عیدی امیر قویدل از امام رضا (ع)

 به هر حال این همه دل بزرگی حتما پاداش خوبی نزد خدا دارد که قویدل لایق دریافت آن است.پاییز سال 1386 بود که برای حضور در جشنواره‌ای سینمایی به مشهد رفتیم. هنرمندان مشهدی زیادی در این سفر حضور داشتند.

امیر قویدل با موهای سفیدی که همیشه از پشت می‌بست، در همه برنامه‌ها پیشقدم بود. روزی که به طوس می‌رفتیم، کنار او در اتوبوس نشسته بودم. از خاطرات سال‌ها فعالیت در سینما می‌گفت و این‌که همیشه آرزو دارد فیلمی درباره امام رضا (ع) بسازد و داستانی از شاهنامه را هم به تصویر بکشد. وقتی بر سر مزار فردوسی رفتیم، حال و هوای عجیبی پیدا کرده بود. بی‌مقدمه به من گفت: «اصلان دوست ندارم بعد از فوتم در خانه هنرمندان دفن شوم. دوست دارم همینجا و کنار آرامگاه فردوسی دفن شوم.»

چند ماه بعد وقتی برای مصاحبه درباره سریال «ستاره سهیل» به دفترش رفته بودم، برای این‌که مصاحبه را شروع کنم، همان سوال تکراری «چطور به فکر ساخت چنین سریالی افتادید» را پرسیدم، چشم‌های مهربان او پر از اشک شد و توضیح داد که پیش از ساخت سریال، شبی مهمان جشنواره امام رضا بود. در شب تولد امام رضا (ع)‌، مجری مراسم خطاب به او و دیگران گفت فردا صبح زود برای نماز به حرم بیایید تا عیدی خودتان را از امام رضا (ع) بگیرید. او نتوانست خودش را صبح زود به حرم برساند. روز بعد به حرم رفت و شروع کرد به درد دل کردن و گفت: عیدی‌ها را دادی؟ ما بی‌عیدی ماندیم؟ چیزی برای من نبود؟ در همان حال که دلشکسته شده بود و گریه می‌کرد، از تهران با او تماس گرفتند و گفتند فیلمنامه‌ای با نام ستاره سهیل است که...

امیر قویدل در دوران زندگی هنری خود دستیاری ساموئل خاچیکیان را انجام داد.

فیلم «ترن» که در نظرسنجی‌های مختلف تاکنون بهترین فیلم انقلابی شناخته شده، از ساخته‌های اوست. «خونبارش» و «دل نمک» هم فیلم‌های دیگر این کارگردان قدیمی سینمای ایران است. می‌توان به فهرست افتخارهای او ساخت فیلمی درباره میرزا کوچک خان و حضور در تیم کارگردانی فیلم «عقاب‌ها» را نیز اضافه کرد.