بفروش بساز تا زنده بمانی

این را هم بگوییم که در این روزها فیلم کمدی «بفروش» است حالا هرچه می‌خواهد باشد. اصلا فیلم صامت هم که باشد ولی کمدی باشد توی سینمای ایران از لحاظ مالی تضمین شده است ولی آخر باور نمی‌کردیم که نام کارگردانی که در انتهای تیتراژ فیلم آمد فرزاد موتمنی باشد که خیلی از همنسلان ما با «شبهای روشن»اش زندگی‌ها کرده‌ایم. بدتر از فیلم «پوپک و مش ماشاءالله»، دفاع بی‌حسابش از فیلمی است که روانه اکران کرده است. البته عده‌ای معتقدند که این فیلم قرار است پول فیلم خوب «صداها» را درآورد. بهانه‌ای که بعد از ساخت «شب‌های روشن» هم آوردند و «باج‌خور» را فیلمی می‌دانستند که قرار بود بفروشد و پول «شب‌های روشن» را درآورد. اما حداقل کاش فرزاد موتمن با همین نظریه پیش می‌رفت تا برخی از طرفداران سینه‌چاک او «پوپک و مش ماشاءالله» را اثری «آبرومند» و «جاودانه!» (که خودمان هم کم آورده بودیم از این صفت) ننامند و او را حتی با «اجاره‌نشین‌ها»ی مهرجویی مقایسه نکنند. بگذریم.