خانه‌ای برای 4 فصل

این ساختمان متعلق به شخصی به نام میرزا محسن قاضی است که اصالتا خوزستانی بوده و به عنوان قاضی‌القضات شهر معروف و در این ساختمان به کار قضاوت مشغول بوده است.

مشاور سرپرست میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری لرستان در خصوص این بنا می‌گوید: با توجه به سبک معماری به کار رفته، ساختمان آخوند ابو متعلق به اواسط دوره قاجار بوده که به شماره 2432 مورخ 22‌/‌6‌/‌78 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

محمدرضا اسدی می‌افزاید: این بنا از خانه‌های نیمه درونگرا بوده که دارای 2 بخش تابستانه و زمستانه است. بخش زمستانه آن در دو اشکوب (طبقه) احداث شده که دارای اتاق‌های خواب طویل طنبیه‌ای (3 دری) در طرفین و بخش‌های شاه نشین (5 دری) در وسط است.

وی پوشش مسقف بنا را از نوع تیر چوبی در طبقه فوقانی (طبقه اول) و طاق آهنگ و کلیل در طبقه همکف عنوان می‌کند و یادآور می‌شود: تزئینات آجری متنوعی از جمله خفته راسته، گل‌انداز، قطاربندی و... با روش نهاز و نخیر (پیشامدگی و فرورفتگی در نما) در نمای ساختمان به کار رفته که بر چشم‌نوازی آن افزوده است.

اسدی عمده مصالح به کار رفته در بنا را از نوع خشت خام و پخته (آجر)، سنگ، چوب و ملات‌های گل، ماسه آهک، گچ و خاک و اندودگچ برمی‌شمرد و می‌گوید: ورود به آخوند ابو همانند سایر خانه‌های قدیمی دیگر از طریق عبور از یک هشتی و راهروی غیرمستقیم صورت می‌گیرد.

این ساختمان به نوعی در گذشته کاربری مسکونی داشته که بعد از تملک و مرمت جامع آن توسط اداره کل میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری لرستان در سال 83 به عنوان خانه جهانگردی تغییر کاربری پیدا کرده و اخیرا نیز به عنوان موزه صنایع دستی استان در حال تجهیز و راه‌اندازی است.

در ایام تعطیلات نوروزی خانه تاریخی آخوند ابو محل برگزاری جشنواره غذاها و لباس‌های محلی بود و گردشگران زیادی را به سوی خود جلب کرد.