برگی‌‌از ‌پرونده ‌یک‌‌جنایت‌

خانواده‌هایی که از حملات اسرائیل جان سالم به در برده‌اند داستان‌های دلهره‌آوری از آنچه توسط اعضای تیپ گیواتی، از یگان‌های ویژه ارتش اسرائیل در زیتون انجام شد، نقل می‌کنند.

اسرائیلی‌ها به بیش از صد تن از محلی‌ها دستور دادند در یک خانه تجمع کنند و روز بعد آن خانه را به گلوله بستند و با هواپیما بمبارانش کردند. بخش اعظم بستگان سمعونی در همین خانه از زیر آوار بیرون کشیده شدند.

محلی‌ها می‌گویند چند خانه آنسوتر، مردی که به همراه 2 همسر و تقریبا تمامی 20 فرزندش در ساختمانی پناه گرفته بود توسط سربازان که علاوه بر او، کودک 4 ساله‌اش را هم کشتند هدف گلوله قرار گرفت.

یک کوچه آنسوتر سربازان دست و پای یکی دیگر از بستگان سمعونی را که مجروح بود با بندهای پلاستیکی بستند و بی‌آن‌که به سایرین اجازه کمک به او را بدهند، کنار کوچه رهایش کردند تا از شدت خونریزی جان سپرد.

اسرائیلی‌ها پس از حوادث 4 ژانویه صلیب سرخ بین‌المللی را از زخمی‌شدن 3 تن دیگر مطلع ساختند اما مانع از دسترسی کارکنان این سازمان به مجروحان شدند.

صلیب سرخ بین‌المللی روز 8 ژانویه در اقدامی بی‌سابقه آشکارا از این‌که نیروهای اسرائیلی مانع از دسترسی به زخمی‌ها می‌شدند ابراز نارضایتی کرد. نیروهای هلال‌احمر غزه شرایطی را توصیف می‌کنند که کودکان را در حالی می‌یافتند که به والدین مجروح یا درگذشته خود چسبیده بودند.

آویتال لیبوویچ، ‌سخنگوی ارتش اسرائیل مدعی است هیچ اطلاعی از حوادثی که در روزهای آغازین عملیات زمینی علیه غزه به وقوع پیوسته بود، ندارد. او ادعا دارد هیچ قصدی برای هدف قرار دادن شهروندان غیرنظامی نداشته‌ و روایت‌هایی که از قتل یک کودک به همراه پدرش حکایت دارد، غیر‌واقعی است.

با این حال اکنون هیچ اثری از آن بخش از منطقه زیتون که سمعونی‌ها در آن زندگی می‌کردند به چشم نمی‌خورد و این محله دیگر قابل شناسایی نیست. مسجد محله به مخروبه تبدیل شده است.

لانه‌های آلومینیومی برای نگهداری مرغ‌ و خروس‌‌ها به چارچوب‌هایی درهم پیچیده تبدیل شده‌اند و ماکیان مرده روی زمین افتاده‌اند. باغ‌‌های میوه هم با بولدوزر از بین رفته‌اند.

در تمامی محله 2 خانه دست نخورده باقی مانده است که در میان ساختمان‌های مخروبه به بناهایی پرت و دورافتاده می‌مانند. به ظاهر اسرائیلی‌ها از این دو خانه به عنوان استراحتگاه استفاده می‌کرده‌اند.

تصاویری که روی دیوارهای اتاق‌ها کشیده‌اند تا حدود زیادی گویای وضعیت روحی آنها در زمان انجام عملیات است: یک نشان بزرگ صلح یا جملاتی شعارگونه چون «عرب خوب، عرب مرده است»، «مرگ بر عرب‌ها» و «جنگ با عرب‌ها لذتبخش است» به زبان عبری نوشته شده‌ است.

بازماندگان خانواده‌های ساکن زیتون اصرار دارند کشاورزانی هستند که هیچ رابطه‌ای با حماس ندارند و از منطقه آنها برای شلیک راکت استفاده نمی‌شد. با این حال نیروهای ارتش اسرائیل بامداد اولین روز عملیات زمینی علیه غزه محله زیتون را با تانک‌ها و بولدوزرها به محاصره خود درآوردند و آنچنان که بازماندگان می‌گویند با دمیدن آفتاب به سوی ساختمان‌ها شلیک کردند.

آتیلا سمعونی، همسر‌و فرزندانش را در امن‌ترین اتاق خانه جمع کرده بود. ضحی ، همسر و فرج، پسر 22 ساله سمعونی می‌‌گویند حدود ساعت 6:30 صبح چهارم ژانویه بود که سربازان شروع به کوبیدن در کردند و به زبان عبری صاحبخانه را به جلوی در فراخواندند.

آتیلای 45‌ساله که قادر به تکلم به عربی بود پس از باز کردن در حالی که دستانش را بالا گرفته بود از خانه خارج شد و خود را معرفی کرد. هنوز حرف‌هایش تمام نشده بود که سربازان شروع به شلیک کردند.

20 تا 30 گلوله به سمت او شلیک کردند و سپس وارد خانه شده و به داخل اتاق که زن‌ها و کودکان جمع شده بودند، شلیک کردند و همه خود را روی زمین انداختند.

پس از شلیک چند گلوله به داخل اتاق از آنها خواستند با حالت سینه‌خیز از آنجا خارج شوند. سربازان در حالی که مسلسل‌های خود را به سمت صورت بچه‌ها هدف گرفته بودند، می‌خندیدند و آب دهان‌شان را روی صورت آنها می‌ریختند. احمد، پسر 4 ساله ضحی مجروح شده بود.

ضحی  می‌‌گوید: من گفتم در خانه هیچ عضوی از حماس حضور دارد بلکه همه کودکان کوچک و بی‌گناه هستند. او می‌افزاید: پس از چند دقیقه به همه ما گفتند باید خانه را ترک کنیم.

ضحی در حالی که احمد 4 ساله را که از ناحیه سینه هدف گلوله قرار گرفته بود روی دست حمل می‌کرد به همراه سایر بچه‌ها به خانه‌ یکی از عموزاده‌های‌ آتیلا که همان نزدیکی ‌بود، رفتند. آنها قادر به ترک خانه و رفتن به مراکز پزشکی نبودند. احمد روز بعد جان سپرد. وقتی عاقبت توانستند خانه را ترک کنند، متوجه شدند تقریبا تمامی اعضای فامیل سمعونی در حملات جان باخته‌اند.

آنچنان که رفیق سمعونی، از معدود بازمانده‌های فامیل سمعونی می‌گوید سربازان خانه به خانه را برای یافتن اسلحه و مهمات جستجو می‌کردند.

چند خانوار از سمعونی‌ها که در خانه‌هایی مجاور هم زندگی می‌کردند را به یک خانه در همان محله که اکنون به تلی از خاک تبدیل شده است، هدایت کردند. تنها چند ساعت بعد تانک‌ها به سوی این خانه آتش گشودند، آن را تقریبا به طور کامل تخریب کرده و ده‌ها تن را به خاک و خون کشیدند.

اسرائیلی‌ها به عوامل صلیب‌سرخ اجازه تردد در منطقه را نمی‌دادند. پس از چند روز 9 تن را از زیر آوار خارج کردند در حالی که اجساد بیشتر کشته‌ها همانجا ماندند.

وزارت جنگ اسرائیل نتوانست به طور کامل منکر این حوادث شود. مقامات این وزارتخانه ادعا دارند شواهدی در دست داشته‌اند که موید حضور نیروهای حماس در خانه بمباران شده بوده است.

منبع: ‌independent