jamejamonline
استان ها عمومی کد خبر: ۴۰۹۷۵۶ ۲۷ خرداد ۱۳۹۰  |  ۱۳:۱۱

پای ریزگردها به شمال هم باز شد

بیابانزایی بحران خزنده نواحی خزری

پدیده بیابانزایی و شوره زار استان های شمالی از جمله گلستان را تهدید می کند و این پدیده در این استان روند رو به گسترشی یافته است.

به گزارش مهر، بارش کم، مداخلات انسانی، وضعیت طبیعی و توپوگرافی، تخریب طبیعیت و فرسایش خاک از جمله عواملی است که موجب گسترش پدیده بیابانزایی شده است.

همچنین در برخی از نقاط گلستان به دلیل بالا بودن املاح امکان کشت و زرع وجود ندارد و بر دامنه بیابان می افزاید. در حال حاضر بیش از 800 هزار هکتار اراضی کشاورزی و زارعی در گلستان وجود دارد که بیش از 200 هزار هکتار قابل کشت نیست.

استان گلستان، حدود 1.3 درصد از مساحت کل کشور را دارا است و دارای تنوع اقلیمی با آب و هوای کوهستانی، معتدل مدیترانه و نیمه خشک و خشک است.

ویژگی های اقلیمی استان متفاوت بوده و از اقلیم نیمه خشک در نوار مرزی و حوزه آبریز اترک، تا معتدل و نیمه مرطوب در مناطق جنوبی و غربی متغیر است، به همین علت ریزش های جوی در نقاط مختلف استان متفاوت است.

میزان بارندگی در مناطق جنوب و جنوب غربی استان، حدود 700 میلیمتر و در نواحی شمال و نوار مرزی حدود 200 میلیمتر در سال است.همچنین متوسط بارندگی استان در سال، حدود 450 میلیمتر است که 70 درصد آن در فصول غیر آبیاری ( مهر تا فروردین ماه ) اتفاق می افتد.

لزوم آگاهی بخشی به مردم درباره بیابانزایی

عبدالرضا دادبود معاون عمرانی استاندار گلستان گفت: 100میلیون هکتار از اراضی کشور در معرض ناپایداری هستند. با وجود آنکه 70 درصد از ایران در مناطق خشک و نیمه خشک وجود دارد اما جزو آسیب پذیر ترین مناطق دنیاست و در حال حاضر 32 میلیون هکتار بیابان در کشور وجود دارد.

وی افزود: بیابان و بیابان زدایی نسبت به گذشته اهمیت بیشتری پیدا کرده است و هر روز نسبت به تغییرات و آشفتگی های اقلیمی هشدارهایی دریافت می کنیم که انسانها را نسبت به آینده حساستر می کند.

وی گفت: به دلیل کمبود بارش در سال قبل، امسال وضعیت  نامناسبتری دراستان داریم. در صورتی که به فکر نباشیم تمام حوزه های کار و زندگی مردم، سلامتی مردم، تاسیسات و تجهیزات ما تحت تاثیر قرار می گیرد. باید مردم را از خطرات افزایش بیابانها آگاه کنیم و با رویکردی مناسب طرحی ریخته و اجرا شود.

لزوم تاسیس اداره بیانزایی در گلستان

حمید سلامتی مدیرکل منابع طبیعی گلستان گفت: اغلب مناطق شرقی و بویژه مراتع شمالی استان، متاثر از عوامل تخریب هستند که یکی از آنها حریق است. در صورتی که عرصه های شمالی استان و بویژه عرصه های منابع طبیعی، مدیریت نشود، تاسیس اداره بیابانزایی در استان غیر قابل پیش بینی نیست.
 
وی افزود: استان گلستان دو میلیون هکتار وسعت دارد که از این میزان 452 هزار هکتار جنگل و 862 هزار هکتار مرتع هستند. مراتع استان از سه جبهه تحت تاثیر آب و هوای گرم و خشک هستند و طول 260 کیلومتری استان از غرب به شرق نیز شرایط ویژه ای دارد.
 
مدیرکل منابع طبیعی گلستان یادآورشد: تغییرات و آشفتگی اقلیمی باعث شده است که ریزگردها، طوفانها و سیلهای مختلف را در کشور و استان شاهد باشیم.با توجه ویژه مسئولان و تصمیم گیران برای توسعه استان جز کشاورزی، صنعت و گردشگری نیز مد نظر قرار گرفته است که پشتوانه های آن عرصه های منابع طبیعی است.
 
سلامتی گفت: از جمع 862 هزار هکتار مراتع استان 750 هزار هکتار مراتع شمالی هستند  که توانسته ایم تولید علوفه را در آنها از 150 کیلو به 850 کیلوگرم برسانیم. تاکنون بیایبان زدایی به صورت سیستماتیک انجام نشده است، درصورتی که اگر انجام نشود شاهد افزایش بیابان خواهیم بود.
 
مدیر کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان گلستان گفت: با توجه به اینکه استانی مرزی هستیم باید تلاش کنیم  کشور همسایه را به خوبی بشناسیم تا به مشکل بر نخوریم.

بیابانزایی ، بحران خزنده

دکتر بیرودیان مدرس دانشگاه پدیده بیابانی شدن را یک بحران خزنده دانست و گفت: اثرات منفی بیابانی شدن در مدت کوتاه به وضوح دیده نمی شود.
 
وی خشک شدن تالابها در گلستان را از عوامل بحران بیابانی شدن بیان کرد و افزود: فرسایش خاک، شوری زمین و کاهش آب سفره های زیرزمینی از دیگر عوامل تشدید بیابانی شدن استان است.

بیابانزایی چیست 

بیابان زایی گسترش طبیعی بیابان های موجود نیست، بلکه تخریب سرزمین در اراضی خشک ، نیمه خشک ، و مناطق خشک نیمه مرطوب است.
 
بیابان زایی روند تدریجی از دست رفتن قابلیت تولید خاک و تنک شدن پوشش گیاهی در نتیجه فعالیت های انسانی وتغییرات آب و هوایی ، نظیر خشکسالی های طولانی وبروز سیل است.
 
به تاکید کارشناسان، آنچه که نگران کننده است عدم استفاده صحیح از خاکهای سطحی است که پس از  جابه جایی آن  بوسیله باد سال ها زمان می برد تا تراکم لازم خاک مجددا شکل بگیرد.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل: