وداع با دشت شقایق‌های دماوند

محلی‌ها می‌گویند زمانی اینجا، دشت سراسر با شقایق فرش می‌شد. خیلی دور نروید، کمتر از 10 سال پیش را می‌گویند. اما اکنون دشت، شقایق دارد اما نه آنگونه که بتوان نامش را دشت شقایق گذاشت. اینجا دشت شقایق‌های منطقه "رینه" در دامنه کوه دماوند است.

به گزارش ایلنا، آدم باور نمی‌کند، در جایی همین بغل گوش تهران دود گرفته و شلوغ جایی باشد که بتوانی چند دقیقه زندگی را ببینی. اینجا حاکم طبیعت است و آرامش حکم فرماست.

در اینجا می‌توان چشم در چشم شقایق نگاه کنی و ببینی که مادر طبیعت آنچنان رنگی یگانه‌ای را برای رنگ‌آمیزی این گل به کار گرفته که به هیچ رنگ قرمزی نمی‌ماند و به هر رنگ قرمزی می ماند.

اما این طبیعت بکر نیز انگار قرار نیست ازدست درازی‌های آدمی در امان بماند. دستان ویرانگر آدمی تا دامنه دماوند کوه نیز آمده است.

در خرداد و تیر ماه هر سال گل‌های شقایق سر از خاک بر می‌آوردند، شقایق هایی که عمرشان تنها 8 ساعت است اما آدمی همین چند ساعت زندگی اندک را نیز از آنها دریغ می‌کند.

گردشگرانی که برای دیدن دشت‌های پر از شقایق به منطقه رینه در شهرستان پلور می‌روند، گویا فراموش کرده‌اند که سال دیگری نیز وجود دارد و اگر گل‌ها را بکنند،دیگر دشت شقایقی باقی نمی‌ماند که بهار،به شوق تماشای گل‌ها راهی رینه شوند. همین باعث شده تا هر چه زمان می‌گذرد از تعداد شقایق‌ها کم شود.

حسین عبیری گلپایگانی، فعال محیط زیستی که چند سال است دغدغه حفاظت از شقایق‌ها را دارد،می‌گوید: دشت شقایق ها در منطقه پلور تنها جائیست که این گونه شقایق منحصر به فرد می‌روید و اگر این منطقه با روند فعلی نابود شود وداع با دشت شقایق‌ها زود فرا می‌رسد.

او ادامه می‌دهد: برنامه حفاظت از دشت‌های شقایق از سال 1384 آغاز شده است و هر ساله در ماه‌های خرداد و تیر که این شقایق‌ها سر از خاک بیرون می‌آورند، گروه‌هایی از فعالان محیط‌زیستی به منطقه رینه می‌روند تا از دشت‌های شقایق حفاظت کنند.

او توضیح می‌دهد:‌در آخر هفته‌های این دو ماه این گروه‌های فعال محیط زیستی به دشت شقایق می‌روند و از مردمی که برای گشت‌و‌گذار به این منطقه آمده‌اند، می‌خواهند که زباله‌های خود را به زمین نریزند و گل‌ها را نکنند. آنها با پخش بروشور در بین مردم و نصب پلاکارد در این منطقه گردشگران را از خطراتی که گل‌های شقایق را تهدید می‌کند آگاه می‌کنند.

این فعال محیط‌زیستی ادامه می‌دهد: ‌اخیرا مشاهده شده که گروهی به صورت هدفمند پیاز گل‌های شقایق را می‌کنند تا برای مصارف دارویی از آن استفاده کنند. در صورتی که با تحقیقاتی که ما انجام داده ایم این شقایق‌ها هیچ مصرف داروئی ندارد.

اوتصریح می‌کند:اگر کندن پیاز گل‌ها همچنان ادامه پیدا کند تا چند سال آینده هیچ اثری از گل‌های شقایق باقی نمی‌ماند.

عبیری گلپایگانی معتقد است مردم محلی می‌توانند بهترین نگهبان گلهای شقایق باشند و می‌افزاید:به همین منظور با شورای شهر منطقه توافقاتی صورت گرفته است و قرار شده شورای شهر گروه‌های محلی را برای حفاظت از گل‌های شقایق آموزش دهند تا این افراد بتوانند در تمام مدتی که گل‌های شقایق می‌رویند از آنها حفاظت کنند.

او ادامه می دهد:‌ شورای شهر به دنبال این است که در صورت امکان برای کندن گل‌های شقایق جریمه‌ای را هم در نظر بگیرد که این جریمه برای کندن هر گل شقایق در حدود دو تا سه هزار تومان است .

البته او تاکید می‌کند برای اینکه این جریمه‌ها رنگ اجرا به خود بگیرد بایستی ابزارهای قانونی این کار فراهم شود همچنین تعامل و همکاری همه دستگاه‌ها مسئول لازم و ضروری است.

برنامه حفاظت از دشت شقایق تا 13 تیرماه و همزمان با برگزاری جشن روز ملی دماوند در شهرستان رینه ادامه دارد. بعد از نیمه اول تیر ماه گلهای دشت شقایق پژمرده می شوند و از آن به بعد گل شقایق در دشت وجود ندارد که احتیاج به حفاظت داشته باشد .

به گفته برخی از فعالان محیط ‌زیست پیاز این گل‌ها در مغازه‌های گل فروشی به فروش می‌رسد این در حالیست که مردم باید بدانند این پیازها تنها در منطقه دماوند می‌رویند و با از بین بردن این دشت زیبا کودکان و آیندگان خود را از دیدن این دشت‌های زیبا محروم می‌کنند.