قدمت 3000 ساله صنعت آهنگری در کرمانشاه

به گزارش ایسنا، نصرت‌الله سپهر، معاون صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه، در این باره گفت: بنا به گفته محققان هنگام حمله‌ی اعراب به ایران، صنعتگرانی بودند که زره و شمشیر خوب می‌ساختند، بطوریکه در آن زمان، اعراب عده‌ای از استادکاران این فن را برای آموزش و ساخت زره و شمشیر با خود بردند.

سپهر گفت: تیمور لنگ در کتاب "منم تیمور جهانگشاه" می‌نویسد "در 90 کیلومتری شهر قره میسین ( کرمانشاه فعلی) شهری زیبا در کنار کوهپایه‌ای عظیم بود بنام کرند که استادکاران ماهری داشت، من در آنجا ماندم، اسبانم را نعل بندی کردم، توسط استادکاران خنجر و شمشیر زیادی ساخته شد که آنها را خریدیم، من فتح عراق را مدیون صنعتگران این شهر می دانم."

وی ادامه داد: بعد از آن نیز صنعتگران برای دولت‌های وقت اسلحه جنگی ساخته‌اند، خصوصاً در سلسله صفویه، زندیه و قاجاریه، تفنگ‌های گلوله زنی سربی را که به تفنگ چکشی معروف بود، می‌ساختند، به طوریکه صنعتگران بخش مذکور در این رشته تبحر و تخصص فراوان بدست آورده و درغرب ایران اشتهار داشتند، ولی به مرور زمان به سبب از دست رفتن رونق این رشته، صنعتگران اسلحه ساز که در کنار ساخت اسلحه به ساخت سایر آلات و ادوات فلزی نیز می پرداختند، به ساخت انواع چاقو و کارد آشپزخانه و غیره روی آوردند.

وی تصریح کرد: تبحر صنعتگران کرندی به حدی است که بعضی از آنان وسایل کار خود از جمله گیره‌های دستی و زینتی را خود می‌سازند. در حال حاضر کرند و زنجان دو منطقه ساخت ابزار آلات فلزی ( چاقو سازی) هستند که بنا به گفته کارشناسان در کار فن ساخت، استادکاران این خطه مهارت بیشتری نسبت به صنعتگران زنجانی دارند.

وی افزود: مواد اولیه به کار رفته عبارت است از آهن اسقاط (از فنرهای فرسوده اتومبیل) آهن فولاد، برنج، شاخ گوزن و شاخ گاو میش و نوعی فیبر پلاستیکی برای ساخت دسته.

معاون صنایع دستی استان گفت: انواع تولیدات ساخته شده توسط صنعتگران کرند عبارتند از شمشیر، کلیدهای رمزی، کاردهای شکاری و آشپزخانه، قپان، انواع سیخ کباب، قندبر، چاقو جیبی، کاردهای فشنگی، انبر، ساطور، قندشکن، گاو آهن‌های کوچک و بزرگ، داس، تبر، ابزار محلی از جمله وجین کن و منقل و در حال حاضر حدود 300 نفر در شهر کرند در رشته چاقو سازی مشغول فعالیت هستند.

سپهر در مورد وضعیت فعلی بازار تولید چاقوسازی و ابزار فلزی در کرند غرب گفت: در گذشته به علت توسعه مصنوعات ماشینی، نبود بازار فروش مصنوعات دستی و ناچیز بودن میزان درآمد حاصل از تولید، می رفت که این صنعت به فراموشی سپرده شود و از بین برود، تا اینکه با حمایت‌های دولت و مسوولین مدیریت صنایع دستی نسبت به ایجاد و ساخت مجتمع‌های تولیدی و واگذاری این واحدها به صنعتگران و جوانان جویای کار و هم‌چنین در اختیار گذاشتن ابزار کار و تسهیلات بانکی و ساماندهی صنعتگران در قالب تعاونی و تشکل‌های قانونی بازار تولید و فروش، توسعه و رونق بیشتر یافت.

وی گفت: هم اکنون دراین شهر جوانان کم کم به این صنعت روی آورده و آشنا می‌شوند و تحول چشم گیری در حفظ و احیای صنایع دستی مخصوصاً چاقوسازی به عمل آمده که با استمرار حمایت و پشتیبانی دستگاه‌های دولتی، روز به روز رونق بیشتری پیدا خواهد کرد.