود به هیچ وجه آلاینده به حساب نمی‌آید. علاوه بر این به دلیل آن‌که مکانیسم عمل این فرآورده به صورت نانو بوده و با راندمان اثر بسیار بالایی که دارد، مقدار استفاده آن در مقایسه با حجم آلودگی نفتی ناچیز است، پس از برطرف کردن مشکل آلودگی نفتی مقادیر بسیار ناچیز آن در محیط براحتی توسط میکروارگانیزم‌ها تجزیه می‌شود.

بجز تجزیه لکه‌های نفتی این فرآورده چه کاربردهای دیگری می‌تواند داشته باشد؟

علاوه بر کاربرد این فرآورده در مقابله با لکه‌های نفتی، به سبب مکانیسم عمل آن این محصول پتانسیل استفاده در ازدیاد برداشت نفت‌خام را از مخازن زیر‌زمینی نفت دارد. همان‌گونه که می‌دانید، بعد از استخراج نفت از یک چاه نفت و کاهش فشار مخزن، درصد بالایی از نفت‌خام به صورت محبوس در خلل و فرج سنگ مخزن باقی می‌ماند. این فرآورده میکروبی با خاصیت ویژه‌ای که دارد، می‌تواند نفت‌خام را از درون این خلل و فرج بیرون کشیده و با تجمیع آنها باعث افزایش میزان استخراج نفت از چاه‌های به اصطلاح پیر شود.

وجود چنین فرآورده‌هایی چقدر می‌تواند در جهت رفع آلودگی‌های نفتی در دریاها موثرباشد؟ و به طور کلی دستیابی به چنین فرآورده‌هایی چه مزیت‌هایی برای ما در بردارد؟

یکی از نکات مهمی که اینجا می‌خواهم به آن اشاره کنم، بحث بیمه‌های نفتی است که این روزها به دلیل تحریم‌ها مطرح است. یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها در مورد بیمه‌های نفتی، نگرانی ناشی از آلودگی‌های نفتی و هزینه‌های محتمل ناشی از آن است. در اینجا نیز توسعه فناوری‌های مقابله با آلودگی‌های نفتی مانند این یافته، می‌تواند این نگرانی‌ها را کاهش دهد و به طور مستقیم و غیرمستقیم باعث توانمندی کشور عزیزمان در عبور از این شرایط سخت شود.

بهاره صفوی / گروه دانش

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها