خشکسالی، آفت پلهای تاریخی اصفهان

مصالح به کار رفته در پل‌های تاریخی اصفهان به گونه‌ای است که این بناها توانایی مقابله با رطوبت را دارند و به همین خاطر خشکسالی به آنها لطمه می‌زند.

چنانچه استمرار آب در طول قرون گذشته هیچ آسیبی به این پل‌ها نرسانده و به طور کلی بافت پل‌ها سازگاری و همزیستی مطلوبی با آب دارند.

به گزارش مهر، محمدحسین ریاحی، کارشناس بناهای تاریخی در این رابطه می‌گوید: اکنون کسانی که در ترمیم پل‌های تاریخی هستند نیز به این مساله اعتراف می‌کنند که مواد به کار رفته در پل‌های تاریخی اصفهان از جنسی است که وجود آب نمی‌تواند آسیبی به پایه‌های پل برساند، اما بی‌آبی برای آنها مضر است.

این عضو مرکز پژوهش اصفهان‌شناسی با اشاره به این‌که سی و سه پل و پل خواجو پیش از انقلاب اسلامی محل تردد و عبور مرور خودروها بوده و از مقاومت بالایی برخوردار است، گفت: آسیب‌های وارده بر پیکره این پل‌های باستانی مربوط به دوره خشکسالی است و در این دوره آسیب بیشتر از سایر دوره‌هاست.

ریاحی پیرامون معماری این پل‌های تاریخی نیز خاطرنشان کرد: به روایت عامه مردم در سال 1333 اصفهان شاهد بارش‌هایی یک ماهه بود که این امر سبب شد اکثر ساختمان‌های اطراف زاینده‌رود ویران و تخریب شود، اما پایه‌های این پل‌ها حتی در مقابل این بارش‌ها نیز هیچ آسیبی ندید.

وی ابراز امیدواری کرد: بارش‌های جوی به گونه‌ای ادامه یابند که زاینده‌رود مانند گذشته پرخروش شده و به حفاظت از پل‌ها نیز کمک شود.