jamejamonline
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۳۶۵۹۱۰   ۱۷ آبان ۱۳۸۹  |  ۰۰:۱۱

«محرومیت مادام‌العمر برای سعید علی‌حسینی.» داستان غول کوچک وزنه‌برداری ایران، پس از یک سال انتظار سرانجام به پایان رسید، هرچند این پایان چندان خوشایند نبود. سعید علی‌حسینی، همان وزنه‌برداری بود که 2 سال پیش با مهار وزنه‌های خیره‌کننده 206 کیلوگرم در یکضرب و 245 کیلوگرم در دوضرب، با مجموع 451 کیلوگرم، 3 رکورد جوانان جهان را شکست و به عنوان پدیده وزنه‌برداری دنیا در سال 2009 معرفی شد. همان روزها خیلی‌ها می‌گفتند او می‌تواند رکورد حسین رضازاده را هم جابه‌جا کند، اما درست 2 روز قبل از مسابقات قهرمانی بزرگسالان جهان در سال 2009، خبر مثبت شدن آزمایش دوپینگ این وزنه‌بردار همه را شوکه کرد. آبان سال 88 بود که این اتفاق افتاد و الان که حکم نهایی صادر شده، آبان سال 89 است. در این یک سال، فدراسیون وزنه‌برداری تلاش‌های زیادی کرد تا از حق علی حسینی دفاع کند.

باز نگه داشتن پرونده سعید، گرفتن یک وکیل بین‌المللی برای دفاع از این وزنه‌بردار، برگزاری دو نشست مفصل با حضور اعضای کمیته دادرسی فدراسیون جهانی و صرف نزدیک به 70 میلیون تومان پول از سوی فدراسیون برای همین وکیل و همین نشست‌ها، همه را امیدوار کرده بود که محرومیت مادام‌العمر سعید کاهش می‌یابد، اما در نهایت رای فدراسیون جهانی همانی شد که نباید می‌شد؛ «محرومیت مادام‌العمر برای علی حسینی.»

با اعلام این رای، بزرگ‌ترین افسوس برای خود علی‌حسینی ایجاد شد. وزنه‌برداری که هنوز می‌گوید؛ من دوپینگ نکرده‌ام: «واقعا حیف شد، آرزوهای بزرگی در سر داشتم، اما حیف شد. در این یک‌سال گذشته روزهای سختی را گذراندم اما می‌دانستم که نتیجه‌اش همین می‌شود. این شکست بزرگی در زندگی من است. می‌توانستم به افتخارات بزرگی دست پیدا کنم، اما زندگی هنوز برای من تمام نشده است. تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است شاید قسمت من این‌گونه رقم خورده بود.»

حسین رضازاده که برخی در این یک سال، انگشت اتهام را به سمت او گرفتند، دومین کسی است که در شوک خبر محرومیت سعید علی‌حسینی قرار دارد: «من واقعا ناراحتم چون برای این پرونده خیلی تلاش کردم. هیچ‌کس نداند، خدا می‌داند که من همه تلاشم را برای رفع محرومیت علی‌حسینی کردم. انتظار داشتیم حداقل این محرومیت به 4 سال کاهش پیدا کند، اما ظاهرا اعضای کمیته دادرسی ترسیدند اگر برای محرومیت سعید تخفیف قائل شوند، صدای دیگر کشورها دربیاید. در هر حال ما قصد نداریم سعید را به حال خودش رها کنیم. من برای تامین آینده این جوان هر کاری از دستم بربیاید انجام می‌دهم.»

سرپرست فدراسیون وزنه‌برداری دلخوری دیگری هم داشت که آن را اینگونه مطرح کرد: «ناراحتی من از دست کسانی است که می‌گویند چون رضازاده دوست نداشت سعید علی‌حسینی رکورد او را بزند، برای کاهش محرومیت این وزنه‌بردار تلاش نکرد. سعید علی حسینی اگر به این سرنوشت دچار نمی‌شد خودم کمکش می‌کردم که رکورد مرا بزند، همانطور که الان داریم روی بهداد سلیمی کار می‌کنیم تا به این موفقیت برسد. من حتی برای وزنه برداری که رکورد مرا بزند پاداش در نظر گرفته‌ام. مگر چه فرقی میان علی حسینی و سلیمی هست؟»

علی‌حسینی که در سال 2009 قهرمان جوانان جهان شد، در سال 2006 یکی از 9 ملی‌پوش وزنه‌بردار ایران بود که نمونه دوپینگش مثبت اعلام شد و محرومیتی دوساله را تجربه کرد. گفته می‌شود یکی از دلایلی که مانع شد تا اعضای کمیته دادرسی فدراسیون جهانی، رای به کاهش محرومیت سعید علی‌حسینی ندهند، ارتکاب دوپینگ وزنه‌بردار کشورمان برای دومین‌بار بود.

با این وجود شاید هنوز هم روزنه‌هایی از امیدواری برای تعلیق این حکم وجود داشته باشد. این چیزی بود که روز گذشته هم وکیل بین‌المللی سعید به آن اشاره داشت و هم علی مرادی، دبیرکل فدراسیون وزنه‌برداری آسیا.

حسن مرادی که به عنوان وکیل، مسوولیت این پرونده را عهده‌دار شده بود، گفت: «پرونده بسیار سختی را داشتم، با این حال هنوز فرصت برای پیگیری هست. شاید در دادگاه بین‌المللی حکمیت ورزش بشود پیگیری کرد.»

رای علی مرادی هم که خود سال‌ها رئیس فدراسیون وزنه‌برداری بود، همین است: «شاید بتوان از طریق دادگاه عالی ورزش (CAS) فرجام‌خواهی کرد. مسوولان فدراسیون وزنه‌برداری باید پیگیر موضوع باشند و از حق و حقوق این جوان کشورمان دفاع کنند.» دبیرکل فدراسیون وزنه‌برداری آسیا، در عین حال اعلام محرومیت علی حسینی را امری هماهنگ شده و هدفمند از سوی فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری دانست و افزود: «چرا در آستانه بازی‌های آسیایی گوانگجو خبر محرومیت علی‌حسینی اعلام می‌شود؟ آیا این به معنای برهم زدن آرامش تیم ملی در شرایط فعلی نیست؟ به نظر من موارد مشکوکی در این پرونده دیده می‌شود که باید مورد بررسی قرار بگیرد. البته تاکید می‌کنم، افرادی در داخل بودند که نقش ماهرانه‌ای در این خصوص بازی کردند و پی در پی مصاحبه‌های آنچنانی می‌کردند، اما الان پیدایشان نیست!»

رضا پورعالی ‌‌/‌‌ گروه ورزش

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
چالش ایجاد شغل برای نخبگان

چالش ایجاد شغل برای نخبگان

مسائل مربوط به نخبگان از سال‌ها قبل مورد توجه من بود، به طوری که از سال ۱۳۸۰ به صورت جدی وارد این بحث شدم و دغدغه‌هایم را پیگیری کردم. علت اصلی‌اش هم این بود که در نمایشگاهی مطلع شدم از۱۵۰ دانش‌آموز المپیادی کشور، حدود ۹۰ نفرشان به خارج کشور مهاجرت کرده‌اند. این موضوع باعث شد تا من نظریه مهاجرت ژن‌ها را مطرح کنم و در مقاله‌ای به آن بپردازم.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر

نیازمندی ها