در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
«صبح روز هفتم» فیلم ساده و جمع و جوری است. شاید علت اصلی این مساله این باشد که کارگردان آن مسعود اطیابی پیش از حضور در حرفه کارگردانی، مدیر تولید بوده و میداند چگونه میتوان فیلمی را با هزینهای اندک ساخت. ویژگی مهم فیلم «روایت» آن است. صبح روز هفتم به خوبی توانسته با انتخاب شیوه خاص روایتی، قصه زندگی روزمره آدمی را به تصویر بکشد که انگار در یک دایره بسته گیر افتاده و در این دایره، او و همه آدمهای دور و برش سرنوشت و تقدیر خاص و مشخصی دارند که از آن گریزی نیست. اما برای یکی از آدمهای گرفتار در این دایره بسته فرصتی پیش میآید که سرنوشت خودش را تغییر دهد.
بخش عمدهای از داستان در فضای یک مسافرخانه میگذرد. این فضا میتواند تعبیر و کنایهای از دنیای زودگذر و فانی باشد که در قالب یک مسافرخانه با شخصیتهای متفاوت شکل میگیرد. البته کارگردان رگههایی از طنز را هم در داخل قصه وارد کرده تا نه مضمون تلخ فیلم برای مخاطب گزنده باشد و نه شکل روایتی اثر مخاطب را آزار دهد. اگر تمایل به تماشای چنین فیلمی دارید میتوانید به یکی از پردیسهای سینمایی سر بزنید.
رضا استادی / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: