آدم‌کشی به بهانه تعرض

سینا و همسرش ثریا متهم هستند که شاهرخ را با ضربات چاقو به قتل رسانده‌اند و هر دو نیز اتهام خود را قبول دارند. سینا در مورد نحوه قتل و چرایی آن برای ما توضیح می‌دهد.

تو و شاهرخ همدیگر را می‌شناختید؟

نه من او را نمی‌شناختم تا این‌که همسرم به من گفت برایش مزاحمتی ایجاد کرده‌ است.

چطور می‌توانستم ثابت کنم. من غیرت داشتم کسی که به ناموسم دست‌درازی کرده‌ بود نباید براحتی زندگی می‌کرد.

زنم وفادار است او به من خیانت نکرده و شاهرخ به سراغش رفته و به او دست‌درازی کرده‌بود.

یک روز زنم آمد و گفت مردی او را مورد تعرض قرار داده‌است. خیلی ناراحت بود و نمی‌دانست چه کند دلم برایش می‌سوخت. زنم خیلی وفادار بود هیچ وقت از او چیزی ندیده‌ بودم به همین خاطر هم به او اعتماد کردم و هنوز هم پشیمان نیستم.

اصلا شاهرخ چرا باید سراغ یک زن شوهردار می‌رفت. او مهدورالدم بود. من هم کشتمش ضمن این‌که اگر زنم مقصر بود که نمی‌آمد موضوع را به من بگوید آن روز حالش خیلی بد بود هرکس او را می‌دید می‌فهمید واقعیت را می‌گوید.

همسرم به او زنگ زد و گفت کسی در خانه نیست. شاهرخ هم آمد. خداخدا می‌کردم نیاید و حرفی که زنم به من گفته دروغ باشد اما این‌طور نبود.

شاهرخ آمد ما باهم درگیر شدیم. چاقویی هم از قبل آماده کرده‌ بودیم چند ضربه به شاهرخ زدم داشت مقاومت می‌کرد و من نمی‌توانستم کاری بکنم. به همین خاطرچاقو را به زنم دادم . ثریا ترسیده ‌بود، سرش داد کشیدم و گفتم او هم باید ضربه‌ای بزند. ثریا چند ضربه زد و بعد هم شاهرخ فوت کرد.

آن را تکه‌تکه کردیم و بعد هم در خانه‌مان دفن کردیم تا کسی نفهمد چه بلایی سر او آورده‌ایم.

جسد را بعد از چند روز بیرون آوردیم و بعد به شهرستان بردیم و هر تکه از آن را جایی انداختم.

خیلی ترسیده‌ بودم اگر این کار را می‌کردم باید در زندان می‌ماندم تا بتوانم ادعایم را ثابت کنم. همان‌طور که حالا نتوانستم ثابت کنم او مهدورالدم است در آن زمان هم نمی‌توانستم.بنابراین بهترین راه این بود که فرار کنیم و آثار جرم را از بین ببریم.

اوایل فکر می‌کردم هر لحظه ممکن است من را بازداشت کنند به همین خاطر هم فرار کردم بعد از فرار هم باز احساس می‌کردم خطری من و زنم را تهدید می‌کند اما چاره‌ای نداشتم نمی‌توانستم از کشور خارج شوم به همین خاطر هم ماندم تا تکلیفم مشخص شود. خیلی اضطراب داشتم البته بعد از یک سال آرام شدیم.هردوی ما به زندگی عادی برگشتیم و در شهرستان زندگی خوبی‌ داشتیم.

7 سال از این ماجرا گذشته‌ بود و ما دیگر فکر نمی‌کردیم این قتل گریبانمان را بگیرد. در این مدت حتی یک‌بار هم بازجویی نشده‌ بودیم به همین خاطر فکر کردیم بهتر است بچه‌دار شویم اما به محض این‌که همسرم باردار شد،دستگیر شدیم.

پیش مادرش در زندان است. من خیلی نگران او هستم. چون هردوی ما زندانی هستیم و وقتی بچه مدت شیرخوردنش تمام شد او را از پیش مادرش می‌برند. خیلی عذاب می‌کشد من این موضوع را می‌دانم.

از آنها درخواست بخشش دارم. البته فرزند آنها گناهکار بود اما من باید موضوع را به پلیس اطلاع می‌دادم.