کارگردان« شهر دقیانوس» به انتقادها پاسخ داد

به گزارش ایسنا، مهرداد خوشبخت درباره روند تولید سریال «شهر دقیانوس» شبکه یک، گفت: وقتی برای ساخت سریال «شهر دقیانوس» عازم شهرستان جیرفت شدیم، مردم آن شهر با ما بسیار مشتاقانه همکاری کردند. قصد ما در سریال این بود تا اتفاقات مربوط به سال 1380 که خشکسالی در آن منطقه به وجود آمده بود را بازسازی کنیم. با بروز خشکسالی در منطقه، از رونق کشاورزی جیرفت کم می‌شود و تعداد بسیار زیادی از نیروهای شاغل، بیکار می‌شوند. پس از مدتی تعدادی قاچاقچی عتیقه در جیرفت پیدا می‌شوند و از موقعیت به‌وجود آمده در منطقه و بیکاری جوانان سوء‌استفاده می‌کنند. آنها مردم را به حفاری در باغ‌ها، نخلستان‌ها و حاشیه جیرفت ترغیب می‌کنند و کشفیات آنها را به مبلغی ناچیز می‌خرند و از کشور خارج می‌کنند. این اتفاقات تا به آنجا پیش می‌رود که رسانه‌های داخلی و حتی خارجی مساله را انعکاس می‌دهند و مسوولان را به چاره‌اندیشی وادار می‌کنند. از همین جاست که فکر نوشتن سریال «شهر دقیانوس» به ذهن محمدرضا هاشمیان ـ نویسنده این کار ـ می‌رسد تا داستان سریال، از بروز خشکسالی تا خروج عتیقه‌های این شهر به خارج از کشور را در «شهر دقیانوس» روایت کنیم.

وی افزود: پس از مدتی قاچاقچیانی که به منطقه نفوذ کرده بودند دستگیر می‌شوند و قوانینی برای حفاظت از منطقه تاریخی جیرفت وضع می‌شود و بخش ویژه‌ای در سازمان میراث فرهنگی برای حفاظت از امنیت مناطق تاریخی راه‌اندازی می‌شود. در ادامه با تحقیقات باستان‌شناسی مشخص و اثبات می‌شود که شهرستان جیرفت مبدا تاریخ و تمدن شرق جهان بوده است.

خوشبخت درباره واکنش‌های اخیر مسوولان و شهروندان جیرفتی نسبت به گویش جیرفتی سریال، گفت: هنگام تولید سریال بسیاری از مردم جیرفت در صحنه حضور داشتند. همچنین از همکاری تعداد زیادی از بازیگران جیرفتی و کرمانی در تولید «شهر دقیانوس» استفاده شد. علاوه بر این، برخی مسوولان استان و شهرستان جیرفت در جریان تولید و تصویربرداری قرار داشتند و اگر گویش‌های استفاده شده توسط بازیگران ایرادی داشت همان موقع باید به ما متذکر می‌شدند، اما کار مورد تایید آنها قرار داشت.

کارگردان «شهر دقیانوس» افزود: باید این نکته را در نظر داشت که سریال در شبکه یک سیما به عنوان فراگیرترین شبکه رسانه ملی در سطح کشور تولید و پخش شده است. لذا گویش باید به حدی باشد که هر ایرانی از هر گوشه ایران که سریال را می‌بیند متوجه منظور و داستان بشود. لهجه بازیگران فقط 5 درصد از کار را تشکیل می‌دهد که آن هم در خدمت داستان و هدف سریال، انتقال مفهوم و پیام است. معتقدیم اگر سریال صرفا با گویش جیرفتی ساخته و پخش می‌شد، نه تنها هیچ ایرانی جز مردم محلی منطقه نمی‌توانستند متوجه دیالوگ‌ها شوند، بلکه پیام اصلی سریال که مبارزه با قاچاق و توجه بیشتر به وضعیت مردم محروم منطقه است پنهان می‌ماند.