به گزارش مهر ، یکی از تجهیزاتی که تاکنون به منظور رفع تکنولوژیکی این مشکل تولید شده است تراشه های سیلیکونی است که به منظور شبیه سازی الکتریکی عصبهای شبکیه چشم برای پاسخگویی به دریافت نور، درون چشم افراد قرار داده می شوند. با وجود نتایج مثبتی که از این شیوه درمانی حاصل شده است، تراشه ها به تدریج مشکلاتی را برای چشم ایجاد می کنند.
برای مثال ابعاد بزرگ این تراشه ها می توانند در فعالیت دیگر بخشهای شبکیه اختلال ایجاد کرده و به نسوج سالم آن آسیب وارد آورد که یکی از علائم آن ریزش اشک است.
برای حل مشکلات این تراشه ها محققان دانشگاه کلرادو با استفاده از سلولهایی از چشم فرد بیمار که هنوز نسبت به نور از خود حساسیت نشان می دهند موفق به ارائه شیوه ای جدید در تقویت نور دریافتی توسط شبکیه چشم شدند.
این شیوه تقویتی با استفاده از کار گذاشتن نقاط کوانتمی- ذرات نانویی از ماده ای نیمه رسانا - درون شبکیه چشم ممکن خواهد شد. این ذرات زمانی که در معرض فوتون های نور قرار می گیرند شفاف و درخشان شده و می توانند بر روی تصاویر ساخته شده در شبکیه چشم و شفاف شدن آنها تاثیر مطلوبی به جا بگذارد.
ذرات کوانتمی دارای فواید متفاوتی هستند از جمله می توان به عدم نیاز آنها به منبع انرژی خارجی، کوچکتر بودن ابعاد آنها در مقایسه با تراشه های سیلیکونی، و امکان پوشش داده شدن آنها توسط مواد فعال زیستی اشاره کرد. این مواد زیستی می توانند ذرات کوانتمی را مستقیما به نسوج خاص و مورد نظر در شبکیه متصل کنند.
محققان با آزمایش بر روی موشها دریافتند که استفاده از این شیوه عملی بوده و نتایج مثبتی در بر خواهد داشت. به این معنی که فعالیتهای الکتریکی شبکیه چشم موشهایی که توسط ذرات کوانتمی مورد درمان قرار گرفته بودند پس از انجام آزمایش به نسبت موشهایی که توسط شیوه های رایج تحت درمان قرار گرفتند به میزان قابل توجهی افزایش یافته و دید این جانداران به شکل محسوسی بهبود یافت.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم