شیدایی در آرامش ساخته شد

رحمان باقریان با بازی در سریال «دوران سرکشی» به شهرت رسید. هر چند که سال‌هاست در عرصه بازیگری فعالیت می‌کند.
کد خبر: ۴۵۲۰۲۵

او کارمند صداوسیماست و به گفته خودش چیزی تا بازنشستگی‌اش باقی نمانده است.

باقریان علاوه بر بازی مقابل دوربین تلویزیون در رادیو نیز به عنوان بازیگر فعالیت دارد، اما بهانه گفت‌وگوی ما با او، حضورش در سریال «شیدایی» و اجرای نقش باقری (پدر لیلا) است.

از چگونگی ورود به دنیای بازیگری برایمان بگویید.

از زمانی که پایم به صحنه تئاتر باز شد وارد دنیای هنر شدم. سال دوم دبیرستان بودم که توسط همکلاسی‌ام آقای پرویز پرستویی تئاتری را روی صحنه بردیم که اتفاقا بسیار هم مورد توجه قرار گرفت. آنقدر که بعدها آن را به صورت یک تله‌تئاتر از تلویزیون پخش کردند.

زیر نظر چه افرادی اصول بازیگری در تئاتر را آموختید؟

آقایان پرویز احمدی‌نژاد و علاءالدین رحیمی استادنی بودند که تئاتر را به صورت حرفه‌ای به ما آموزش دادند، البته در این زمینه پرویز پرستویی هم به عنوان یک دوست واقعی همیشه همراه و مشوق من بود.

پس چرا با توجه به این که با پرویز پرستویی کارتان را در زمینه بازیگری آغاز کردید، اما مانند او چندان پرکار نیستید؟

چون هنر در کشور ما متاسفانه فصلی است. یک بازیگر ممکن است در یک دوره، بسیار پرکار و برعکس در دوره‌ای دیگر کم‌کار باشد. باور کنید خودم هم هنوز نمی‌دانم که چرا در دوره‌هایی کم‌کار می‌شوم یا کاری پیشنهاد نمی‌شود.

شما در رادیو هم فعالیت دارید. درست است؟

بله. من استخدام صداوسیما هستم و سال‌هاست که در رادیو نیز فعالیت دارم که از معروف‌ترین برنامه‌هایم در این زمینه می‌توانم به قصه‌های شب رادیو اشاره کنم . چند سال دیگر هم بازنشسته خواهم شد.

بازیگری پشت میکروفن رادیو سخت‌تر است یا دوربین تلویزیون؟

بازی در رادیو ویژگی‌های خاص خودش را دارد که بسیار هم سخت است. شما باید به وسیله صدا و آن حسی که دارید قصه را برای شنونده تعریف کنید. مثلا باید شنونده را به این باور برسانید که در جنگل است یا روی دریا، بنابراین بازی پشت میکروفن رادیو به مراتب سخت‌تر است.

شما به کدام رسانه وابسته‌تر هستید، رادیو یا تلویزیون؟

من به هر دو رسانه وابسته‌ هستم، البته چون رادیو خانه اول من است و بیشتر وقتم را در رادیو می‌گذرانم طبیعتا به آن وابسته‌ترم.

و اما شیدایی؛ چه شد که در این سریال بازی کردید؟

از طرف آقای عسگرپور و سعید نعمت‌الله برای بازی در این نقش دعوت به همکاری شدم. آقای نعمت‌الله می‌گفتند وقتی این نقش را می‌نوشتم خیلی دوست داشتم که شما این نقش را بازی کنید. آقای عسگرپور را هم که از تجربه قبلی یعنی سریال «گل‌های گرمسیری» می‌شناختم و با اعتماد کامل این پیشنهاد را پذیرفتم.

قصه این کار چقدر برایتان جذاب بود؟

بسیار زیاد. شیدایی جزو کارهایی است که بسیار آن را دوست دارم، چون حرفی برای گفتن دارد.

آقای باقریان! یک ویژگی‌ای که در اکثر نقش‌های شما دیده می‌شود و وجود دارد آرامش و متانت است. این خصلت‌ها چقدر برگرفته از شخصیت واقعی خودتان است؟

خودم آدم آرامی هستم و وقتی با این گونه شخصیت‌ها برخورد می‌کنم براحتی می‌توانم به آنها نزدیک شوم و با آنها ارتباط برقرار کنم، چون این‌‌گونه نقش‌ها حالا دیگر جزئی از من شده‌اند و من هم جزئی از آنها.

آیا برای اجرای یک نقش شناسنامه‌ای برای آن طراحی می‌کنید یا تنها به راهنمایی‌های کارگردان بسنده می‌کنید؟

خیر، ابتدا شناسنامه‌ای برایش طراحی می‌کنم، چون فیلمنامه فقط نقش را به من معرفی می‌کند و بعد آن چیزی را که از نقش درک کردم به اجرا می‌گذارم.

در زمان اجرای نقش باقری در سریال شیدایی چقدر دست‌تان باز بود؟

نکته: بازی در رادیو ویژگی‌های خاص خودش را دارد که بسیار هم سخت است. شما باید به وسیله صدا و آن حسی که دارید قصه را برای شنونده تعریف کنید

خیلی کم، چون خود آقای نعمت‌الله سر صحنه بودند و دوست داشتند که قصه و فیلمنامه بی‌کم و کاست اجرا شود. به هر حال ایشان حساسیت زیادی داشتند و ما هم از این نظر کمتر می‌توانیم روی نقش‌هایمان دخل و تصرف کنیم.

سخت‌ترین سکانس این سریال از نظر بازی برای شما کدام سکانس بود؟

سکانسی که دخترم به خانه سپاهان می‌رود تا از شرایطش برای او بگوید و بعد پدر مجبور می‌شود به خاطر این موضوع با او برخورد کند. بازی در این سکانس برایم بسیار دشوار بود آن هم به لحاظ حسی.

شیدایی جایگاه خوبی در پرونده هنری‌تان دارد. این‌طور نیست؟

بله، همین‌طور است، چون هم قصه و هم گروه کاربلدی داشت و سریال در آرامش ساخته شد.

آقای باقریان روی انتخاب نقش‌هایتان چقدر حساسیت دارید؟

خیلی زیاد. شاید برای همین است که اصولا بازیگر کم‌کاری هستم.

بیشتر چه نوع نقش‌هایی شما را جذب می‌کند؟

نقش‌هایی که از من دور و دارای پیچیدگی‌های خاصی باشند.

به نظر شما چرا دیگر سریال‌هایی مانند دوران سرکشی کمتر تولید می‌شود؟

چون کمتر به مسائلی که درون جامعه هست دقت می‌کنیم. دوران سرکشی اگر ماندگار شد به این دلیل است که حرف روز جامعه را مطرح می‌کرد، مشکلاتی که شاید خانواده‌های بسیاری در آن زمان با آن مواجه بودند.

شما در مورد مخاطب‌‌تان چگونه فکر می‌کنید و چه نگاهی نسبت به آنها دارید؟

من دوست دارم وقتی مردم کاری را از من می‌بینند در نهایت به چیزی برسند که برایشان ارزشمند باشد، دلم نمی‌خواهد وقت آنها را با آثار ضعیف هدر بدهم. من وقتی بازیگر موفقی هستم که مخاطب با کار من ارتباط برقرار کند و در نهایت با شخصیت جدیدی هم روبه‌رو شود.

کمی هم در مورد رادیو نمایش صحبت کنیم. با افتتاح این رادیو چقدر موافق هستید؟

خیلی زیاد. ما به چنین رادیویی نیاز داشتیم. خیلی خوب است که مردم از طریق این رادیو بتوانند با نمایش‌های خارجی و داخلی آشنا شوند.

فکر می‌کنید نمایش‌های رادیویی ما در چه سطحی قرار دارند؟

خوشبختانه ما نمایش‌های خوب بسیاری در رادیو داریم که اکثر آنها برای شنوندگان جذاب و مفید است، اما هنوز راه‌های زیادی را در این زمینه می‌توانیم امتحان کنیم و جای پیشرفت بسیاری داریم.

آقای باقریان چرا خیلی از افرادی که در رادیو هستند علاقه چندانی برای حضور مقابل دوربین ندارند. خیلی از آنها عنوان می‌کنند که چون با صدایمان به مردم معرفی شده‌ایم، تمایل نداریم این آشنایی را برهم زنیم.

البته برخی از اهالی رادیو تمایل ندارند، فقط در رادیو فعالیت داشته باشند، ولی همان‌هایی هم که فعالیت در رادیو برایشان مهم است، گاهی مورد بی‌مهری قرار می‌گیرند.

شما تجربه بازی در کارهای تاریخی مانند مختارنامه را نیز دارید. بازی در این‌گونه کارها چه نوع تجربه‌ای برایتان است؟

بازی در این‌گونه کارها بسیار شیرین و در عین حال دشوار است، چون باید ساعت‌ها گریم سنگین و لباس‌های متعدد را تحمل کنی، اما همین که به وسیله بازی در این کارها می‌توانی به گذشته برگردی لذت‌بخش است.

از راهی که تا به امروز در عرصه هنر پیموده‌اید راضی هستید؟

بله. خوشبختانه توانسته‌ام از این سال‌ها تجربه‌های شیرین و تلخ زیادی را کسب کنم که همه آنها برایم ارزشمند هستند.

محبوبه ریاستی - جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها