در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یکی از اعداد خندهداری که در دو سال اخیر و تحت فشار استانداردهای AFC در فوتبال ما درج میشود، تعداد تماشاگران حاضر در ورزشگاههاست، تعدادی که با وجود تخمینی بودن معمولا یکان دقیقی هم دارد.
خندهدار بودن از آن جهت که هیچ ساز و کار مشخصی مثل شماره صندلی و بلیت و مشخص بودن جای تماشاگران وجود ندارد و هرکس زودتر به ورزشگاه رسید جای خوبی گیرش میآید، در این شرایط چطور میگویند تعداد تماشاگران 21 هزار و146نفر!
اما میبینیم در فوتبال حرفهای کشوری مثل ایتالیا، باشگاه یوونتوس در فاصله چند هفتهای به آغاز فصل جدید سری A اعلام میکند بلیت تمامی بازیهای فصل پیش رو را از طریق اینترنت پیشفروش کرده است. به این میگویند حرفهای بودن.
نه به فوتبالی که در آن باشگاه اختیار بلیتفروشی خود را به معنای واقعی آن ندارد و اساسا یکی دو تا باشگاه بیشتر ورزشگاه اختصاصی ندارند. البته یک چیز دیگری را هم نباید نادیده بگیریم که مقایسه فوتبال ما با فوتبال فوق مدرن دنیا کاری عبث است، چرا که فاصله به واقع از عرش تا فرش است.
میگویید نه، لحظهای کیفیت رقابتهای دو هفته ابتدایی لیگ برتر ایران را با جام ملتهای اروپا در ذهن خود مرور کنید، ذهنی که یک ماه تمام فوتبال چشمنواز را بخوبی در خود جای داده است و از دیدن فوتبال سرد و فاقد کیفیت روز سخت آزرده میشود!
امید توفیقی - گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: