نگذاریم متکدیان جوان بزهکار شوند

معاون خدمات اجتماعی سازمان رفاه همچنین گفت که متکدیان کودک و نوجوان پس از تشکیل پرونده عکسدار و گرفتن تعهد، به آغوش خانواده برمی‌گردند و بزرگ‌ترها در صورت سابقه‌دار بودن راهی مراکز حمایتی می‌شوند. اما چرخه ورود و خروج متکدیان در شهر تهران چندان خوشبینانه نیست. بخصوص وقتی معاون اجتماعی شهرداری تهران اعلام می‌کند متکدیان بعد از جمع‌آوری دوباره به شهر بازمی‌گردند. چرخه جمع‌آوری و رهاسازی متکدیان در تهران تراژدی تکراری است که همواره با انکار بعضی مسوولان روبه‌رو بوده است؛ هرچند هیچ آمار رسمی از افزایش متکدیان و به‌کارگیری شیوه‌های جدید از سوی آنان در برانگیختن احساسات عمومی خبر نمی‌دهد یا دست‌کم این افزایش را انکار می‌کند؛ اما تجربه نشان داده که استفاده ابزاری از کودکان نوزاد یا فروش فال و آدامس و هدیه قرآن و مشایعت عابران پیاده تا ده‌ها متر و نمایش اعضای بیمار بدن و... از صحنه‌هایی است که هر روز در گوشه و کنار پایتخت به چشم می‌خورد و گاهی تاثر و گاه بی‌اعتنایی عابران را به همراه دارد. مشکل اینجاست که هیچ نهادی مسوول جمع‌آوری و حمایت از این متکدیان نیست، چه افرادی که از سر استیصال راه را بر عابران می‌بندند و چه آنها که روزی 50 هزار تومان از گدایی به جیب می‌زنند، هر دو نیازمند سازمان، واحد یا انجمنی هستند که مانع زشتی چهره شهر و تحریک احساسات مردم شوند.

اغلب این افراد از شهرستان‌ها آمده‌اند، خیلی از کودکان و نوجوانان بدسرپرست هستند و بسیاری از کودکان و زنان با اجبار والدین یا همسر راهی خیابان‌ها می‌شوند، این در حالی است که شهرداری افتخار می‌کند به این که این کودکان یا زنان را به آغوش خانواده بازمی‌گرداند؛ خانواده‌ای که خود مسوول تکدیگری و آوارگی آنان در خیابان‌هاست.

والدین بسیاری از این کودکان بیکار، متکدی و معتادند و بازگشت این افراد به خانواده یعنی ورود به چرخه ناقصی که آنان را از تکدیگری به بزهکاری سوق می‌دهد. مسوول به بزه کشیده شدن این متکدیان جوان کیست؟