ترافیک فیلم‌های فرهنگی در روزهای داغ سینما

در این میان، شاید بتوان 2 فیلم همیشه پای یک زن در میان است و دیوار را جزو فیلم‌هایی دانست که اصطلاحا مخاطب عام را هدف قرار گرفته‌اند اما آیا نمایش 6 فیلم که تقریبا همه آنها جزو فیلم‌های «مخاطب خاص» محسوب می‌شود، می‌تواند مخاطبان را به حضور گسترده در سینماها دعوت کند؟

این سوالی است که امیرحسین علم‌الهدی، کارشناس اکران به آن، چنین پاسخ می‌دهد: اگر هدف از اکران فیلم‌ها، رد کردن فیلم‌ها و صرفا نمایش آنها باشد، نمایش این حجم از فیلم‌های خاص ایرادی ندارد؛ اما اگر از نمایش چنین فیلم‌هایی به دنبال فرهنگ‌سازی هستیم، قطعا این شکل نمایش فیلم نمی‌تواند مفید و موثر باشد.

علم‌الهدی با تاکید بر مساله «بحث هویت‌یابی» فیلم‌های فرهنگی به این نکته اشاره می‌کند که این روزها دیگر فعالان حوزه توزیع و نمایش کمتر به دنبال شناخت نیاز مخاطب هستند و تنها اکران فیلم را هدف قرار می‌دهند. به عنوان نمونه، سینما عصر جدید مدتی قبل فیلم «ده رقمی» را نمایش داد و حالا فیلم «ریسمان باز» را اکران کرده است.

این فیلم‌ها نیز در شرایطی به نمایش درمی‌آید که در آخرین ماه فصل تابستان، چنین فیلم‌هایی نمی‌توانند مورد علاقه مخاطبانی باشند که هدفشان از حضور در سینما، گذراندن اوقات فراغت است.

سینما خالی بود ، اکران کردیم‌

علی سرتیپی ، پخش‌کننده‌ای که این روزها 2 فیلم «ریسمان باز و سربلند» را بر پرده سینماها دارد نیز درباره دلیل چنین وضعیتی به خبرنگار ما می‌گوید: شخصا با این مساله موافق نیستم که در یک مقطع زمانی همزمان 6 تا 7 فیلم مخاطب خاص نمایش داده شود؛ البته دلیل این موضوع هم شرایط خاصی است که سینما آزادی به وجود آورده و با سرگروه شدن این سینما، شرایطی فراهم شده که 3 تا 4 فیلم با سرگروهی این سینما اکران شود.

در چند سال اخیر نیز حجم عظیم فیلم‌های فرهنگی مانده در پشت اکران سبب شد تا به محض فراهم شدن شرایط، این فیلم‌ها برای نمایش هجوم بیاورند.

سرتیپی با اشاره  به این نکته که سال گذشته 4 فیلم در همین فصل در حال اکران بود، با اشاره به دو برابر شدن فروش فیلم‌ها در مرداد امسال نسبت به سال گذشته تاکید می‌کند و با اشاره به این که این مساله تاثیری در کاهش فروش فیلم‌ها نداشته است، می‌گوید: بهتر بود در کنار این فیلم‌ها، حداقل 2 فیلم تجاری هم اکران می‌شد تا شرایط گیشه هم بهبود پیدا می‌کرد. من هم به عنوان پخش‌کننده در شرایطی که دیدم سینماها خالی بود، سریع فیلم‌هایم را اکران کردم.

کمی سرگرمی ، لطفا!

علم‌الهدی در بخش دیگری از صحبت‌های خود با اشاره به این نکته که فیلم‌های فرهنگی باید زمانی نمایش داده شود که مخاطب علاقه‌مند به چنین فیلم‌هایی، امکان دسترسی به آنها را داشته باشد، می‌گوید: در شرایط فعلی که دانشگاه‌ها تعطیل است، طبیعی است که دانشجویان به عنوان مخاطبان این فیلم‌ها نمی‌توانند بیننده این آثار باشند.

به اعتقاد من، فیلم‌های فرهنگی و ارزشمند باید در سینما‌های خاصی که چنین هویتی دارند، به نمایش دربیاید و تبلیغات مناسبی برای نمایش آنها صورت گیرد؛ زیرا فیلم‌های ارزشمند فعلی نیز فروش راضی‌کننده‌ای ندارند.

برای چنین فیلم‌هایی نیز باید اکران هدفمندی در نظر گرفت و این نوع نمایش دادن این فیلم‌ها، به نوعی اکران کور است، انگار فقط می‌خواهند این فیلم‌ها نمایش داده و رد شود و کسی به دنبال اکران درست نیست.

در همه جای دنیا، فیلم تجاری در تعداد زیادی سینما و در زمان کوتاه اکران می‌شود؛ اما فیلم‌های خاص در تعداد کم سینما و در مدت طولانی نمایش داده می‌شوند.

تجربه نشان داده است؛ فیلم‌های فرهنگی نیز در صورت برنامه‌ریزی درست، قابلیت دستیابی به فروش بالا را دارند.
گیلانه ، یک تکه نان ، قدمگاه، خیلی دور  خیلی نزدیک و چند نمونه دیگر مثال‌هایی است که علم‌الهدی در این زمینه بیان می‌کند.

سرتیپی نیز در پایان به این مساله اشاره می‌ کند که اکران عید فطر نیز بیشتر به سمت ‌و سوی فیلم‌های خاص رفته است. کنعان ، سه زن ، دعوت و آواز گنجشک ‌ها فیلم‌هایی است که در نوبت اکران عید فطر است.

در چنین فضایی ، جای چند فیلم تجاری خوب هم خالی است تا در کنار مفاهیم عرفانی ، کمی هم سرگرمی به مخاطب هدیه شود.

رضا استادی