طراح اولین عملیات‌ ضد کمین

به گزارش فارس، «محمود کاوه‌» در اول خرداد 1341 در خانواده‌ای‌ مذهبی دیده‌ به‌ جهان‌ گشود. پس‌ از تحصیلات‌ ابتدایی‌ همراه‌ پدرش‌ خدمت‌ مقام‌معظم‌ رهبری‌ در مسجد « امام‌ حسن‌ مجتبی‌(ع)» می‌رسند و ایشان‌ می‌فرمایند: «اگر محمود دروس‌ کلاسیک‌ را به‌ اتمام‌ برساند و سپس‌ به ‌دروس‌ حوزوی‌ بپردازد بهتر است‌.» پس‌ از آن‌ در مدرسه‌ راهنمایی‌«غزنوی‌»، ثبت‌‌نام‌ و به‌ ادامه‌ تحصیل‌ مشغول‌ شد.

بر اثر شرکت‌ در جلسات‌ علمای‌ مبارزی‌ همچون‌ «شهید هاشمی‌نژاد و شهید کامیاب»، تفکر مبارزاتی‌ او شکل‌ می‌گیرد و با شروع‌ تظاهرات‌ خیابانی‌ در سال‌ 1357 در راهپیمایی‌ها تا مرز شهادت‌ پیش‌ می‌رود. با تشکیل‌ سپاه‌ پاسداران‌‌ عضویت‌ در این‌ نهاد مقدس‌ را بر می‌گزیند و پس‌ از گذراندن‌ دوره‌ی‌ آموزش‌، به‌ عنوان‌ مربی‌ تاکتیک‌ پادگان‌امام‌ رضا(ع) انتخاب‌ گردید.

همزمان‌ با عزیمت‌‌ امام خمینی(ره)‌ به‌ جماران‌، به‌ عنوان‌ سرپرست‌ یک ‌گروه 20 نفره‌ برای حفاظت‌ از بیت‌ امام‌، به‌ تهران‌ اعزام‌ می‌شود. با شروع‌ جنگ‌ تحمیلی‌، وارد عرصه‌ نبرد با ضدانقلاب‌ داخلی‌ شده‌ و در بدو ورود به‌ سقّز، مسئولیت‌ خطیر گروه‌ اسکورت‌ را بر عهده‌ گرفته‌ و با اتّخاذ تاکتیک‌های‌ هجومی‌ و چریکی‌ به‌ عنوان‌ اولین‌ فرد، عملیات ‌ضدکمین‌ را علیه‌ ضدانقلاب‌ در کردستان‌ طراحی‌ و اجرا و در مدتی‌ اندک‌، وضعیت‌ نبرد در شهر سقّز و حومه‌ آن‌ را به‌ نفع‌ نیروهای‌ خودی‌ تغییر داد.

شهید کاوه در سمت‌ فرماندهی‌ عملیات‌ سپاه‌ سقّز، با اجرای‌ عملیات‌های‌چریکی‌، دشمنی‌ را که‌ بر شهر سیطره‌ یافته‌ بود، آواره‌‌ کوه‌ها کرد. همزمان‌ با تشکیل‌ «تیپ‌ ویژه‌‌ شهدا» توسط‌ سرداران‌ شهید «محمد بروجردی»‌ و «ناصر کاظمی» محمود به‌ عنوان‌ مسئول‌ عملیات‌ تیپ‌ معرفی‌ شد و ضربات‌ مهلکی‌ را بر پیکر ضدانقلاب‌ وارد ساخت‌.

با تعیین‌مبلغ‌ هنگفتی‌ به‌ عنوان‌ جایزه‌ برای‌ به‌ شهادت‌ رساندن‌ محمود کاوه‌ از سوی‌ دشمن‌نام‌ محمود کاوه‌، بر سر زبان‌ها افتاد. آزادسازی‌ شهر « بوکان»‌ و سپس‌ جاده‌‌ مهم‌ و حیاتی‌ «پیرانشهر» و «سردشت» ‌از جمله‌ عملیات‌های‌ گسترده‌ای‌ است‌ که‌ با فرماندهی‌ و جانفشانی‌ او انجام ‌گرفت‌.

با شهادت‌ شهیدان‌ «کاظمی‌، گنجی‌زاده‌ و بروجردی» سکان‌ فرماندهی‌ تیپ‌ ویژه‌ی‌ شهدا در سال‌ 1362 به‌ او سپرده‌ شد. در همین‌ سال‌ علاوه‌ بر نبرد با ضد انقلاب‌، اقدام‌ به‌ انجام‌ عملیات‌های‌ برون‌ مرزی‌ والفجر 2 کرده‌ و مناطق‌ مهمی‌ از میهن‌ اسلامی‌ را آزاد ساخت‌.

