قهرمان‌ 16 ‌ساله ‌شطرنج ‌ایران ‌از ‌ورزش، شطرنج و ‌زندگی‌اش ‌می‌گوید

فقط‌ بلدم ‌نیمرو درست ‌کنم

شطرنج می‌تواند یکی از رشته‌های مدال‌آور برای ایران در تورنمنت‌های معتبر آسیایی و جهانی باشد. با برنامه‌ریزی خوب فدراسیون طی سال‌های گذشته بانوان ایرانی هم در این رشته پیشرفت قابل ملاحظه‌ای داشته و حتی در سطح جهان مطرح شده‌اند و شانس کسب مدال در تورنمنت‌های مختلف را دارند. غزل حکیمی‌فرد، تنها 16 سال دارد، اما یکی از استعدادهای رشته شطرنج است که به مسابقات المپیک آسیایی گوانگجو اعزام شده است.
کد خبر: ۳۶۷۷۲۱

غزل از سال 80 شطرنج را شروع کرده و از سال 82 عضو تیم ملی نوجوانان ایران بوده و 4 سال است که در تیم ملی بزرگسالان بانوان ایران فعالیت دارد و در 4 سالی که لیگ برتر شطرنج برگزار می‌شود، در تیم‌های پتروشیمی بندر امام و راه‌آهن بازی کرده است. او در حال حاضر سال سوم دبیرستان در رشته ریاضی است و خواهر کوچکترش هم نایب قهرمان جهان در رده 14 سال شده است.

حکیمی‌فرد خیلی امیدوار است که تیم شطرنج بانوان ایران در مسابقات گوانگجو بتواند روی سکو برود و یکی از مدال‌های این تورنمنت را به دست آورد.

شطرنج ورزش است؟

بله، یک ورزش فکری است، در کار آن ورزشکار باید آمادگی جسمی هم داشته باشد، چون یک مسابقه 4 یا 5 ساعت طول می‌کشد و باید آمادگی بدنی خوبی داشته باشی تا دوام بیاوری و بتوانی تا پایان بازی تمرکز خودت را حفظ کنی. این که شطرنج تحرک زیادی ندارد، دلیل نمی‌شود که ورزش محسوب نشود. به نظر من این یک استدلال اشتباه است.

چند تا مدال داری؟

نمی‌دانم، فکر می‌کنم بین 70 تا 80 مدال دارم.

این همه مدال را کجا نگه می‌داری؟

جای خاصی ندارد و همه آنها در منزل خودمان است.

نگران نیستی دزد آنها را ببرد؟

نه، جای نگرانی نیست چون آن مدال‌ها ارزش مالی ندارند. مهم مقامی است که به دست آورده‌ام و هیچ‌کدام از مدال‌هایم ارزش مادی ندارد که نگران آنها باشم. دزد افتخاراتم را نمی‌تواند ببرد.

مسابقات گوانگجو را چطور پیش‌بینی می‌کنی؟

تیم شطرنج ایران در این مسابقات که به لحاظ رنکینگ هم مهم است، شانس کسب مدال دارد. در المپیاد جهانی روسیه توانستیم 10 رتبه در جهان بالا بیاییم که واقعا پیشرفت خوب و قابل ملاحظه‌ای است و نشان می‌دهد که در این زمینه کار شده و زحمات زیادی کشیده‌ایم. تیم ملی شطرنج بانوان ایران رو به پیشرفت است و فدراسیون، کادر فنی و بازیکنان ما در این مدت زحمات زیادی کشیده‌اند و به نظر من در گوانگجو شانس کسب مدال داریم و حداقل مدال برنز مسابقات را می‌گیریم.

از حضور در این بازی‌ها نمی‌ترسی؟

نه، به هیچ وجه و کاملا آماده حضور در مسابقات هستم. در این مدت خیلی زحمت کشیده‌ام و تمرین کرده‌ام و دلیلی ندارد که نگران باشم یا استرس داشته باشم.

قبل از یک مسابقه سخت برای این که بخواهی از نظر روحی آماده بازی بشوی، چه کار می‌کنی؟

من با استادان خودم صحبت کرده و کمی پیاده‌روی می‌کنم و در هوای آزاد نفس می‌کشم تا تمرکز بیشتری داشته باشم. این کار به من کمک می‌کند تا بدون استرس و با آمادگی و تمرکز بیشتر بازی کنم. البته هر شطرنج‌بازی شیوه خاص خودش را دارد و من هم با این روش برای مسابقه آماده می‌شوم.

طولانی‌ترین مسابقه‌ای که تا حالا داشتی با چه کسی بوده و چقدر طول کشیده است؟

طولانی‌‌ترین بازی‌‌ام 6 ساعت طول کشید و با دانلیا از گرجستان بود که قهرمان نوجوانان زیر 16‌سال‌ اروپا ‌و ‌قهرمان ‌جهان‌ در این رده‌سنی بود و بازی ما در نهایت مساوی شد که البته بازی سخت و سنگینی هم بود که در نهایت کسی برنده نشد و مساوی شدیم.

وقتی بعد از 6 ساعت بازی مساوی می‌شود، عصبی نمی‌شوی؟

به هر حال بازی برد و باخت دارد و مساوی هم جزئی از بازی شطرنج است. درست است که من تلاش کردم،‌ اما حریف هم قوی بود و او هم برای برد تلاش می‌کرد چون اگر مرا شکست می‌‌داد، جزو 3 نفر اول جهان می‌شد.

چرا بازی آقایان بهتر است؟!

در ایران چون مسابقات آقایان بیشتر است و در تورنمنت‌های بیشتری شرکت می‌کنند، بازی آنها قوی‌تر است. سطح بین‌المللی بانوان پایین است چون نمی‌توانند با آقایان بازی کنند و به سطح بالایی برسند. آقایان به عنوان یک شغل اصلی به شطرنج نگاه می‌کنند، اما خانم‌ها به عنوان کار دوم این رشته را دنبال می‌کنند.

در سطح دنیا هم وضعیت همین‌طور است؟

تقریبا به همین شکل است، اما خانم‌هایی هم هستند که استاد بزرگی آقایان را به دست آورده‌اند و با آقایان بازی می‌کنند مثل خانم یودیت پولگار از کشور مجارستان که از نفرات برتر جهان هستند و بازیکن بسیار قوی و برجسته‌ای محسوب می‌شود.

چرا خانم‌ها شطرنج را جدی نمی‌گیرند؟

از خودشان بپرسید، من که جدی می‌گیرم و با تمام توان کار می‌کنم تا بیشتر پیشرفت کنم. در سطح ملی تمام بانوان کار را جدی می‌گیرند، اما به طور کلی در ایران رقابت برای خانم‌ها محدود است و زمینه زیادی برای کار حرفه‌‌‌ای و رقابت سطح بالا وجود ندارد.

به جز شطرنج در رشته دیگری هم ورزش را دنبال می‌کنید؟

نه، فقط شطرنج بازی می‌کنم چون خود شطرنج آنقدر وقت می‌گیرد که دیگر فرصتی برای رشته‌های دیگر نمی‌گذارد. شطرنج نیاز به تمرین زیاد روزانه دارد تا ورزشکار با آمادگی کامل در مسابقات شرکت کند.

فکر می‌کنید چند سال دیگر جزو قدرت‌های جهان خواهیم شد؟

شطرنج یک ورزش انفرادی است و پیشرفت آن به عوامل زیادی بستگی دارد. پیشرفت این رشته به تلاش و حمایت بیشتر فدراسیون و سازمان تربیت بدنی و حضور اساتید بهتر و بیشتر در ایران بستگی دارد. تلاش بازیکنان و حضور در مسابقات مهم‌تر و بازی‌های تدارکاتی بیشتر و حمایت از ورزشکاران این رشته هم خیلی مهم است. بقیه تیم‌های دنیا هم تلاش می‌کنند و باید فرهنگ شطرنج در کشور ما جا بیفتد.

باید به مسابقات رده سنی اهمیت بیشتری بدهیم. خانم خادم سال گذشته مقام اول رده سنی 12 سال جهان را به دست آورد. خواهر من هم در رده سنی 14 سال نایب قهرمان جهان شد که اگر از این بچه‌ها حمایت شود، در سال‌های آینده حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. میترا حجازی‌پور در سال‌های گذشته در سن 10 سالگی نایب قهرمان جهان شد و الان در تیم ملی خوب کار می‌کند.

شطرنج شما بهتر‌‌ است یا خواهرت؟

من قوی‌تر هستم و همیشه رعنا را شکست می‌دهم.

با هم دعوا که نمی‌کنید؟

همیشه در کمال آرامش او را می‌برم.

بزرگ‌ترین آرزویی که داری؟

این که استاد بزرگی آقایان را به دست آورم. دوست دارم درسم را هم ادامه بدهم. وضعیت درسی‌ام خوب است و همیشه جزو شاگرد اول‌ها بوده‌ام و می‌خواهم درسم را ادامه بدهم.

وضعیت آشپزی‌ات چطور است؟

صفر است. فقط بلدم نیمرو درست کنم. یک بار نان را در تستر گذاشتم تا گرم شود اما آتش گرفت چون زمان گرم شدن آن را زیاد تنظیم کرده بودم! شطرنج وقتی برای آشپزی نمی‌گذارد. همه زندگی‌ام شطرنج و درس است.

اهل کتاب خواندن هستی؟

کم، چون وقت ندارم و بیشتر کتاب داستان می‌خوانم. البته یک کتاب روانشناسی هم این اواخر خوانده‌ام.

فیلم چقدر می‌بینی؟

بیشتر فیلم‌های تخیلی می‌بینم. سریال‌های تلویزیون را هم اکثرا ناتمام می‌بینم چون وسط سریال به مسابقات می‌روم.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها