اما جالب است بدانید یکی از نکاتی که حتی کودکان به سرعت آن را درمییابند این است که والدینشان چقدر مقتدرند. محدود کردن فرزندان خوب نیست اما قرار دادن چارچوب و حد و مرز موجب میشود که آنها در محدوده مورد نظر احساس آرامش و امنیت بیشتری کنند، مسوولیتپذیر و متعهد بار بیایند و از همه جالبتر اینکه بیشتر روی والدینشان حساب میکنند.
فرزندانی که احساس کنند والدینشان قدرت کافی برای تشخیص خوب و بد را ندارند یا اینکه قدرت اعمال نظر ندارند کمتر روی آنها حساب کرده و الگوپذیری کمتری از آنها خواهند داشت. کودکانی که احساس کنند والدینشان حد و مرزی برایشان قائل نیستند بیشتر احساس پوچی و سردرگمی میکنند و فکر میکنند تکیهگاه و پایگاه حمایتی ندارند. البته منظور ما این نیست که مدام از فرزندان انتقاد کنید بلکه باید چارچوبها و قوانینی برایشان وضع کرد که در محدوده آن به راحتی عمل کنند، اما بدانند قانونشکنی تبعات و عواقب خاص خود را دارد و قابل مسامحه نیست، زیرا ممکن است فرزندان در ظاهر از والدین بخواهند که از مرزشکنی چشمپوشی کنند اما مقاومت و ایستادگی آنها را علامت قدرت و تدبیر میدانند و احترام بیشتری برایشان قائل هستند.
منبع : Parents
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم