خبر آسیبدیدگی علی حسینی در شرایطی اعلام شد که امید زیادی میرفت که توسط او یک مدال طلای خوشرنگ را بگیریم، رکوردهای شخصی این وزنهبردار نیز امیدها را در این زمینه دوچندان میکرد؛ 205 یکضرب و 250 کیلو دوضرب که علی حسینی به دفعات بر این وزنهها غلبه کرده بود طلا را براحتی بر سینه ستبر این قهرمان قرار میداد، اما آسیبدیدگی غافلگیرکننده، تمام رشتههای آرزوهای وزنهبرداری ایران را پنبه کرد تا این وسط وزنهبردار کرهای (یانگ کی وون) کلی خوش به حالش شده و با مجموع 431 کیلوگرم (198 یکضرب و 233 دوضرب) بر سکوی نخست بایستد. برای همین نیز امروز این پرسش در ذهن نقش میبندد که آیا در این شرایط علی حسینی نیاز به این داشته که به آرنجش فشار زیادی وارد کند؟
البته حسین رضازاده که این روزها بحث سرپرست شدنش در فدراسیون وزنهبرداری مطرح است، موضوع را به بدشانسی ربط میدهد و میگوید: متاسفانه بدشانسی گریبانگیر وزنهبرداری شد حال آنکه علی حسینی امید تمام ایرانیان و بخت اول کسب عنوان قهرمانی دنیا به حساب میآمد.
مدیر تیمهای ملی وزنهبرداری در توضیح این مساله میافزاید: سعید از ناحیه آرنج همان دستی که در سال 2005 نیز دچار آسیبدیدگی شده بود طی هفته گذشته احساس درد داشت که این درد در تمرینات روز پیش از مسابقه (شنبه) تشدید شد، تا جایی که وی قادر به ادامه تمرین نبود.
این مساله در حالی از سوی رضازاده عنوان میشود که سعید آذری، مدیرعامل سابق باشگاه ذوب آهن و مربی تحصیلکرده و باسابقه وزنهبرداری ایران که در کارنامهاش مربیگری تیم ملی نیز دیده میشود، تمرینات نیمهسنگین قبل از رقابتهای جهانی را عامل مصدومیت سعیدعلی حسینی دانسته و اعتقاد دارد که کادر فنی تیم ملی باید در این مورد پاسخگو باشند.
وی در توضیح این استدلال خود به ایرنا میگوید: هیچ قهرمانی شب قبل از مسابقه به وزنههای سنگین حمله نمیکند که باعث آسیبدیدگیاش شود. چنانچه رضازاده به عنوان مدیر تیمهای ملی وزنهبرداری اجازه انجام تمرینات با وزنههای سنگین را به علی حسینی داده باشد نشان میدهد که وی حتی با اولین اصول مربیگری وزنهبرداری آشنایی ندارد.
حسین توکلی، قهرمان المپیک سیدنی نیز کسب نتایج ضعیف را ناشی از منسجم نبودن فدراسیون وزنهبرداری دانسته و میگوید: باید صبر کرد تا مربیان از کره برگردند و درخصوص نتایج توضیح دهند. به هر حال مشکلاتی وجود داشته که مربیان درخصوص آن توضیح خواهند داد و نمیتوان به این زودی اظهار نظر کرد.
وی با اشاره به ضعفهای مدیریتی به مهر میگوید: فدراسیون وزنهبرداری به موفقیتهای بسیاری در ردههای پایه دست پیدا کرده اما در بزرگسالان دچار خلا شدهایم. به هر حال حضور افراد باصلاحیت میتواند کمک کند تا وضعیت وزنهبرداری کشور بهبود پیدا کند.
سعید آذری نیز در زمینه ضعفهای مدیریتی با حسین توکلی همعقیده است و میگوید: بهرام افشارزاده نیز در ناکامیهای اخیر وزنهبرداری ایران مقصر است. او با تفویض تمامی اختیارات خود به رضازاده، زمینه استفاده از تجارب دیگر صاحبنظران این رشته ورزشی را برای کمک به تیمهای ملی از بین برد.
انتقادها به عملکرد سرپرست فدراسیون و مدیر تیمهای ملی در شرایطی است که رضازاده تصریح دارد: فدراسیون، کادر فنی و تمام دستاندرکاران باید دست به دست بدهیم تا سعیدعلی حسینی برای مسابقات پیشرو بخصوص بازیهای آسیایی گوانگجو و المپیک 2012 لندن مجددا به اوج آمادگی روحی و بدنی برسد.
جدا از این امیدواریها در ورزش که همیشه بوده و هست باید گفت وقتی تیم ملی وزنهبرداری ایران در رقابتهای جهانی گویانگ کره جنوبی نتیجهای ضعیف میگیرد و تنها سهمش از این رقابتها دو عنوان هشتمی و نهمی است چگونه میتوان نسبت به آینده این رشته مدالآور نگران نبود؟!
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم