عضوگیری برای کمیته تحقیق و تفحص!

سال گذشته وقتی در فاصله بیش از 3 سال تا المپیک 2012 لندن خبر انتخاب غلامحسین پیروانی مربی خوشنام شیرازی را به عنوان سرمربی تیم امید شنیدیم، کلی خوشحال شدیم. هرچند باورش دشوار بود ولی امیدوار شدیم این بار تیم امید در یک مسیر صحیح می‌خواهد گام بردارد تا با شناخت کادر فنی و نفراتش زودتر از همیشه وارد فاز آماده‌سازی شود و با برگزاری دیدارهای تدارکاتی و تمرینات منظم، با قدرت پا به عرصه انتخابی المپیک گذاشته و به حسرت 36 ساله فوتبال ایران برای حضور در المپیک‌ها خاتمه دهد. چون بعد از المپیک 1976 مونترال دیگر چشممان به حضور فوتبال ایران در بزرگ‌ترین آوردگاه ورزشی جهان روشن نشد.
کد خبر: ۳۲۷۲۰۴

اقبال عمومی نسبت به انتخاب بموقع کادر فنی تیم امید هم کاملا مشخص بود و مخاطبان پرتعداد این رشته ورزشی در کشورمان هم در نظرسنجی برنامه 90 با قاطع‌ترین رای ممکن، صحت انتخاب فدراسیون را مورد تایید قرار دادند ولی... زهی خیال باطل که گمان می‌کردیم پس از سال‌ها یک حرکت صحیح و اصولی در فدراسیون انجام شده است، البته حرکت اولیه کاملا درست بود ولی فوتبال ما که دقیقا به شکل ملوک‌الطوایفی اداره می‌شود، ‌در پشتیبانی حرکت صحیح اولیه عاجز ماند و در این میان تیم امید و سرمربی صادق و دوست‌داشتنی‌اش در جنگ قدرت فدراسیون‌نشینان تبدیل به گوشت قربانی شدند که هریک گوشه‌ای از آن را به سمت و سویی می‌کشند و اهالی فوتبال هم حیران می‌مانند که چگونه این نقض تصمیم را توجیه کنند.

وقتی تیم امید کار خود را با پیروانی آغاز کرد، شروع خوبی داشت و بعد از شناسایی نفرات، چند بازی تدارکاتی خوب هم در ابتدا برای این تیم در نظر گرفته شد، ولی در 6 ماه آخر سال 88 تیم امید فقط تمرین کرد و حسرت یک دیدار تدارکاتی با بورکینا فاسو و گوام هم بر دل بازیکنان و مربیانش باقی ماند. آنقدر غلام پیروانی را سردواندند تا سرانجام در بحث تمدید قرارداد عطای کار را به لقایش ببخشد و مردی که هرگز تاریخ فوتبال ایران فرار از مسوولیت او را به یاد ندارد، دیگر نخواهد به کار در تیم امید ادامه دهد.

باز هم تا اینجا نمی‌توان مشکلی جدی را متوجه تیم امید دانست، چون می‌توان توجیه کرد که فدراسیون‌نشینان به این نتیجه رسیده‌اند که انتخاب پیروانی اشتباه بوده و می‌خواهند اشتباه خود را تصحیح کنند، ولی نکته تاسف‌بار اینجاست که بعد از کنار رفتن پیروانی عملا هیچ برنامه‌ای برای تیم امید وجود ندارد. یک روز صحبت از قطعی شدن برکناری پیروانی می‌شود و روز دیگر اعضای هیات‌رئیسه فدراسیون، نایب‌رئیسی را که آشکارا با رئیس فدراسیون مشکل دارد مامور مذاکره برای بازگشت پیروانی می‌کنند. روز بعد یک نماینده مرتبط با ورزش در مجلس شورای اسلامی خبر از بازگشت سرمربی تیم امید می‌دهد و ساعتی بعد جناب رئیس این خبر را تکذیب می‌کند و در این میان آنچه حیران و سرگردان مانده، تیم امید است که نزدیک به 2 ماه از آخرین تمرینش می‌گذرد و نمی‌داند که سرانجام چه زمانی و با کدام کادر فنی بار دیگر حیات خود را شروع می‌کند.

کمتر از 6 ماه به شروع بازی‌های آسیایی مانده و آن وقت تیم امید ایران که بعد از این بازی‌ها باید بلافاصله وارد چرخه رقابت‌های انتخابی المپیک شود هنوز بلاتکلیف و سرگردان است. لطفا برای کمیته تحقیق و تفحص در مورد دلایل ناکامی تیم امید از همین حالا ثبت‌نام کنید!

آرش رستم‌نمدی / جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها