"زبیگنیو برژینسکی " مشاور امنیت ملی "جیمی کارتر " رئیس جمهور آمریکا در سالهای 1977-1981 و یکی از شخصیتهای مهم سیاسی این کشور در گفتوگو با شبکه بینالمللی پرستیوی ایران، درباره سیاستهای کنونی دولت باراک اوباما رئیس جمهور کنونی آمریکا و همچنین تغییرات سیاسی گفت: «دولت جدید آمریکا تنها چند هفته است به قدرت رسیده است و به همین علت هنوز سیاستهای کاخ سفید نسبت به سیاستهای سالهای گذشته آمریکا تغییری نکرده است.»
وی در این گفتوگو تاکید کرد که با این حال، سیاستهای دولت جدید آمریکا تغییر خواهد کرد زیرا دولت جدید اوباما دیدگاه دقیق، مسئولانه و جدیتری نسبت به دولتهای قبلی در زمینه تغییرات دارد.
برژینسکی ادامه داد که مشکل اصلی دولت آمریکا گروه القاعده است و گروه طالبان نیز در اصل پوشش دهنده این موضوع است.
مشاور سابق امنیت ملی آمریکا درباره گروه طالبان ادامه داد: «این دو به علت یک سری وقایع تاریخی به هم پیوند خوردهاند و طالبان تقریبا مسئله داخلی افغانستان است. در حالی که القاعده گروهی تندرو است که رویکردی خصومت آمیز نسبت به برخی از کشورها به ویژه آمریکا دارد. شاهد ما حملات دردناک 11 سپتامبر است. القاعده کشورهای دیگری را درگیر موضوع خود کرده است. و به جرات بگویم، ایران نیز از اهداف خشونتهای این گروه بوده است.»
کارشناس مسائل سیاسی آمریکا درمصاحبهاش با پرستیوی گفت: «هدف ما همانگونه که از سوی اوباما مطرح شد، جدا کردن موضوع طالبان و القاعده است. ما میخواهیم راهی پیدا کنیم که افغانستان با ترکیبی از روش سنتی و پیشرفته، مدرنیته و خدمات عمومی بهتر مانند حمل و نقل عمومی اداره شود. همچنین در این ترکیب برخی از اعضای گروه طالبان نیز میتوانند در چهارچوب برخی محدودیتهای منطقهای مشارکت کنند.»
برژینسکی در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا از نظر شما تروریستها به دو گروه خوب و بد تقسیم میشوند و تروریست بد به القاعده تبدیل میشود گفت: «تفاوت اصلی تنها بین دو دولت بوش و اوباما است. دولت بوش نوعی نگاه عمومی سیاه و سفید به موضوع تهدید داشت و گاه از ادبیاتی اینگونه استفاده میکرد که تهدید به شکل خاص و غیرکلی آن و تحت عنوان "تهدید اسلامی " وجود دارد. اوباما شکل مشخصی از تهدید را به عنوان القاعده در نظر میگیرد. طالبان به علت برخی حوادث تاریخی با القاعده پیوند خورده است. اگر ما بتوانیم با گروههای میانه روی طالبان و نه گروههای تندرو مذاکره کنیم میتواند نوعی از روش زندگی مورد قبول آنها در بخشهایی از افغانستان استقرار یابد. طالبان حقیقی در همه افعانستان طرفدار ندارد و نفوذ آن محدود به مناطق خاصی از این کشور است.»
مشاور امنیت ملی رئیس جمهوری آمریکا در دوران جیمی کارتر در پاسخ به این اظهارات که با این وجود طالبان، در حال گسترش هستند گفت: «تنها از جهاتی. طالبان قدرتی غالب و پرطرفدار نیست. این بیشتر تشکیلاتی پشتون است که هم اکنون بیشتر در پاکستان مشکل ساز شده است. من آنچه اوباما در حال انجام آن است را تا حدی تایید می کنم. زیرا خودم ماهها این دیدگاه را از طریق رسانه ها و مطبوعات مطرح آمریکا و اروپا ترویج میکردم. من از پیگیری این سیاست از سوی دولت جدید آمریکا خرسندم و آن را راه بهتری برای یافتن راه حل مناسب می دانم.»
برژینسکی دراین مصاحبه به این سوال که "شما تا چه حد آمریکا را مسئول ایجاد مجاهدین افغان، طالبان و القاعده میدانید گفت :« به نظر من اتحاد شوروری سابق مسئول اصلی شکل گیری مجاهدین افغان بود. شکل گیری مجاهدین در اصل واکنشی خود انگیخته ملت افغان به تهاجم شوروی به کشورشان بود. حمایت از این حرکت در آن زمان طبیعی بود زیرا پیروزیهای شوروی و حمایت آن از پایگاه های تروریستی مستقر در خاک آن کشور به توسعه نفوذ و سلطه شوروی در منطقه شتاب زیادی داده بود. از آنجا که ایران نیز بخشی از اهداف این تهدید بود رهبری این کشور در آن زمان نیز از حمله شوروی به افغانستان خوشحال نشد. به نظر من حمایت از مجاهدین در آن زمان اقدام صحیحی بود. طالبان بعد از آن شکل گرفت که شوروی از افغانستان بیرون رانده شده بود و غرب جامعه بلازده افغان را به کلی فراموش کرده بود. طالبان در چنین شرایطی ظهور کرد و این جای خالی را پر کرد. این اجازه در آن زمان نباید داده میشد. غرب باید خیلی زودتر از امروز به صورت مثبت و سازنده درباره افغانستان عمل می کرد. به عبارتی، واکنش مشابه آنچه در سال 2002 رخ داد باید در زمان شکلگیری طالبان صورت می گرفت.»
خبرنگار پرستیوی از برژینسکی پرسید : آیا به نظر شما باید به افغانستان حمله نظامی میشد یا خیر که مشاور امنیت ملی جیمی کارتر رئیس جمهور اسبق آمریکا گفت :« این اقدام که آمریکا و کشورهای متحدش با حمایت مهم و فعال ایران برای بیرون راندن طالبان و القاعده اقدام کردند باید بسیار زودتر از این انجام می شد. ما باید با کمک یکدیگر به شیوه ای سازنده به افغانستان برای بازسازی بلافاصله پس از خروج نیروهای شوروی در اواخر دهه 1980 کمک می کردیم.»
برژینسکی به سوال خبرنگار پرستیوی مبنی بر اینکه به نظر شما باید به افغانستان حمله میکردید، گفت :« نه دقیقا. بلکه باید به شکل مناسبی از نظر سیاسی، اجتماعی و اقتصادی از این کشور حمایت می کردیم. پس از خروج طالبان به دست مجاهدین، خلاء اجتماعی و سیاسی عظیمی در این افغانستان پدید آمد و شرایط رنج آور این کشور به سادگی از سوی جهان نادیده گرفته شد. این وضعیت شرایط را برای به وجود آمدن طالبان مهیا کرد.»
مشاور امنیت ملی رئیس جمهور اسبق آمریکا در برابر اظهارات خبرنگار پرستیوی مبنی بر اینکه در سالهای اخیر جنگ افغانستان به "جنگ فراموششده " معروف شده است و آیا افغانستان دوباره به دست فراموشی سپرده شده است یا خیر گفت :« اینطور فکر نمیکنم. برعکس، افغانستان هم اکنون فراموش نشده است و همکاری زیادی با این کشور برقرار است. به جز نیروهای نظامی مستقر در این کشور، جامعه جهانی نیز با کمکهای اجتماعی، اقتصادی و برگزاری کنفرانسهای بینالمللی به این کشور کمک می کنند. تازهترین این اجلاسها، قرار است بزودی با همکاری غیرمستقیم آمریکا و ایران برگزار شود.»
فارس
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم