پل قدیمی لالی با آبگیری سد گتوند به زیر آب رفت

فرو رفتن این پل فلزی قدیمی که سال 1329 روی رودخانه کارون و به منظور ارتباط 2 شهر نفتی لالی و مسجدسلیمان توسط صنعت نفت احداث شد؛ در حالی اتفاق افتاد که ده‌ها نفر از کارکنان بازنشسته و قدیمی صنعت نفت که از این پل خاطرات تلخ و شیرین بسیاری داشتند، در لحظه غرق شدن این پل از تپه‌های مشرف بر جاده این لحظه را تماشا و گریه می‌کردند.

این پل به صورت خرپای فلزی با عرض 4 متر و قابلیت عبور خودروهایی تا وزن 30 تن روی سه پایه سنگی مرتفع ساخته شد و بیش از 61 سال سیلاب‌های خروشان رودخانه کارون را تحمل کرد.

پل لالی از نوع کابلی و دارای عرشه فلزی با پایه‌ها و پایلون‌های بتونی و کابل‌های ترکه‌ای بوده و در ارتفاع 155 متری از کف رودخانه کارون ساخته شده است.

برای احداث جاده‌های جایگزین و پل لالی با مجموع 4/16 کیلومتر در شرایط بسیار سخت کوهستانی و با صعوبت بالای منطقه، 4 میلیون متر مکعب سنگ برداری انجام شده است.خطر زیر آب رفتن آثار تاریخی در پشت دریاچه سد گتوند در حالی است که مدیر مطالعات و دبیر کمیته آبگیری طرح سد و نیروگاه گتوندعلیا گفت: پژوهشکده باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی طی نامه‌ای به مجری طرح سد و نیروگاه گتوند علیا، آبگیری این طرح را تا تراز 140 بلامانع اعلام کرد.

آرش محجوب افزود: با توجه به این‌که مرحله نخست آبگیری سد تا تراز 140 پیش‌بینی شده، پژوهشکده باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی آبگیری تا این تراز را بلامانع اعلام کرده است.

مدیر مطالعات طرح سد و نیروگاه گتوندعلیا در خصوص اقدامات انجام شده در این رابطه گفت: همزمان با عملیات اجرایی طرح سد و نیروگاه گتوند علیا در سال 85، قراردادی با پژوهشکده باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی با موضوع بررسی‌های باستان شناختی در محدوده مخزن سد و شناسایی محوطه‌های باستانی منعقد و به دنبال آن در سال 86 این بررسی‌ها آغاز شد و سال 87 فصل نخست مطالعات نجات بخشی سد گتوندعلیا انجام پذیرفت.

وی افزود: این کاوش‌ها در مناطق دیگر نیز ادامه یافت؛ به طوری که سال 89 بخش‌های دیگری حدفاصل مسیر مسجدسلیمان به لالی که در مخزن سد گتوندعلیا مستغرق می‌شود، کاوش شد.