jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۳۸۹۷۴۱ ۱۴ اسفند ۱۳۸۹  |  ۱۹:۰۰

با مجید مشیری بازیگر سریال «ارمغان تاریکی»

تاثیرگذاری نقش برایم مهم است

با بازیگری در کلاس‌های آموزشی آشنا شد و کم‌کم توانایی‌هایش را به کارگردانان و تهیه‌کننده‌ها نشان داد. از کارهایش می‌توان به مجموعه‌های شب آفتابی، کمکم کن، مسافری از هند و همین طور فیلم‌های دعوت، وقتی همه خواب بودیم، دفتری از آسمان و ... اشاره کرد. او تا به حال نقش‌های متفاوتی بازی کرده است، اما خیلی‌ها او را با نقش‌های منفی‌اش می‌شناسند. مجید مشیری در این سال‌ها پرکارتر از همیشه است. شاید چون به گفته خودش می‌خواهد یک اثر ماندگار به جای بگذارد. به بهانه حضورش در سریال ارمغان تاریکی با او گفت‌وگو کردیم.

در ابتدا بگویید چه شد که در سریال ارمغان تاریکی بازی کردید؟

فیلمنامه این مجموعه را به من دادند و پس از این که آن را مطالعه کردم، پذیرفتم که در این سریال ایفای نقش کنم.

فیلمنامه از ابتدا کامل بود؟

بله، تمامی قسمت‌ها نوشته شده بود.

آقای مشیری برای ایفای یک نقش معمولا به کارگردان و فیلمنامه بسنده می‌کنید یا خودتان هم نسبت به نقش‌هایتان تحلیلی دارید؟

هر دو را. مثلا این‌گونه نیست که بدون تحقیق یا تمرین مقابل دوربین ظاهر شوم. در ارمغان تاریکی چون کارگردان، نویسنده هم بود طبیعتا شرایط مطلوب‌تر بود و اگر دچار مشکلی می‌شدم از کارگردان کمک می‌گرفتم.

مساله‌ای که در مورد بعضی از نقش‌هایتان وجود دارد، این است که گاهی در اجرای نقش‌هایتان یک نوع بزرگ‌نمایی دیده می‌شود. چرا؟

می‌توانید مثال بزنید؟

بله، برای مثال این مساله در نقش‌های منفی که بازی کرده‌اید بیشتر به چشم می‌خورد؟

شاید این طور باشد اما طبیعتا نقش‌های منفی این خصلت را با خود دارد و حتی می‌توان گفت بزرگ‌نمایی یکی از بخش‌های کار هنری است و من فکر نمی‌کنم این موضوع خلاف کار من محسوب شود.

بله، حتما همین طور است. منظور من هم ضعف کار شما نبود. بلکه مقصودم این بود که شاید خودتان اصرار دارید که این گونه به نظر برسید؟

این دیگر به ساختار نقش‌هایی که بازی کرده‌ام برمی‌گردد مثلا نقش‌هایی که در سریال‌های قاسم جعفری ایفا کردم باید بزرگ‌نمایی در آنها دیده می‌شد.

یعنی می‌خواهید به گونه‌ای آن حس باورپذیری را در مخاطبانتان القا کنید؟

بله، چون تا نقشم را باورپذیر بازی نکنم طبیعتا مخاطب هم با من همذات‌پنداری نخواهد کرد.

فکر می‌کنید در سریال ارمغان تاریکی‌ تا چه حد توانسته‌اید نقش‌تان را باورپذیر اجرا کنید؟

نمی‌دانم. این را مخاطبین باید پاسخ دهند اما من تمام تلاشم را کرده‌ام که این اتفاق بیفتد و مخاطب بازی‌ام را پس نزند.

آقای مشیری در این سال‌ها نشان داده‌اید که بازی در نقش‌های اول یا دوم تفاوت چندانی برایتان ندارد. در این مورد توضیح دهید.

بستگی به قصه دارد. مثلا در ارمغان تاریکی قصه به گونه‌ای بود که جای نقش اول به آن معنا وجود نداشت. همه نقش‌ها جذاب بودند یا مثلا در مسافری از هند که من نقش پدر را ایفا می‌کردم تازه قسمت‌های بازی من از اواسط کار شروع می‌شد اما نقش من یک شخصیت محوری بود. به هر حال نقش اول را دوست دارم و بدم نمی‌آید که در این گونه نقش‌ها ظاهر شوم اما گاهی شخصیت‌های دوم یا حتی سوم جذاب‌تر از نقش اول هستند و جای کار بیشتری هم دارند.

اساسا برای این که بازیگر بتواند کارش را گسترش دهد، چه باید بکند؟

من معتقدم در حال حاضر پرکار بودن مهم نیست. مهم این است که مردم به عنوان یک بازیگر او را قبول داشته باشند و کارش را بپذیرند. مهم کیفیت کار است و نه تعداد آن.

انتخاب‌هایتان بر چه اساسی است؟

بیشتر روی پرسوناژ و فیلمنامه حساسیت دارم و این که نقش پیشنهاد شده تا چه حد تاثیرگذار خواهد بود و این که در نهایت چه خاطره‌ای از آن نقش در ذهن مخاطب باقی خواهد ماند.

نقش‌ مقابل تا چه حد برایتان اهمیت دارد؟

خیلی مهم است. چراکه هر کدام از ما می‌توانیم بازی یکدیگر را کامل کنیم. بنابراین حتی اگر من هم خوب بازی کنم و بازیگر نقش مقابلم ضعیف باشد بازی من هم ناخودآگاه به چشم نمی‌آید.

