در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
چه چیزی باعث شد به کار کودک علاقهمند شوید؟
گرایش تحصیلی من، آموزش در زمینه کودک است. در این سالها دغدغه اصلی من هم بیشتر برنامهسازی برای کودکان بود، به همین دلیل یک شناخت نسبی و روانشناسی نسبت به بچهها پیدا کردم و کار برای کودک را پس از 20 سال تجربه میشناسم و این طبیعی است که به عنوان مجری خواسته و ناخواسته درگیر کار برای بچهها شوم.
با توجه به تجربه و تحصیل شما در کار کودک، چطور به سمت اجرای برنامههای متنوع دیگر هم رفتید؟
کار اجرا و بازیگری کودک از لحاظ شغلی تعریف مشخصی ندارد، یعنی ممکن است در یک برنامهای باشیم و در برنامه دیگر براحتی کنار گذاشته شویم، همین نبود امنیت شغلی باعث میشود ما ترجیحا چندین کار مختلف را تجربه کنیم.
اما شما فراتر از کار اجرا هم پیش رفتید؟
من از معدود بازیگران و مجریانی هستم که در همه حوزهها کار کردم. از اجرای برنامه با موضوعات مذهبی، کودک، نیروی انتظامی، پزشکی و ورزشی گرفته تا بازی در سریال و فیلمهای سینمایی و سوپرمارکتی حضور داشتهام. راستش من معتقدم ما کارگری هستیم که فقط ممکن است مکانهای شغلی ما عوض شود وگرنه از لحاظ کاری، چیزی برای ما تغییر نکرده است.
پس خلاقیت در این میان چه جایگاهی دارد؟
متاسفانه فرصتی پیدا نمیشود که بتوان طرح و ایدهای نو اجرا کرد، مثلا برنامهای مثل تنور طلایی در یک فرصت محدود تولید شد یا مسابقه کی هستی؟ را یک روزه ضبط کردیم. همیشه سرعت کار، فدای کیفیت میشود.
پس عشق به هنر چه میشود؟
من عاشق کار هنر هستم، اما به دلیل مشکلات مالی مجبورم به هر پیشنهاد کار هنری به عنوان منبع درآمد هم نگاه کنم، از اجرای برنامه ویژه هلالاحمر گرفته تا اجرا و کارگردانی برنامه «تنور طلایی» یا بازی در مجموعه شیب تند؛ اما در تمام این برنامهها، از خلاقیت و ارائه توانمندیهایم چیزی کم نگذاشتم.
درباره برنامههایی که اجرا میکنید، چقدر شناخت دارید؟
شرایط سخت آدمها را سخت بار میآورد. من به مخاطبم در تمام شرایط کارم احترام میگذارم و به سلیقه او نگاه ویژه دارم. وقتی از من تقاضا میشود برنامه ورزشی اجرا کنم، حتما در مورد موضوعات مختلف ورزشی، سایت و روزنامهها تحقیق میکنم. من در برنامه صبحگاهی «صبح آمد» هیچگاه با لباس رسمی اجرا نکردم و همیشه لباس ورزشی به تن داشتم تا به نوعی اجرای ویژه صبح برای مخاطب جذابتر باشد.
در برنامه «تنور طلایی» چقدر اطلاعات درباره پخت نان داشتید؟
من یک تنور گازی در روستای پدریمان دارم و زمانهایی که به آنجا میروم با دستان خودم نان درست میکنم. البته با آرد سبوسدار بدون جوششیرین که تا یک هفته قابل استفاده است که البته تجربه پخت نان در عالم واقعیت کمک زیادی به اجرای این برنامه می کند، البته آن هم در شرایط سخت که مجبور بودیم تنوری در استودیو بسازیم و به شکل کاملا واقعی نان بپزیم.
چرا از یک نانوایی به عنوان لوکیشن استفاده نکرده اید؟
چون میخواستیم انواع نان را داشته باشیم و در یک نانوایی فقط میتوانیم یک نوع نان درست کنیم. به هر حال ما نیاز به دکوری داشتیم که جای دوربین و اتاق فرمان و پذیرایی مهمان و شرایط ویژه تولید برنامه را داشته باشد. چارهای جز این کار نداشتیم.
شما که اجرای برنامه آشپزی را هم به عهده دارید، آشپزی هم کار کرده اید؟
مردم به عنوان بیننده همیشه باید جدی گرفته شوند و این مساله مهمی است. آشپزی هم انجام میدهم، در عین حال در تنور گازی که مهیا کردم نان درست میکنم و در روستا زمین کوچکی دارم که در آن کشاورزی هم انجام میدهم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: