از اینتر «مورینیو» تا اینتر «بنیتس»

این فرآیند در حالی شکل گرفته که اینتر بجز ماریو بالوتلی که به منچسترسیتی انگلیس رفت، نه تنها سرمایه انسانی و پرسنل قبلی خود را حفظ کرده و فرد خاصی را از دست نداده بلکه کوتی‌نیو پدیده 18 ساله برزیلی و جاناتان بیابیانی فرانسوی را نیز جذب خویش کرده است.

رافابنیتس اسپانیایی که این فصل هدایت نراتزوری را در دست گرفته، برای این که این تیم متفاوت با فصل پیش بازی کند و از اتهام دفاعی بودن رهایی یابد، اینتر را تهاجمی‌تر کرده و هر چند براثر همین سیاست آبی و سیاه‌های شهر میلان امسال بیشتر و راحت‌تر از گذشته گل زده‌اند اما از یک سو این موج گلزنی بیشتر منحصر به جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا بوده تا لیگ ایتالیا و از جانب دیگر توجه بیشتر به تهاجم و گلزنی تمرکز بر بازی محکم و انسجام دفاعی را از اینتر ستانده و این امر سبب شده این تیم امسال بیشتر از فصل پیش گل بخورد و کارآیی دفاعی و قدرت حفظ و کنترل مسابقات را که سلاح اصلی اینتر در دوران بسیار موفق حضور مورینیو در این تیم بوده را تا حدی از دست داده است. یک نمونه روشن این روند در بازی اخیر اینتر با تاتنهام در گروه اول لیگ قهرمانان اروپا مشاهده شد. درست است که یاران لوسیو و استانکوویچ این بازی را 4 بر 3 بردند اما نیمه اول را با برتری 4 بر صفر پشت سر گذاشتند و هیچ‌کس انتظار نداشت آنها در خانه خود در نیمه دوم 3 گل از تاتنهام که از قدرت‌های اصلی فوتبال انگلیس نیست بخورند و اگر بازی قدری طولانی‌تر می‌شد، تیم هری ردنپ حتی می‌توانست کار را به تساوی هم بکشاند. 3 گلی که گرت بیل پدیده جدید تاتنهام در نیمه دوم این مسابقه به ثمر رساند ضعف‌های دفاعی تیم رافابنیتس را آشکارتر ساخت و از نبود تمرکز نزد اعضای خط دفاعی این تیم سخن گفت. چیزی که در دوران کار سر مربی پرتغالی سابق اینتر هرگز دیده نمی‌شد و برعکس تمرکز و انسجام دفاعی، از نقاط قوت اصلی کار اینتر در 2 فصل گذشته بود.

فرآیند‌های دیگری هم در تیم اینتر، در مقایسه با دوران مورینیو رویت شده است. در حالی که در فصل گذشته «دیه‌گو میلیتوی» آرژانتینی پیکان اصلی تهاجمی اینتر بود و تمامی گل‌های منجر به قهرمانی اینتر درسه‌ جام توسط همین بازیکن 30 ساله به ثمر رسید، مصدومیت و دوری او از میدان در اکثر میدان‌های 10هفته نخست فصلی، هم تاثیرگذاری تهاجمی اینتر را کاهش داده و هم ساموئل اتوئو کامرونی را به نفر اول این خط بدل کرده است به طوری که مهاجم کامرونی سابق بارسلونا که فصل پیش کاملا تحت‌الشعاع میلیتو قرار داشت، در ماه‌های مهر و آبان امسال در یک مقطع زمانی در 12 مسابقه متولی15 گل برای اینتر زد.

بنیتس در بازنویسی مجدد متدهای بازی اینتر، نقش و شکل کار استبان کامبیاسو و همچنین کریستین چیوو را چندان عوض نکرده است. به طوری که اولی همچنان بازیگردان اصلی در مرکز خط میانی تیم است و چیوو پیستون چپی که بیشتر به دفاع می‌پردازد تا به حمله، اما سرمربی 6 فصل گذشته لیورپول در کل، شکل بازی قدم به قدم خطوط دفاعی و میانی اینتر در زمان مورینیو را تغییر داده و با تلاش برای تزریق عامل سرعت به بازی تیم، نظم و استحکام گذشته را نیز در اینتر تضعیف کرده است. دل ندادن مایکون به کار به این سبب که او برخلاف میلش در جوزپه مه آتزا نگهداری و از انتقال او به رئال مادرید جلوگیری شد و جا نیفتادن گوران پاندف چپ پا و مقدونیه‌ای در سیستم‌های کار بنیتس و سرگردان بودن گاه به گاه استانکوویچ و نیمکت‌نشین بودن سالی مونتاری یکی از بازیکنان محبوب «آقای خاص» در روش‌های کاری بنیتس در اکثر روزها از دیگر موارد رویت شده در بازی اینتر در این فصل بوده است. شکی نیست که قابلیت‌های تهاجمی اینتر در این فصل توسط بنیتس رها و آشکارتر و موثرتر از گذشته شده اما به موازات آن، اینتر همان‌طور که پیشتر گفتیم فاقد آگاهی و زندگی تاکتیکی‌ای نشان داده که سلاح اولش در دوران مورینیو بود و همواره مشخصه مهم کار این مربی بیش از حد مغرور به شمار آمده است. او خوب یا بد، اینتر را فصل پیش هم قهرمان لیگ و جام حذفی ایتالیا کرد و هم بعد از 45 سال فترت، از نو به فتح جام باشگاه‌های اروپا نایل ساخت.

البته گلزنی اینتر در 3 بازی نخست‌اش در لیگ قهرمانان اروپا فوق‌العاده بود و سیستم‌های بنیتس سبب شد نراتزوری به توئنت هلند، وردربرمن آلمان و تاتنهام انگلیس مجموعا 10 گل بزند و با جمع‌آوری 7 امتیاز، صعودش را به مرحله بعدی از حالا بسیار محتمل سازد، اما همان نگرش‌ها در سری A که آشنایی رقبا با بازی اینتر بیشتر از صحنه‌های اروپایی است شکست صفر ـ یک در برابر رم و تساوی‌های خانگی صفر ـ صفر با یوونتوس و یک ـ یک با سمپدوریا را موجب شده است و اگر یاران خاوی‌یر زانه‌تی قافیه را در10 هفته نخست تا حدی به لاتزیو و همشهری خود آث.میلان باختند و پشت سر آنها قرار گرفتند، به همین خاطر بود.

مردان اینتر در حمایت عملی از طرح‌های بنیتس و حتی حمایت کلامی از آن دچار تردید شده‌اند و تفاوت رای در این خصوص بین آنها آشکار است. در حالی که گروهی شامل ساموئل اتوئو آشکارا از تغییر در روش بازی اینتر و رویکردهای تهاجمی بنیتس دفاع کرده و اظهار اطمینان کرده‌اند که تیم بر نوسان‌های ابتدای فصل خود فایق خواهد آمد، تعدادی نیز به سرکردگی مایکون و لوسیو، اخت نبودن تیم با طرح‌های این فصل را یک نقصان آشکار شمرده و خواستار انجام شدن کارهایی اساسی در این زمینه شده‌اند. تعدادی میانه‌رو هم سعی کرده‌اند با بیان حرف‌هایی کلی در انتظار وقایع آینده بنشینند. استبان کامبیاسو هافبک وسط چپ پای آرژانتینی که به قماش آخر تعلق دارد، به طوری دوپهلو می‌گوید: «تغییرات در بازی ما که جمعا توسط بنیتس اعمال شده، غیرقابل کتمان است و فکر می‌کنم هنوز قاطبه تیم با این تغییرات همسو نشده است. اکثر قریب به اتفاق نفرات تیم، همان‌هایی هستند که پیشتر هم بودند اما چون آنها در 2 سال گذشته با روشهای دیگری خو گرفته بودند، بردن آنها به سمت و سوی تازه بسیار سخت است. انسجام گروهی و وحدت فکری‌ ما که سبب شد فصل گذشته آنچنان موفق باشیم، سر جای خود محفوظ است اما تلاش برای جا افتادن در قالب‌هایی تازه، تیم را از برخی جهات به تحلیل برده است. ما این فصل راحت‌تر و بیشتر از قبل گل می‌زنیم، اما همیشه تیمی که از زندان‌های تاکتیکی رها می‌شود برای گلزن‌تر شدن بها و قیمتی هم می‌پردازد و یکی از آنها سست شدن پایه‌های دفاعی تیم است، حال آن که در دوران مورینیو به سبب تمرکز بردفاع و اصل پوشش و حفظ بازی، مشکلات تدافعی این فصل را نداشتیم. فکر می‌کنم هر چه زمان بیشتر بگذرد، ما فزون‌تر در مسیر لازم قرار بگیریم و چیزی بشویم که در توان‌مان هست اما این که انتظار تکرار تمامی دستاوردهای فصل پیش را داشته باشیم، توقعی غیرحرفه‌ای لااقل در این مقطع از فصل است.»

رافا بنیتس که لااقل وسلی اشنایدر هلندی، یکی از جدی‌ترین نامزدهای عنوان مرد سال فوتبال جهان را همان قدر آماده می‌بیند که فصل پیش بود، معتقد است سلاح اصلی اینتر نه هیچ‌یک از موارد فوق، بلکه اعتماد به نفس و استمرار روحیه پیروزی‌خواهی است که سبب می‌شود تیم از تنگناها عبور کند و همیشه شانس پیروزی در هر مسابقه‌ای را داشته باشد. او که اصرار در به‌کارگیری کوتی‌نیو در ترکیب ثابت اینتر به رغم کم تجربه بودن این 18 ساله برزیلی در سلسله مراتب بین‌المللی داشته و در این راه نفراتی چون مونتاری را در عمل نیمکت‌نشین کرده‌ است و در عین حال، در مرکز خط دفاعی هم به ایوان کوردوبای کلمبیایی بیشتر از سلف پرتغالی خود میدان داده است، می‌گوید: «برخی معتقدند مایکون با همان اشتیاق گذشته بازی نمی‌کند اما چنین نیست و این یک اتهام بی‌پایه است. همان قدر که او از منظر ما یک بازیکن مهم است، اینتر نیز محبوب مایکون است و من فرقی بین اشتهای او برای پیروز شدن با اشتها و انگیزه سایرین نمی‌بینم.»

به ادعای مربی سابق والنسیا که در دوران حضورش در مستایا این تیم دوبار قهرمان لیگ اسپانیا و یک مرتبه هم فاتح جام یوفا شد، مشکلات اصلی اینتر، نه گرایش‌های تک‌تک افرادش و رویکردهای شخصی، بلکه عبور از یک عصر و ورود به عصری دیگر بوده است، او معترف است که توقع تکرار فتوحات عظیم و غیرمتعارف فصل پیش نه تنها کمر او را شکسته بلکه تیم را نیز آزرده است، اما از دیدگاه‌ او مساله مهم‌تر و حساس‌تر قرار گرفتن نفرات نامدار تیم در قالب‌های مورد نظر او و اجرای روش‌هایی است که متفاوت با گذشته باشد زیرا تلاش برای تکرار آن چه پیشتر موفقیت آفرین بود و اکتفا به سیستم‌های گذشته، یک ریسک بزرگ است که احتمال ناکامی آن بیشتر از گمان توفیق آن به نظر می‌رسد.

چه باید کرد؟ بینتس در روزهای سرد پاییز 2010 اروپا و در حالی که سال 2011 هر روز بیشتر به او و یارانش چشمک می‌زند و مسوولیت‌های وی و تیمش پیوسته سنگین‌تر می‌شود، می‌گوید: «این را از محاسبات خود دور نکنید که ما در ابتدای فصل و بهتر بگویم در ایام پیش فصل، تعداد زیادی از نفرات خود را در حالی تحویل گرفتیم که بابت حضور در جام جهانی امسال فوتبال‌زده و خسته بودند و مدتی طول کشید تا اشتیاق قبلی در آنها زنده شود و بدیهی است که این مساله در تدارکات ما برای فصل جاری، تاخیر انداخته و کارایی برنامه‌های ما را کم کرده باشد. ما در غیاب ملی‌پوشان متعددمان از کشورهای مختلف، برنامه‌هایی را با سایر نفرات خود تمرین و هماهنگ کرده بودیم و وقتی ملی‌پوشان آمدند، از تمامی این برنامه‌ها عقب‌ بودند و با این که آنان سرانجام خود را رساندند اما چون یک فرآیند عادی را طی نکردند و تابستانی واقعی و فاقد استرس و توام با استراحت نداشتند، اینتر نتوانسته است همان‌قدر جرقه بزند که از آن انتظار می‌رفت و در فصل گذشته مشاهده شده بود.

از طرف دیگر، من از همان آغاز از روش محبوب تهاجمی و اسلوب گلزنی اینتر که دل بستن به حرکات واکنشی و اجرای Break روی حملات حریفان بود، دل‌خوشی نداشتم و معتقد بودم که باید تغییر یابد و این کاری است که کم و بیش در این فصل انجام داده‌ایم. سیستم Break انرژی و هوشیاری فوق‌العاده می‌خواهد که وقتی تیم‌تان خسته و بی‌حوصله باشد، جواب نمی‌دهد حال آن که با وسعت بخشیدن به راه‌ها و گزینه‌های تهاجمی خود هر احتمالی را به روی خود می‌گشایید. این راهی است که ما طی کرده‌ایم و کاملا بدیهی و قابل درک است که طی مسیر، لغزش‌هایی را هم تجربه کنید. مهم، ناامید نشدن و افزودن برتلاش‌ها برای رسیدن به هدف است. این کاری است که ما در دست اقدام داریم و تا آخر آن نیز می‌رویم.»