فلپس: من شکست‌ناپذیر نیستم

فلپس در هر کاری می‌خواست برنده شود

مایکل فلپس شنا را با درس‌های کاتی‌لرز که هنوز هم در میدوبروک تعلیم می‌‌دهد، شروع کرد. مایکل در 7 و 8 سالگی دوره شنای رقابتی خود را با مربیگری جولیا گورسن (شناگر جهانی سابق)‌ و پتی استفنز آغاز کرد و در 9 سالگی تحت تعلیم کیت شرتل قرار گرفت.

من (تام هایمز)‌ مربیگری فلپس را در آوریل 1995 (2 ماه پیش از دهمین سالگرد تولد او)‌ شروع کردم و تا اواسط ژوئن 1997 (دو هفته پیش از دوازدهمین سالگرد تولد او)‌ ادامه دادم. پس از آن باب بامن مربی او شد.

مایکل یک پسربچه معمولی بود و تازه شروع به یاد گرفتن این ورزش کرده بود. من لحظه‌های ناراحت بسیاری در کنارش بودم چه وقت‌هایی که اوضاع بر وفق مرادش نبود یا بعضی از شناگرهای بزرگ‌تر اذیتش می‌کردند. به طور کلی او تا حدی سر به هوا بود، اما در آن زمان شناگری خوب بود و می‌خواست به هر کاری که دست می‌زد، برنده شود.

خواهرانش در شروع شنای او چه نقشی داشتند.

مایکل در تمام زندگی خود کنار استخر بود. خواهران او شناگران خوبی بودند (هیلاری در سطح ملی جوانان، ویتنی در سطح جهانی)‌ و در تمام مراحل شنای خود خیلی سخت تلاش می‌کردند. مایکل به خواهرانش نگاه می‌کرد و به عقیده من او مسیر طبیعی خانواده فلپس را دنبال می‌کرد و در 11 سالگی دور همه ورزش‌های دیگر را خط کشیده و فقط در فکر شنا بود.

خواهرانش همیشه حامی بزرگ او بودند و نقش بزرگی در رسیدن او به شرایط کنونی داشتند. در حالی که تاثیری از نقش پدر در زندگی مایکل دیده نمی‌شود و مادرش غرق در کارهای خانه بود، به نظر می‌رسد خواهران مایکل بیشتر به فکر او بودند.

مایکل به علت وجود خواهرانش فقط یک راه را برای موفقیت می‌شناخت: هرگز هیچ تمرینی را از دست ندهد، در هر تمرین حداکثر تلاش و نیروی خود را صرف کند، حواس خود را در داخل و خارج از آب جمع کند و همیشه هدف‌هایی بزرگ داشته باشد.

آیا بلافاصله به استعداد ذاتی او پی بردی؟

با توجه به موفقیت‌های او در 6 تا 9 سالگی می‌دانستم به جایی خواهد رسید. مایکل در 10 سالگی برای نخستین بار رکورد ملی گروه سنی خود را بهبود داد و پیش از 11 سالگی چند رکورد دیگر را هم بهتر کرد. در آن زمان بود که به این نتیجه رسیدم که خواهد درخشید. او از نظر جسمی و روانی به آهستگی به بلوغ می‌رسید و بیشتر روی هدف‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت تمرکز می‌کرد.

خیلی سریع شنا می‌کرد اما در عین حال خیلی جای پیشرفت داشت و همین نشان می‌داد که خیلی سریع‌تر خواهد شد. او در 10 سالگی یک بار 500 یارد را زیر 6 دقیقه شنا کرد که این نشان می‌داد در آینده به کجاها خواهد رسید.

چه کرد که او را فراتر از دیگر شناگران بزرگ قرار داد؟

قبل از هر چیز، من مایکل را به کسی سپردم که به عقیده من تنها مربی‌ای بود که می‌توانست مایکل را به جایگاه کنونی او برساند. باب بامن بهتر از هر مربی دیگری مایکل را آماده کرده است. او ترتیبی داد که در بیرون و داخل آب همواره بهترین افراد ممکن در کنارش باشند.

گمان می‌کنم مایکل از 9 سالگی به بعد هرگز حتی یک جلسه تمرین را از دست نداد. اصول اخلاقی و اراده او برای این‌که بهترین باشد در میان شناگران بی‌نظیر است. او بهتر از هر شناگر دیگری تمرین می‌کند. درست است.

که استعداد و توانایی بدنی سریع شنا کردن را دارد، هر چه را که در این ورزش بوده با تلاش به دست آورده است. استعداد لازم است، اما کار سخت داشتن هدف‌های عالی و مربی خوب انسان را به اوجی که می‌خواهد می‌رساند... و مایکل می‌خواهد و مشتاق است هر کاری را که لازم است، انجام دهد.

مشاهده این وضع برای شما چگونه است؟

عالی، باورنکردنی، شادی‌بخش، باعث افتخار.... می‌دانیم که نقش من در موفقیت های مایکل کوچک است، اما از این‌که فرصت داشتم مربی این جوان باشم به هیجان می‌آیم. او در حالی که بزرگترین شناگر تاریخ است به یک انسان برجسته نیز تبدیل شده است.

او یک نابغه و نمادی عظیم برای کل شنای امریکا است، شاهد پیشرفت او در این سالها بودن هیجان‌انگیز و یک هفته المپیک باورنکردنی بوده است. از نقش مادر و خواهران او هم باید تقدیر شود. آنان تاثیر بسیاری در این موفقیت داشتند و باید به مایکل و کمک عظیم خود در این موفقیت افتخار کنند.

اطرافیان بیشتر چه سوال‌هایی درباره او از شما می‌پرسند؟

مسائل کلی درباره وقتی که مربی او بودم و بیشتر آنان فکر می‌کنند، افتخاری است که زمانی مربی او بودم. باید تکرار کنم که از شناختن مایکل، مربیگری او و دوستی با او خوشحال هستم.

در پایان باید بگویم بیشترین احترام را برای آنچه که «با من» با مایکل به دست آورده قائل هستم. در حالی که بعضی‌ها معتقدند هر کسی می‌توانست مربی آدمی به خوبی مایکل باشد، من این حرف را قبول ندارم. موفقیت‌های مایکل نتیجه مستقیم مربیگری و راهنمایی باب است.

مترجم علی کسمایی