ما همیشه بچه هایمان را دست‌کم می‌گیریم

حتما همین‌طور است. زمانی که شروع به تماشای فیلم‌های لیونه کردم، احساسم این بود که هنوز زمان دیدن این جور فیلم‌ها برایم نرسیده است. گفته می‌شد فیلم‌های لیونه و پکین‌پا خشونتی شاعرانه دارند و من حکم نوجوانی کنجکاو را داشتم که بسیار مایلم وارد یک قلمرو و چشم‌انداز ممنوع شوم، ولی واقعیت این است که فیلم‌های آنان بشدت تاثیرگذار بودند. پس از دیدن فیلم‌های لیونه و پکین‌پا احساس می‌کردم چیز بیشتری می‌خواهم. در آن زمان بود که متوجه فیلم‌ها و سینمای جان فورد شدم. رمز و رازها در حال ناپدید شدن بود و خط آهن از راه می‌رسید. در فیلم‌های وسترن یک تاریخ کامل را می‌دیدم که داشت به روشنی جلوی چشم من زنده می‌شد. حالا زندگی را به صورت دیگری می‌دیدم.

خب، یک واقعیت مسلم اما فراموش‌شده این است که ما همیشه بچه‌هایمان را دست‌کم می‌گیریم و آنها را خیلی کمتر از آنچه هستند، حساب می‌کنیم. ما فقط فیلم‌ها را برای کودک درون خودمان می‌سازیم. وقتی رنگو را به صورت کامل دیدم، همان تجربه‌ای را کسب کردم که از تماشاچی کودک و نوجوان انتظار دارم. می‌خواستم بچه‌ها با بحرانی‌ که گریبان کاراکتر اصلی قصه را می‌گیرد، همراهی و همذات‌پنداری کنند. متوجه شدم با وجود تمام اتفاقاتی که می‌افتد، بچه‌ها هنوز ارتباط‌شان را با این شخصیت حفظ می‌کنند. کاملا حواسم بود ‌ قصه را طوری جلو ببرم که تعادل بین 2 گروه متفاوت تماشاچی بزرگسال و کودک آن رعایت شود.

می‌خواستم پایان فیلم به گونه‌ای باشد که بیننده حضور شخصیت وسترن ایستوود را در آن احساس کند و به این نتیجه برسد که روح او و فیلم‌هایش در این صحنه حضور دارند.

خیر، تماسی با او نگرفتم!

از همان ابتدای تولید فیلم، با راجر تماس گرفتم تا با ما همکاری کند. با هریک از تکنسین‌ها و عوامل فیلم که صحبت می‌کردم، آنها هم او را برای کار پیشنهاد کردند. هدفم این بود که به همکارانم توضیح بدهم چگونه می‌خواهیم در این انیمیشن زاویه دید را تغییر دهیم و آن را شبیه یک فیلم زنده واقعی بسازیم. همکاران فنی‌ام ـ‌ که هریک جزو بهترین استعدادهای ژانر انیمیشن هستند‌ـ‌ در ابتدای کار کمی گیج شده بودند و نمی‌دانستند منظورم چیست و دقیقا چه می‌خواهم. اما سخنرانی اولیه راجر برای همکاران فنی همه مشکلات را حل کرد. حضور او کمک خیلی زیاد و سودمندی به فیلم کرد. بدون او هیچ وقت رنگو ساخته نمی‌شد.

نتوانستیم جک پالانس را صدا کنیم! بیل نیگی دومین انتخاب ما پس از این بازیگر کلاسیک بود. ما اول کاراکترها را طراحی کردیم. برایم خیلی مهم بود که ترکیب خوبی از صداها را دور هم جمع کنم، به گونه‌ای که هیچ‌یک از آنها مزاحم کار نفر دیگر نشود. این صداها به گونه‌ای بودند که با یکدیگر تفاوت زیادی داشتند. در عین حال، هر صدایی باید به آن شخصیت مورد نظر می‌خورد و روی تصویر او می‌نشست. شما وقتی بدانید کاراکترتان چه جور موجودی است، آن وقت می‌توانید برایش یک صدای خوب هم پیدا کنید. برای صدای رنگو از همان ابتدای کار جانی دپ را در نظر داشتم. شخصیت این دو خیلی شبیه یکدیگر است! با بیل هم قبل از این چند تا کار کرده بودم و او و خصوصیاتش را می‌شناختم. صادقانه بگویم باورم این است که او توانایی انجام هر نوع کاری را دارد و از عهده اجرای یک کاراکتر خبیث خیلی خوب برمی‌آید.

آنها کاملا با یکدیگر تفاوت دارند و دو کار کاملا مجزا هستند. من فکر می‌کنم یک چیز خوب و یک چیز بد وجود دارد و هر یک از آنها محاسن و معایب خود را دارند. می‌دانید شما در برابر هر اتفاق ناشناخته‌ای از خودتان واکنش نشان می‌دهید و خیلی سخت است که براحتی از کنار آن بگذرید. ما حدود 3 سال و نیم وقت صرف ساخت رنگو کردیم. خیلی مهم بود که بتوانم بازیگران را درگیر حال و هوای فیلم کنم. در یک انیمیشن شما با بازیگر زنده و فضای واقعی سر و کار ندارید و همیشه نگران آن هستید که آیا همه چیز شکل طبیعی و منطقی خود را حفظ کرده است یا خیر. بزرگ‌ترین ترس شما این است که در طول کار خیلی آرام و ملایم شوید و نتوانید وظیفه‌تان را بدرستی انجام دهید.

تا اواسط کار تولید فیلم، بحث زیادی در این رابطه داشتیم که آن را سه‌بعدی بسازیم یا دوبعدی. آن زمان تازه نسخه سه‌بعدی «آواتار» سر و صدای زیادی به راه انداخته بود. خیلی‌ها انتظار داشتند ما هم رنگو را سه‌بعدی کار کنیم. ولی وقتی به کلیت کار نگاه می‌کردم و بعد آن را مورد ارزیابی قرار می‌دادم، احساس می‌کردم حلقه گمشده‌ای در فیلم وجود ندارد و نسخه دوبعدی براحتی حرف و منظور خود را مطرح کرده و می‌رساند. به اعتقاد من، قصه و حال و هوای فیلم هیچ نیازی به عنصر سه‌بعدی نداشت.

نمی‌دانم. باید منتظر شویم و ببینیم تهیه‌کنندگان فیلم چه تصمیمی خواهند گرفت. مهم‌ترین نکته این است که حتما باید قسمت دوم فیلم یک قصه خیلی خوب داشته باشد. هنوز به صورت جدی صحبتی در این رابطه نشده است.

مشغــــول کــــارگردانی اکشن ماجراجویانه و درام «رنجر تنها» هستم. دوباره جانی دپ نقش اصلی فیلمم را بازی می‌کند. این فیلم با هزینه‌ای بسیار زیاد تولید می‌شود و امیدوارم در زمان اکران عمومی، پاسخ خوب و مناسبی در جدول گیشه نمایش دریافت کند.