تحصن روحانیت در مسجد دانشگاه تهران‌

به دنبال خروج شاه از ایران در روز سه‌شنبه 26 دی 1357، امام خمینی که از نوفل لوشاتو، نبض انقلاب را در دست داشت، اعلام کرد که بزودی به کشور باز خواهد گشت و به‌رغم آن که بسیاری از دست‌‌اندرکاران امور انقلاب، سخت نگران تبعات این تصمیم امام بودند، با این حال او قاطعانه بر بازگشت خود در اولین فرصت تاکید می‌ورزید.
کد خبر: ۱۵۷۹۷۱

 در این میان دولت بختیار و فرماندهان ارتش به انحاء گوناگون می‌کوشیدند مانع از ورود ایشان به کشور شوند و با برگزاری جلسات متعدد، راهکارهای عملی ساختن این مقصود را جستجو کردند تا این که روز جمعه 6 بهمن 1357 اعلام شد که به دلیل بدی شرایط آب و هوایی تا چند روز آینده، کلیه پروازهای هوایی از مقصد و مبدا فرودگاه مهرآباد لغو شده است.

در این حال، امام خمینی طی بیاناتی، این اقدام بختیار را تقبیح کرده و او را خائن به ملت خوانده و وعده داد که بزودی به میان ملت خود بازخواهد گشت و به مردم توصیه کرد کماکان به تحرکات انقلابی خود ادامه دهند.

به دنبال رهنمودهای امام، مخالفت‌‌ها با کابینه بختیار افزایش یافت و در آن میان گروهی از علما و روحانیون در اعتراض به بسته شدن فرودگاه مهرآباد از صبح روز یکشنبه 8 بهمن 1357 در مسجد دانشگاه تهران متحصن شدند و با غیرقانونی و غاصب خواندن دولت بختیار عمل او در تعطیلی فرودگاه مهرآباد را محکوم ساخته و تصریح کردند که تا زمان بازگشت امام خمینی به کشور به تحصن خود ادامه خواهند داد. به تدریج بر تعداد روحانیون افزوده شد و دانشجویان هم به جمع آنان پیوستند و به این ترتیب فشارها بر دولت مستاصل بختیار فزونی گرفت و او که اقدامش در بستن فرودگاه مهرآباد از همان آغاز هم محکوم به شکست بود، بناچار از تصمیم پیشین عدول کرده و اجازه داد فرودگاه بازگشایی شود.

مدت زمانی کوتاه پس از عقب‌نشینی دولت بختیار، روز پنجشنبه 12 بهمن 1357 ساعت 32/9 صبح «پرواز انقلاب» در فرودگاه مهرآباد تهران سالم به زمین نشست.

منبع: علی‌اکبر علی‌اکبری بایگی، تاریخ شفاهی انقلاب اسلامی ایران: از مهاجرت امام خمینی به پاریس تا پیروزی،  مرکز اسناد انقلاب اسلامی.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها