اولین نشست «سبک زندگی» برگزار شد

به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات در این نشست که به همت اداره کل مطالعات مرکز تحقیقات برگزار شد، دکتر مجید ملکی­تبار رئیس مرکز، جمعی از مدیران و پژوهشگران مرکز تحقیقات حضور داشتند.

در ابتدای جلسه، دکتر محمود احمدی افزادی مدیرکل مطالعات رسانه به مناقشاتی که در خصوص مفهوم سبک زندگی و ارتباط آن با فرهنگ مطرح است، اشاره کردند.

حجت الاسلام مهدوی کنی در ابتدا روند تاریخی شکل­گیری مفهوم سبک زندگی را تشریح کرد و به بحث پیرامون اهمیت و چرایی طرح مفهوم سبک زندگی پرداخت.

به نظر وی، در غرب مقوله مصرف و رابطه­ی آن با نگرش، موجب تولید مفهوم سبک زندگی شد. به باور وی در جامعه­ای که دغدغه بقاء کاهش می­یابد، افراد قدرت انتخاب پیدا می­کنند و برای تمامی قشرها فرصت انتخاب ایجاد می­شود. از سوی دیگر، گسترش نیازهای ثانویه و گرایش به زیبایی­شناسی اهمیت سبک زندگی را بیشتر می­کند.

این استاد دانشگاه افزود: با پیدایش شرکت­های چندملیتی و اقتصاد توسعه­یافته، مقوله هویت در حوزه روان­شناسی و جامعه­شناسی برجسته شد و با سبک زندگی پیوند خورد؛ چراکه سبک زندگی می­توانست گروه­های مختلف جامعه را از یکدیگر متمایز کند. از سوی دیگر، مساله منزلت نیز مطرح شد. بدین­ترتیب مفاهیم مرتبط با «سبک زندگی» اهمیت پیدا کرد و به تبع مفهوم آن «سبک زندگی» نیز در کانون توجه بیشتر قرار گرفت.

مولف کتاب «دین و سبک زندگی» در ادامه افزود: سبک زندگی مجموعه­ای از مؤلفه­های عینی، در کنار عقیده و اندیشه است و می­توان آن­را «رفتاری مبتنی بر عقیده و اندیشه تعریف کرد». وی همچنین تأکید کرد: بهترین روش پژوهش در حوزه سبک زندگی «مشاهده مشارکتی» است.

به زعم ایشان اگر مفهوم سبک زندگی چنان توسعه یابد که با دو مفهوم روش زندگی  و فرهنگ یکی گردد، کارکرد اصلی خود را از دست می­دهد. سبک زندگی با فرهنگ متفاوت است و بخشی از فرهنگ را شامل می­شود.

وی افزود: سبک زندگی جنبه­هایی از خلاقیت فردی را داراست ولی عمده­ی آن از اجتماع کسب می­شود.
اندیشمندانی که سبک زندگی را جمع­گرا می­دانند به ناخودآگاه بودن آن معتقدند و در مقابل، آن‌هایی که سبک زندگی را فردگرا می­دانند، معقتدند سبک زندگی امری خودآگاه است. 

 برخی سبک زندگی را نمادی می­دانند که محدوده­ها و هویت‌ها را مشخص می­کند، در مجموع، می­توان سبک زندگی را مجموعه­ای از اندیشه‌ها و افکار همگرا دانست که در رفتار انسانی  ظاهر می­شود، رفتاری که برای انسان هویت­ساز باشد و از حس زیبایی­خواهی انسان بر­خیزد. سبک زندگی حاصل انتخاب و گزینش­گری است.

در ادامه وی افزود: مؤلفه­های سبک زندگی عبارتند از: اموال و دارایی­ها (اعم از پوشش، دکوراسیون منزل، مد و جز آن)، فعالیت­ها و عادات (اوقات فراغت)، نگرش­ها و روابط انسانی. سبک زندگی زمانی همگرا می­شود که عقاید همگرا باشد.

در پایان این نشست حاضرین پرسش­های خود را مطرح کردند. لازم به ذکر است در اولین جلسه از سلسله نشست­های  سبک زندگی به جهت اهمیت این مفهوم صرفاً چیستی و روند تاریخی شکل­گیری سبک زندگی مطرح شد و بررسی رابطه­ی دین و سبک زندگی، موضوع نشست آتی خواهد بود.