مرد جام‌های والیبال کجاست؟

محمد سلیمانی، مرد جام‌های والیبال ایران که در تمامی رده‌های ملی در آسیا و جهان توپ زده است چه می‌کند؟

او می‌گوید: 11 کاپ مهم قاره‌ای و جهانی گرفته‌ام و از این حیث رکورددار هستم، نه‌تنها در ایران شاید در دنیا مانند نداشته باشم، اما چه فایده که همه را قاب گرفته‌ام و کنج خانه‌ام گذاشته‌ام. من هم مثل محمدکاظم از ناحیه کتف مصدوم شده‌ام، اما انگار نه انگار که از سال 78 تا 86 همواره در خدمت تیم ملی بوده‌ام، می‌پذیرم که بازیکنان بزرگی چون آقای محمد ترکاشوند هم به سرنوشت من دچار شده‌اند، بازیکنی که شاید در تاریخ والیبال ایران نظیر وی نیاید، اما من تازه 28 سال دارم، اما چون یک‌بار عمل جراحی کرده‌ام همه مرا به عنوان یک بازیکن به درد نخور می‌شناسند. در مملکت ما به جای این که به ورزشکاران مصدوم کمک کنند با زخم‌ زبان و کم‌لطفی‌های خود مشکلات را مضاعف می‌سازند. از یک تیم اماراتی ـ الجزیره ـ دعوتنامه داشتم، اما نرفتم چون در امارات همه بارها روی دوش یک بازیکن می‌افتد و من در شرایطی نیستم که بتوانم یک تنه بار یک تیم را به دوش بکشم.

سلیمانی می‌افزاید: چند روزی است که آشیل پایم کش آمده و با فیزیوتراپی مشغول مداوای آن هستم. سلیمانی که اینک مشغول تحصیل در مقطع فوق لیسانس تربیت بدنی است، می‌گوید: بازی‌های تیم ملی را در جام جهانی دیدم، حسرت خوردم که چرا نمی‌‌توانم به تیم ملی کمک کنم. آقای ولاسکو مربی خوبی است، اما راستش خیلی تمایل ندارم که در تمرینات تیم ملی حضور پیدا کنم. مرد جام‌های والیبال که عنوان بهترین بازیکن جوانان و نوجوانان جهان را هم به دست آورده، درباره گذران زندگی شخصی‌اش می‌گوید: هر چه از والیبال درآورده‌ام، هزینه شده و حالا نه مغازه‌ای دارم و نه سرمایه‌ای برایم مانده است، اما درس را رها نکرده‌ام و می‌خواهم در کلاس‌های مربیگری درجه یک شرکت کنم و کم‌کم برای مربیگری آماده شوم.

یاد حرف‌های ژی‌هونگ‌وی، رئیس فدراسیون جهانی والیبال می‌افتم؛ «والیبال فوتبال نیست که ستاره زیاد داشته باشد، در والیبال بازیکنان ممتاز نادرند، پس قدر آنان را بدانیم و در جهت حفظ آنان تلاش کنیم.»

اما چه می‌شود کرد، اینجا همیشه پهلوان زنده را عشق بوده و از دل برود هر آن که از دیده برفت!