با حاکم‌ شدن‌ آرامش‌ و امنیت‌ بر کردستان‌، تلاش‌ خود را معطوف ‌مبارزه‌ با ارتش‌ عراق‌ کرد و در عملیات‌های‌ بدر، قادر، والفجر و کربلا ‌صحنه‌های‌ غرور آفرینی‌ را آفرید. آخرین‌ مجروحیت‌ وی‌ در تک‌ «حاج‌ عمران»‌ بود که‌ در یک‌ نبرد تن‌ به‌ تن‌با دشمن‌ بعثی‌ ترکش‌ به‌ پشت سرش‌ اصابت‌ کرد.

محمود کاوه‌ در یازدهم‌ شهریور ماه‌ 1365 در سن‌ 25 سالگی‌، هنگامی‌ که‌ به‌ منظور تصرف‌ ارتفاعات‌ مهم‌ 2519، پیشاپیش‌ رزمندگان‌ اسلام‌ درحرکت‌ بود، در اثر اصابت‌ ترکش‌ خمپاره‌، به‌ فیض‌ عظیم‌ شهادت‌ نایل‌ آمد.

صفات ارزنده و ویژگیهای ایمانی، باعث شد که محمود، تمام وجود خود را وقف انقلاب کند. با اهمیتی که کردستان برای نظام نو پای اسلامی داشت، خود را فرزند کردستان معرفی کرد. روحیه والا و انسان‌دوستی او به قدری در اطرافیان اثر گذاشته بود که با وجود تبلیغات سوء دشمنان و ایجاد جو مسموم علیه او و یگان تحت امرش، هنگامی که به درجة رفیع شهادت نائل آمد، مردم مهاباد با پای برهنه در تشیع پیکر پاک و مطهرش بر سر و سینه می‌زدند، اشک می‌ریختند و ضد انقلاب را نفرین می‌کردند.

او با الهام از سخن خداوند در قرآن که در وصف مؤمنان می‌فرماید :«اشداء علی الکفار و رحماء بینهم» در قلب مردم و نیروها جای گرفته بود، چراکه هیچ انگیزه‌ای جز خدمت به انقلاب و احیای ارزش‌های الهی نداشت.

شهید کاوه در عین حال که تمام اوقات شبانه روزش را برای مبارزه به کار می‌بست، از پرداختن به تکالیف دینی و انجام مستحبات نیز غافل نبود. او از مروجین قرآن کریم بود و با عشق خالصانه به اسلام و مکتب، آیات جهاد را تلاوت می‌کرد و در صحنه جنگ و مقاتله با دشمنان، آن را در عمل تفسیر می‌نمود.

روحیه اطاعت‌پذیری و ولایت‌مداری، هوش سرشار، چابکی در عملیات‌ها، مسلح بودن به سلاح تقوا و اخلاق حسنه، شجاعت و بی‌باکی، ساده زیستی و صمیمیت با نیروها از جمله ویژگی‌های شخصیتی آن شهید والامقام است.

با این که در مقابله با ضد انقلاب، سازش ناپذیر، جسور و با شهامت بود، اما با نیروهای تحت امر خود، برخوردی بسیار متواضعانه و توأم با صفا و صمیمیت داشت؛ تواضع او سبب شده بود که محبوبیت خاصی در بین نیروها کسب کند. تا آنجا که بر قلب نیروهای بسیجی و سپاهی فرماندهی می‌کرد. او مصداق بارز تلفیق «محبت» و «قاطعیت» در امر فرماندهی نظامی بود. کاوه همیشه راهگشای عملیات بود؛ هرجا که کار گره می‌خورد، حضور او کارگشا بود و هرکجا که از عزم و اراده رزمندگان کاسته می‌شد، اراده پولادین او به همگان، روحیه‌ای تازه می‌بخشید. همیشه برای این که بتواند عملیات را بهتر هدایت کند، پیشاپیش رزمندگان حرکت می‌کرد.

با این که بارها در صحنه‌های عملیاتی مجروح شده بود، ولی همیشه قبل از بهبودی، به منطقه باز می‌گشت. حتی در برخی مواقع، نیروها او را با سر و بدن باندپیچی شده می‌دیدند که در میانشان حاضر می‌شد و آماده پذیرش مأموریت و اجرای عملیات بود.

سرتیپ شهید حسن آبشناسان فرمانده لشگر23 نوهد، درباره شهید کاوه گفت: «اگر در دنیا یک چریک پاکباخته و دلباخته به اسلام و حضرت امام «قدس سره» وجود داشته باشد، محمود کاوه است و هر رزمنده‌ای که بخواهد خوب پخته و آبدیده شود، باید به تیپ ویژه شهدا، پیش او برود».