ارمغان تاریکی جزو کارهای مناسبتی سیما محسوب می‌شود. بازی در این گونه کارها چه مزایا و معایبی دارد؟

من با ساخت این گونه کارها مخالف نیستم. البته به شرط آن که هم فرصت بیشتری در اختیار سازندگان آن قرار بگیرد و هم گروه به لحاظ مالی تامین باشند وگرنه ساخت کارهای مناسبتی هم خوب است و هم سرگرم‌کننده و مخاطبان تلویزیون هم طی این سال‌ها به این گونه آثار دل بسته شده‌اند.

از نتیجه کارتان راضی هستید؟

بله، فکر می‌کنم توانسته مخاطب را جذب کند.

فکر می‌کنید به واسطه بازی در کدام یک از نقش‌هایتان شناخته‌تر شده‌اید؟

فکر می‌کنم بازی در سریال مسافری از هند این فرصت را به من داد که با مخاطبم بتوانم بیشتر ارتباط برقرار کنم.

یک بازیگر موفق از نظر شما چه ویژگی‌هایی دارد؟

باید فروتن باشد، برای مردم احترام قائل شود و ظرفیت خود را بشناسد.

این ویژگی‌ها در مجید مشیری به عنوان یک بازیگر چقدر وجود دارد؟

نمی‌دانم، اما همیشه سعی‌ام بر این بوده است که خودم را جدا از مردم ندانم و به آنها احترام بگذارم.

برای این که یک بازیگر بتواند خودش را از سطح ب، به سطح الف برساند چه باید بکند؟

این دیگر به انتخاب‌های درست و حساب شده او برمی‌گردد.

شما توانسته‌اید این حسابگری را در ارتباط با نقش‌هایتان داشته باشید؟

سعی خودم را کرده‌ام و فکر می‌کنم تا حد زیادی هم موفق بوده‌ام البته همیشه تنها من نیستم که شرایط را تعیین می‌کنم.

معمولا در حین فیلمبرداری چقدر درگیر نقش‌تان می‌شوید؟

خیلی زیاد‌، چرا که باید آن شخصیت را در بیاورم و در واقع از او رد بشوم و آن را پرورش دهم.

در پایان کار چطور؟

خیر، راحت از آن جدا می‌شوم. در واقع پرونده‌اش برایم بسته می‌شود.

در طی این سال‌ها بازی‌های مختلفی را به نمایش گذاشته‌اید. حالا بازیگری برایتان یک حرفه محسوب می‌‌شود یا هنوز علاقه است؟

اول علاقه و بعد شغل.

فکر می‌کنم علاقه‌تان را بیشتر در سینما خرج کرده‌اید تا تلویزیون؟

خیر، من چنین نگاهی ندارم. من همان‌قدر برای کارهای تلویزیونی‌ام انرژی می‌گذارم که برای فیلم‌‌های سینمایی‌ام. بنابراین تفاوتی برایم ندارد و چون سینما فضای حرفه‌ای‌تری نسبت به تلویزیون دارد باعث به وجود آمدن چنین نگاهی شده است.

مجید مشیری منهای بازیگری...

خالی از رویا و تجربه.

تا به حال با خودتان فکر کرده‌اید که اصلا چرا بازیگر شده‌اید؟

بله، چون می‌خواستم یک اثر ماندگار از خودم بر جای بگذارم.

آیا تا به حال توانسته‌اید این کار را انجام دهید و به هدفتان رسیده‌اید؟

امیدوارم. برای من حتی در حد یک پلان کوتاه هم کافی است.

در حال حاضر مشغول چه کاری هستید؟

در سریال 125 به کارگردانی مسعود آب‌پرور در نقش یک فرمانده آتش‌نشانی بازی می‌کنم.

پس این بار در نقش متفاوتی ظاهر شده‌اید؟

بله و می‌توانم بگویم یکی از نقش‌های سختم را در این کار به نمایش گذاشته‌ام.

شما در سریال قفسی برای پرواز هم بازی کرده‌اید. از این تجربه برایمان بگویید.

قفسی برای پرواز، یکی از کارهای متفاوتی بود که انجام دادم چه به لحاظ قصه و چه به لحاظ ساختار. به هر حال کاری بود که پیشنهاد شد و پس از بررسی‌های لازم بازی در آن را قبول کردم.

از نقش‌تان در این کار راضی بودید؟

بله، البته جای کار بیشتری داشت.

و در آخر برای کدام یک از نقش‌هایی که تا به حال بازی کرده‌اید حس دلتنگی دارید؟

تا به حال این‌گونه به نقش‌هایم نگاه نکرده‌ام. چون همان‌طور که گفتم وقتی نقشم تمام می‌شود پرونده آن برایم بسته می‌شود به همین دلیل نمی‌توانم نقش خاصی را مثال بزنم.

محبوبه ریاستی

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
یک افسوس همیشگی

یک افسوس همیشگی

سینماگرانی که بیانیه محکومیت ترور شهید فخری‌ زاده را امضا کرده‌اند و نیز تمام آنهایی که نتوانستند آن را امضا کنند، بدون تردید باور دارند که ترور در هر شکلی محکوم است، چه رسد به ترور بزرگمردی که خدمات ارزنده‌ای به کشور داشته و فردی موثر بوده است.

فرق چرا با چگونه

فرق چرا با چگونه

در یک عملیات تروریستی، ترور شدیم. این دومین اتفاق مهم تروریستی در بازه‌ یک‌ساله بود که مردم از دوربین رسانه مشاهده‌‌اش کردند، غرورشان جریحه‌دار شد و ناراحت شدند.

پایان تعهدات یکطرفه

پایان تعهدات یکطرفه

اقدام اخیر مجلس شورای اسلامی در تصویب دو فوریت طرح اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها، گامی مثبت و مهم در جهت برداشتن محدودیت‌های فعالیت‌های هسته‌ای است.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر