احکامی که فوتبال را به هم می‌ریزد

دردسرساز از این جهت که احکامی را صادر می‌کند که این احکام به جای آرام کردن فضای فوتبال، خود به چالش تازه‌ای می‌انجامد تا این مساله سد راه توسعه فوتبال ایران تلقی شود.

برای مثال در همین قضیه اتفاقات بازی پرسپولیس و داماش گیلان و نیمه‌کاره ماندن آن، کمیته انضباطی ضمن اعلام نتیجه 3 ـ صفر به نفع داماش، پرسپولیس را در شرایطی به کسر 2 امتیاز محکوم کرده که معلوم نیست پایه و مبنای صدور چنین حکمی چه بوده است.

حتی اگر این کمیته به عوض کسر 2 امتیاز، رای به کاهش 4 امتیاز و بیشتر می‌داد، مبنای صدور حکم برای جامعه فوتبال نامشخص بود.

از قرائن چنین پیداست که روسای کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال چندان به حیطه تخصصی کار خود آشنا نیستند و برای همین وحدت‌رویه روشنی در رابطه با آرای کمیته انضباطی وجود ندارد.

از این منظر شاید اگر امروز کسان دیگری در راس کار بودند، ممکن بود در رابطه با پرونده دیدار پرسپولیس و داماش، حکم‌های متفاوت‌تری صادر می‌شد.

هر چند از نظر ما اصغر حسن‌زاده یا هر فرد دیگری که به‌عنوان قاضی در راس کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال قرار بگیرد، قابل احترام است، اما به نظر می‌رسد کمیته انضباطی باید از کسانی تشکیل شود که با فوتبال آشنایی لازم را دارند.

ضمن آن‌که اصولا مطلوب این خواهد بود که فوتبال کارشناسان حقوقی و قضایی خاص خود را داشته باشد تا احکام کمیته انضباطی با مقبولیت جامعه فوتبال مواجه شده و در عین حال نقش بازدارندگی‌شان حفظ شود.

نکته جالب در حکم اخیر این است که رییس کمیته انضباطی اعلام می‌کند رای صادره قطعی نیست و با اعتراض باشگاه پرسپولیس، کمیته استیناف می‌تواند به موضوع ورود کرده و آن را تعدیل یا ملغی کند.

آنچه قابل گفتن است این‌که با وجود این محرومیت‌ها و جریمه‌ها نه تنها وضعیت رفتاری و فرهنگی فوتبال بهتر نشده، بلکه بدتر نیز شده است و بازنگری در شیوه برخوردهای صورت گرفته در این ارتباط را اجتناب‌ناپذیر می‌کند.

بی‌تردید یک‌بارهمیشه آیین‌نامه انضباطی باید مدون شده و شفاف به اطلاع همگان برسد تا از قانون تفسیرهای متفاوتی صورت نگیرد.

حجت‌الله اکبرآبادی - دبیرگروه ورزش