اسید پاشی از منظر اجتماعی

بررسی صفحات روزنامه‌ها و سایت‌های خبری در چند هفته اخیر گویای آن است که سوژه‌های خبری مربوط به اسید پاشی بخش قابل توجهی از اخبار حوادث را به خود اختصاص داده‌اند که درصدر آنها خبر مربوط به «آمنه» بود.

کد خبر: ۴۲۵۱۲۰

تأملی بر این اخبار نشان می‌دهد که قربانیان اسیدپاشی، زنان و دخترانی هستند که عمدتا به دلیل مسائل عاطفی(عشقی) قربانی شده‌اند و فرصتی نیز برای دفاع از خود نداشته‌اند.

قربانیان اسید پاشی نه تنها از نظر سلامت با مشکلات فراوانی مواجه می‌شوند بلکه مشکلات دیگری نیز گریبان آنها را می‌گیرند که چه بسا بیشتر از مشکل آسیب دیدگی شدید جسمی آنها را می‌آزارد.

یک قربانی اسیدپاشی از نظر چهره ظاهری دچار آسیب می‌شود که یا باید تا پایان عمر با آن کنار بیاید که بسیار دشوار است یا باید برای بهتر شدن ظاهرش هزینه زیادی بپردازد.

ممکن است بخشی از این هزینه‌ها توسط اسیدپاش یا سازمان‌های مردمی تأمین شود ولی باید پذیرفت که همه هزینه‌های درمان در کوتاه مدت نیست و در برخی موارد ممکن است تا پایان عمر ادامه داشته باشد.

مشکل دیگر تأثیر ظاهر قربانی در تعامل و روابط اجتماعی است. به‌گونه‌ای که در بسیاری از اوقات آینده و مسیر زندگی افراد را دستخوش تغییرات اساسی می‌کند و چه بسا موقعیت‌های اجتماعی مناسبی را از آنان سلب کند که هیچ چیزی نمی‌تواند جای آن را بگیرد.

در چنین شرایطی است که افراد، نیاز به توجه و حمایت اجتماعی و روانی بیشتری دارند. البته این توجه نباید به ترحم تبدیل شود چراکه بسیار خطرناک است و قربانیان را برای همه کارهای خود وابسته به دیگران می‌کند.

حمایت‌های اجتماعی و روانی باید به گونه‌ای باشد که قربانیان ضمن پذیرش واقعیت، بتوانند به زندگی برگردند و شرایط زندگی برای سایر اعضای خانواده را هم آسان‌تر کنند.

بدون شک در این راه زنانی که همسر یا فرزند دارند، شرایط به مراتب دشوارتری خواهند داشت، چرا که این افراد بقیه عمر در انجام وظایف خود در قبال همسر یا فرزندان با مشکل جدی مواجه خواهند شد. در واقع اسید پاشی فقط بر فرد تاثیر نمی‌گذارد بلکه آثار سوء اجتماعی فراوانی نیز دارد.

برای مثال این بزه طعم زندگی با ترس را به مردم می‌چشاند و احساس امنیت اجتماعی نیز در نتیجه گسترش آن در جامعه کاهش پیدا خواهد کرد.

از سوی دیگر افرادی هم که مرتکب اسیدپاشی می‌شوند، برای ادامه زندگی خود در محیط‌های اجتماعی با مشکل مواجه می‌شوند و هزینه‌های زیادی را به خود، خانواده و جامعه تحمیل می‌کنند و قبح قانون شکنی را از بین می‌برند، اما فراموش نکنیم که این افراد هم قربانی نداشتن مهارت‌های اجتماعی همچون توانایی حل مساله، تصمیم‌گیری، کنترل و مدیریت خشم، مقابله با استرس‌ها، هیجانات و... هستند.

افرادی که راه اسیدپاشی را برای رفع اختلافات انتخاب می‌کنند بدون شک در زمینه استفاده صحیح و به موقع از مهارت‌های مقابله با مشکلات، ضعف دارند و شاید اگر از دوران کودکی این مهارت‌ها را آموزش دیده بودند، امروز مرتکب عملی چنین فجیع نمی‌شدند.