تالاب میانگران ایذه در معرض نابودی

در استان خوزستان سه تالاب مهم شادگان، هورالعظیم و میانگران ایذه همگی در خطر نابودی هستند و باید برای نجات این گنج های ناشناخته طبیعت، همه مسئولان و متولیان امر آستین همت بالا بزنند و به دور از دادن وعده و وعید، اقدامی عملی و قابل قبول برای جلوگیری از نابودی تالابهای خوزستان انجام دهند.

در میان این سه تالاب خوزستان، تالاب میانگران ایذه به علت آلودگی تالاب ناشی از ورود پسابهای اراضی کشاورزی که به طور عمده با کودهای شیمیایی و سموم دفع آفات نباتی تغذیه می شوند، در خطر نابودی قرار دارد که با هدایت زه‌ آب‌ها به سیستم فاضلاب و ایجاد بستری مناسب جهت دور نگه داشتن آلاینده‌هایی از این دست می‌توان به حفظ حریم تالاب و اکوسیستم منطقه پرداخت.

تالاب میانگران با مساحتی حدود 40 کیلومتر مربع در جنوب غربی کوهپایه زاگرس در فاصله 1/5 کیلومتری شهر ایذه در شمال شرقی استان خوزستان واقع شده است. این تالاب به نام‌های دیگری از قبیل پرچستان، شیخان، فاروم و منقار نیز نامیده می‌شود. منبع تغذیه تالاب نزولات جوی و آبهای ناشی از آب شدن برفهای ارتفاعات منطقه است.

 از طریق راه مواصلاتی ایذه به منطقه تاریخی کول فرح و روستای پرچستان می‌توان به این تالاب زیبا دسترسی پیدا کرد، در حاشیه تالاب روستاهای متعددی وجود دارند که از این میان می‌توان به میانگران علیا و سفلی، خنگ اژدر و پرچستان اشاره کرد.

هوای منطقه در فصل تابستان مرطوب و شرجی و در زمستان سرد و ارتفاعات اطراف اغلب پوشیده از برف است.  پرباران‌ترین زمان سال در منطقه دی ماه و کم باران ترین آن اواخر خرداد تا اوایل مهر ماه است.

میانگران همه ساله در فصل مهاجرت پرندگان پذیرای گونه‌ها ی مختلفی از پرندگان مهاجر آبزی و غیرآبزی است که در مجاورت تالاب قادر به مشاهده گونه‌های متنوع آنان هستیم. از گونه‌های جانوری مهم و کمیاب تالاب، اردک مرمری، اردک سرسفید و غاز پیشانی سفید را می‌توان نام برد و از دیگر گونه‌ های مهاجر و موجود اردک نوک پهن، خوتکا، فلامینگو، لک لک سفید و سیاه، لک لک سرحنایی، و حواصیل خاکستری قابل ذکر هستند.

پوشش گیاهی غالب در تالاب، نی، گیاهان مرتعی، خارشتر، انواع یونجه و شنبلیله است. در میانگران نوعی گیاه محلی نیز به نامهای شتی و پاوکده می‌ رویند که روستاییان از آن برای پوشش منازل خود استفاده می‌کنند.

با توجه به قابلیت‌های منطقه اعم از آب و هوای نسبتاً مناسب در اکثر ماه‌های سال، وجود منطقه های تاریخی و کهن نظیر کول فرح، اشکفت سلمان، طاق طویله، ضرورت احداث کمپ‌ها و مراکز توریستی و تفرجگاهی در حاشیه تالاب جهت اسکان و جذب گردشگران و نیز راه ‌اندازی ورزشهای آبی از قبیل قایقرانی، اسکی روی آب و ماهیگیری احساس می‌شود.

در همین خصوص فرماندار ایذه گفت: متاسفانه از سالهای گذشته شاهد هدایت پسابهای فاضلاب ایذه به سمت تالاب میانگران هستیم که باعث آلودگی و نابودی این تالاب شده است.

خداداد محمدی، تالاب میانگران را از تالابهای منحصر به فرد کشور معرفی کرد و افزود: برای نجات تالاب باید به ناچار فاضلاب شهر را جدا کرد که به دلیل شرایط و موقعیت جغرافیایی خاص شهرستان ایذه، تنها راه نجات این تالاب، ایجاد تصفیه خانه و اجرای شبکه فاضلاب شهر است که مطالعات آن تکمیل شده اما تاکنون اعتباری جهت اجرای آن اختصاص داده نشده است.

محمدی ادامه داد: با توجه به اینکه شهرستان ایذه از قدیمی ترین شهرهای کشور و همچنین دارای جاذبه های گردشگری و آثار تاریخی ارزشمندی است، از اینرو شرط لازم برای جذب گردشگر، سرمایه گذاری و ساماندهی امور بهداشتی و نظافت شهر است.