وی ادامه داد: مهمترین اقدام لازم برای اجرای این طرح تأمین دستگاههای تشخیصی مانند ماموگرافی در سراسر کشور است که به صورت سیار و متحرک باشند و بتوان آنها را به مناطق مختلف جابه جا کرد.
وی گفت: قبلا این دستگاهها به صورت ثابت در بیمارستانها نصب میشدند اما از این پس دستگاههای تشخیص سرطانهای زنان به صورت سیار خواهد بود که برای شناسایی سرطانهای زنان به مناطق مختلف کشور برده میشوند.
به گفته وحید دستجردی، برای ارتقای سلامت زنان 2 برنامه مهم داریم که شامل غربالگری سرطان سینه و غربالگری سرطان دهانه رحم در زنان است تا با پیشگیری و درمان بموقع این بیماریها سطح سلامت زنان کشور را بالا ببریم و از میزان بیماری و مرگ ناشی از این بیماریها بکاهیم.
اجرای طرح غربالگری سرطان سینه زنان یکی از وعدههای وزارت بهداشت بود که در سال 85 اعلام شد اما بعد اعلام کردند که به علت کمبود دستگاههای ماموگرافی در تمام مناطق کشور، اجرای این طرح امکانپذیر نیست.
به گفته محمد اسماعیل اکبری، معاون سلامت اسبق وزارت بهداشت، هر سال 7000 زن در ایران به سرطان سینه مبتلا میشوند و با توجه به اینکه 70 درصد این بیماران بالای 5 سال عمر میکنند اکنون حدود 70 هزار زن مبتلا به این بیماری در کشور داریم.
وی افزود: این بیماران در مراحل مختلفی از این بیماری هستند، بعضی از آنها بیماران جدید و بعضی در مرحله عود بیماری هستند و برخی از آنها هم کاملاً درمان شدهاند اما مساله مهم درباره این بیماری در ایران این است که الان متوسط سن ابتلا به این بیماری در ایران 5سال پایینتر از دنیاست در حالی که قبلا سن این بیماری حدود 10 سال جوانتر از دنیا بود.وی افزود: در زمان حاضر به طور متوسط سن ابتلا به این بیماری در ایران بین 45 تا 55 سال است در حالی که این سن در کشورهای غربی بین 50 تا 60 سال است.
اکبری اضافه کرد: بیماری سرطان سینه مانند سایر بیماریهای سرطان 4 مرحله دارد، مرحله اول آن کاملا قابل علاج قطعی است، مرحله دوم و سوم، مرحله کلینیکی است که بیمار باید تحت درمانهای خاص و عمدتاً جراحی و شیمی درمانی قرار گیرد اما مرحله چهارم زمانی است که بیماری خیلی پیشرفت کرده است و کار زیادی برای آن نمیتوان انجام داد.
معاون اسبق وزارت بهداشت گفت: مساله مهم بیماری سرطان سینه در ایران این است که با آنکه حدود 80 درصد موارد این بیماری در کشورهای غربی در مرحله اول شناسایی و درمان میشوند، در ایران 70 درصد این بیماران در مرحله 2 یا 3 شناسایی میشوند و همین امر درمان قطعی این بیماران را با مشکل مواجه میکند.
به گفته وی ما اگر بتوانیم اطلاعات فنی و علمی مردم را در حدی بالا ببریم که مرحله شناسایی بیماری را از 3 به 2 و از مرحله دو به یک پایین بیاوریم کار بزرگی کردهایم، برنامهریزی ما برای کنترل این بیماری باید با توجه به شرایط کشور خودمان باشد.