در این شرایط، دیدگاه ما این است که وضعیت فعلی ایران مشابه شرایط پس از جنگ ۱۲ روزه است؛ جایی که آتشبس برقرار شد اما صلحسازی انجام نگرفت و نهایتا پس از گذشت حدود هشت ماه به جنگ ۴۰ روزه منجر شد. تفاوت اساسی اینجاست که در آن زمان تقابل اصلی با اسرائیل بود، اما در حال حاضر تقابل اصلی بین ایران و آمریکا رخ داده است. نکته بسیار مهم، کشف اهرم راهبردی بسیار ارزشمند ایران در مدیریت و کنترل تنگههرمز و آغاز محاصره دریایی از سمت آمریکا است که همراه با احتمال فشارهای همهجانبه آمریکا در دریا و خشکی در روزهای آینده قابل تصور است. بنابراین، شرایط کنونی در وضعیت «نهجنگ و نهصلح» یا یک تقابل سرد قرار دارد که با توجه به شکننده بودن شرایط و فشار شدید وضعیت اقتصاد بینالمللی، ادامه این وضعیت در بنبست راهبردی امکانپذیر نیست. در این شرایط یا باید به سرعت گامهای عملی و واقعی به سمت یک توافق که نهایتا به بازگشایی تنگه هرمز، رفع محاصره دریایی ایران و حل سایر موضوعات منجر شود، برداشته شود، یا روند تشدید تنش و وقوع جنگ آغاز خواهد شد. ایران از منظر اهرمهای مذاکراتی، بهدنبال تثبیت دستاوردهای میدانی از طریق مذاکره و توافق است و در این راستا طرح سهمرحلهای خود را به طرف آمریکایی ارائه داده و حل مسأله را به صورت تدریجی و گامبهگام مطالبه کرده است.
آمریکا، با ریاست جمهوری ترامپ، این پیشنهاد را نپذیرفته و خواستار حل همه مسائل در یک بسته جامع است که از نظر ایران با زیادهخواهیهای قابلتوجهی همراه بوده است. ادامه وضعیت موجود با توجه به رویکردهای متناقضی که ترامپ در اظهارات و پیامهای خود دنبال میکند، احتمال پیشروی به سمت توافق را کاهش داده است.
بیاعتمادی ۱۴ ساله و تا حدود ۷۰ ساله بین ایران و آمریکا، امکان حل و فصل آن را در فضای رسانه و فضای مجازی ممکن نمیسازد. ایران با توجه به دستبرتری که در صحنه میدانی دارد، شایسته آن است که در عرصه مذاکرات حضور مؤثر داشته باشد تا ضمن حفظ خطقرمزها، به توافق محتملی دست یابد. آمریکا به خوبی آگاه است که ایران خطقرمزهای مشخصی دارد و در هر مذاکره از آنها عبور نخواهد کرد. ایران باید دستاوردهای خود را تثبیت کند و در عین حال منافع اقتصادی مردم خود که تحت فشارهای شدید تورمی قرار دارند، با انجام توافق مناسب و خروج از بنبست شکننده تأمین شود. آمریکا در این راستا به دنبال تضعیف شرایط اقتصادی ایران در گذر زمان است تا بستر را برای تکرار حوادث دی ماه فراهم کند. اما ملت ایران نشان داده که از ظرفیت بالایی برای دورزدن یا تحمل فشارها برخوردار است. ایران در حالحاضر در شرایطی قرار دارد که میتواند به سمت شکلدهی به یک نظم جدید منطقهای حرکت کند که در آن ایران یکی از بازیگران اصلی خواهد بود.