با این کفشها تندتر می توان دوید

شاید بیشتر ما زمانی را به خاطر بیاوریم که استفاده از کالای ایرانی به دلیل کیفیت پایین حتی با وجود ارزان بودن ، مقرون به صرفه نبود؛ اما در تغییر این باور، پیشرفتی را که اخیرا در تولید بیشتر کالاهای داخلی به وجود آمده است
کد خبر: ۳۶۷۱۰
، نمی توان نادیده گرفت.
این روزها کمتر خانم خانه داری به سراغ مواد شوینده خارجی می رود.
کیفیت ماکارونی های ایرانی امروز را به هیچ وجه نمی توان با آنچه سالهای پیش به نام ماکارونی به بازار عرضه می شد، مقایسه کرد.
طرفداران شکلات از پیشرفت این صنعت هم در طعم و هم در بسته بندی بسیار خوشحال و راضی هستند. در تبلیغات تلویزیونی هم صحبت از مقایسه کالا با مشابه خارجی و اطمینان از برابری یا حتی برتر بودن کیفیت آن می شود.
داستان کیفیت و دنیای رقابتی امروز، تنها به ایران و سالهای اخیر محدود نمی شود، بلکه این داستان از سالهای دورتر در دنیای غرب آغاز شده و همچنان ادامه دارد.


انقلاب صنعتی از انگلستان آغاز شد و بعد در تمام اروپا و امریکا گسترش یافت.
در ابتدا، جایگاه برتر کشورهای غربی در صنعت مایه رشک تمام دنیا بود؛ اما از سال 1970 همه چیز تغییر کرد. ژاپن و دیگر کشورهای شرقی با تسلط بر بازار لوازم الکترونیکی ، جایگاه غربی ها را زیر سوال بردند؛ سیل تلویزیون ها، ماکروویوها و دیگر محصولات شرقی به سمت بازارها روان شد و زمان غلبه صنعتی غرب پایان یافت.
غربی ها به دلیل شکست خود در بازار رقابت ، دچار سردرگمی شده بودند و فکر می کردند با فناوری بالا و توسعه محصولات جدید می توانند دوباره به دوران طلایی صنعت خود برسند غافل از این که این تکیه گاهها دیگر تنها ملاک های انتخاب مشتری نبودند، در سال 1980با در خطر افتادن بازار خودرو، رقابت به شکل جدیدتری خود را نشان داد.
اینک در تمام ابعاد صنعت ، مسابقه ای آغاز شده بود که عوامل پیروزی در آن ، بسیار متفاوت با سالهای قبل بود.

کیفیت ، حرف اول

اولین معیاری که در انتخاب مشتری به چشم می خورد، کیفیت است . طبق نظریه های کنترل کیفیت ، ضایعات باید کمتر از حداقلی باشد که با توجه به شرایط تولیدکننده ، محاسبه خواهد شد.
تا پیش از سال 1970، 10 درصد دور ریز، درصد قابل قبولی برای کیفیت مطلوب به شمار می آمد.
در 10 سال بعد، ملاک کیفیت ، دور ریز کمتر از 10 درصد شد، اما این اعداد هم نمی توانستند بازار از دست رفته غرب را به او بازگردانند.
صنعت خودروسازی امریکا که حرف اول را در بازار خود روی جهان می زد، بسهولت زمام بازار را به دست ژاپنی ها سپرد.
ژاپنی ها ابتدا با قیمت پایین توجه بازار را به خود جلب کردند و بعد، هنگامی که جهان به کیفیت و قابلیت های خودروهای ژاپنی عادت کرد، خودروهای امریکایی سهم خود را در بازار به اتهام پایین بودن کیفیت از دست دادند. دیگر نظریه های کیفی ، تغییر پیدا کردند.
کیفیت مهمترین بود و ضایعات باید کمتر و کمتر می شدند. دور ریز کمتر از یک درصد، هدف کیفیت این دوره بود، اما ژاپنی ها به این کیفیت هم راضی نبودند.
ژاپنی ها فرآیند را به سوی هدف یک در میلیون خرابی می راندند. این جمله به معنای یک تسریع غیرقابل پیش بینی در کیفیت بود، اما کیفیت تنها وجه این رقابت به شمار نمی آید.

تنوع طلبی ، ملاک جدید مشتری

این روزها دیگر زمان ارث رسیدن یک تکه جواهر از مادربزرگ یا یک ساعت جیبی از پدربزرگ گذشته است. این روزها تنها به دلیل پیشرفت فناوری یا تغییر مد، کالاهای قدیمی دور انداخته و کالاهای جدید خریداری می شوند.
از دهه 70 به بعد محصولات جدید و متنوعی وارد بازار شدند، که با سرعت فزاینده ای مورد پسند قرار گرفتند.
در سال 1980 تقاضای بازار و افزایش قابلیت های طراحی محصولات ، چرخه زندگی محصولات را بسیار کوتاه کرد، تا حدی که این روزها اگر یک شرکت در بازاریابی یک محصول فقط 6ماه عقب باشد.
خطر از دست دادن بازار را پیش رو خواهد داشت.با تغییر سلیقه مشتریان شاید تنها پیدا کردن راههایی برای غیر بدیهی جلوه کردن محصول می تواند برتری را حفظ کند.

گذشتن از طوفان راه نجات نیست

چالشی که امروزه مدیران با آن روبه رو هستند، این است که چگونه می شود بسرعت رقابت برانگیز شد. اکنون در دوره ای به سر می بریم که هر روزش انقلابی صنعتی است.
حتی با رد شدن از یک طوفان نمی توان اطمینان داشت که نجات یافته ایم این رقابت باید در تمام لحظه ها در نظر گرفته شود و تلاش برای حذف نشدن از صحنه رقابت ، باید تلاشی تمام نشدنی باشد.
شرکتهایی که برای گذراندن دوره های بد اقبالی روش پنهان شدن را انتخاب می کنند، بسادگی محو خواهند شد. آن که پس از مرگ دیگران زنده می ماند، کسی است که در این رقابت فزاینده شریک شود و راهی برای حفظ برتری پیدا کند.
منابع بشدت محدود هستند و زمان بسیار کم ؛ پس فرصتی برای تجربه ریسک وجود ندارد.

تولیدات داخلی

شاید بیشتر ما زمانی را به خاطر بیاوریم که استفاده از کالای ایرانی به دلیل کیفیت پایین حتی با وجود ارزان بودن ، مقرون به صرفه نبود.
رقابت در دنیای امروز کارخانه های ما را هم تحت تاثیر قرار داده است.
وقتی قانون ، واردات لوازم صوتی و تصویری را آسان کرد و بازار از لوازم خارجی با قیمتهای مناسب پر شد، شرکتهای ایرانی پنهان نشدند. بلکه به دنبال راه حل گشتند.
استفاده از روشهای مدیریتی جدید، برگزاری سمینارها و بالا بردن دانش و تکنولوژی شرکتهای تولیدی به آنها کمک کرد تا در بازار رقابت ، حذف نشوند.
توجه به سلیقه و تنوع طلبی مشتری هم از معیارهایی بود که اجازه بازنده شدن در این مسابقه را به شرکتهای داخلی نداد.
یکی از مسوولان قدیمی ترین کارخانجات تولید تلویزیون در ایران ، در خصوص احساس به موقع خطر و راههای مقابله با آن ، تولید مدلهای جدید، همراه شدن با فناوری امروز و تنوع در ظاهر محصول را از اقدامات نجات دهنده این شرکت در عرصه رقابت می داند.
این رقابت نه تنها با شرکت های خارجی وجود دارد، بلکه بین شرکتهای داخلی نیز باعث بالا رفتن کیفیت و تنوع محصول شده است.
شاید تا چندی بیش ، نام کفش ایرانی در ذهن هر کدام از ما چکمه های پلاستیکی رنگارنگی را تداعی می کرد که در دوران کودکی تنها پاپوش زمستان های سرد بود.
در چند سال اخیر تولیدکنندگان جدید کفش ، سهم بازار تولید کننده های قدیمی تر را گرفتند و با تولید محصولاتی متنوع و با کیفیت ، نام خود را در صنعت کفش به گوش آشناتر کردند.
این روزها دوباره در تبلیغات تلویزیونی نمونه هایی از محصولات جدید تولیدکنندگان قدیمی داخلی نمایش داده می شود که توجه مشتریان از دست رفته را دوباره جلب کرده است.
این محصولات جدید هم از لحاظ ظاهر و هم کارکرد با برخی محصولات خارجی و داخلی های خوش نام برابری می کنند. درست زمانی که بازار رقابت ، تولیدکنندگان قدیمی را در خود فرو برده بود، راه حل هایی برای نجات این صنعت به ذهن دست اندرکارانش رسید.
سفارش نمونه های خارجی و داخلی از کارخانجات معتبر، تغییر خطوط تولید، توجه به کیفیت و ظاهر آن و رو آوردن به آگهی های بازرگانی از جمله روشهای نجات تولیدکنندگان این محصول به شمار می آمد.

قورباغه پخته

مثال معروفی که برای دنیای پررقابت امروز کاربرد فراوانی دارد، مثال قورباغه پخته است. قورباغه یک حیوان دوزیست است.
پوست قورباغه به علت زندگی در مکانهایی با دماهای متفاوت ، با محیط سازگار می شود و تغییرات تدریجی دما را چندان مشخص نمی کند.
حالا تصور کنید قورباغه ای را در یک ظرف آب سرد، روی گاز گذاشته اید و زیر ظرف را روشن کرده اید. آب کم کم گرم می شود و پوست قورباغه خود را با دمای محیط سازگار می کند.
این عمل ادامه پیدا می کند تا زمانی که قورباغه بدون این که متوجه تغییر دمای محیط شود، در آب جوش می پزد و می میرد!
در دنیای رقابت امروز، که درست مثل جوش آمدن آب سرد، به صورت تدریجی تغییر می کند، شرکتهای سازگار با محیط، تغییرات را می پذیرند و در نهایت قبل از این که احساس خطر کنند، با تبدیل شدن به یک قورباغه پخته ، از صحنه رقابت حذف می شوند.
هشیار و گوش به زنگ بودن برای درک تغییرات نامحسوس بازار رقابت و آگاهی از مزیتهای رقابی رقبا کار آسانی نیست. درک بهتر از فناوری های جدید، یک چالش زمان بر است.
تصمیم برای انتخاب بهترین راه ، وظیفه دشواری است و این که چگونه اینها را کنار هم بگذاریم ، غیرقابل دسترس به نظر می رسد؛ اما باید متقاعد شویم که فقط لحظه ای تامل و تعلل ما را به بیرون از عرصه رقابت پرتاب می کند؛ اما با بازگشت به جریان رود می توانیم مسیری را پیدا کنیم که توانایی ورود به عرصه رقابت و برنده شدن در این مسابقه را به ما هدیه کند.


newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها