میوه ممنوعه احترام به تماشاگر تلویزیونی

«میوه ممنوعه» سریالی از مجموعه سریال های ماه مبارک رمضان است که از شبکه 2 پخش می شود. این سریال خوش ساخت و خوش ترکیب مصداق همان ضرب المثل است که «آنچه خوبان همه دارند».

کد خبر: ۱۴۶۷۵۳

سریال سازی برای ماه مبارک رمضان بخصوص با دستمایه های طنز که بتواند مردم مومن و روزه دار را پای تلویزیون نگه دارد، سابقه ای بیش از 4 سال ندارد. اگر چه در سالهای قبل ، گاه به گاه شاهد برخی سریال های موفق و پربیننده بوده ایم ، اما در لابه لای این آثار طنز، گاهی چشم تماشاگر تلویزیونی به آثاری برمی خورد که ضمن نشان دقت نظر و هوشیاری مدیران برخی شبکه ها، نشانه ای از اهمیت دادن تهیه کننده و کارگردان به مخاطب خود و احترام گذاشتن به بیننده ای است که مقداری سختگیرتر است و کمی هم سطح توقع بالایی دارد و البته فیلم و سریال را هم فقط برای خنده و تفریح تماشا نمی کند.
«میوه ممنوعه» از همین سریال هاست که از تیتراژ برنامه و اسامی دست اندرکاران و عوامل آن نوید می دهد که کاری حرفه ای و بالاتر از سطح عادی یک سریال تلویزیونی به تماشاگر روزه دار اهدا می شود. جدی گرفتن مخاطب و احترام به او در فیلمنامه دیده می شود. فیلمنامه ای که از زندگی های روزمره بیرون آمده ولی به روزمرگی دامن نزده است . داستان دختری که با جسارت می جنگد تا سرمایه خانوادگی و پدری اش را حفظ کند. اما از دایره قانون و شوون اجتماعی خارج نمی شود.
در سوی دیگر، داستان مرد نمونه ای از یک تاجر و بازرگان مومن و اهل دین و معنویت است که به حلال و حرام لقمه ای که خورده و خورانده ، اعتقاد دارد.در لابه لای این دو داستان جدی ، داستان های فرعی دیگری - که اگر چه فرعی اند اما سطحی نیستند - روایت می شود. داستان هایی نظیر عقد دختر بدون اذن پدر که البته با اجازه قانون و حاکم شرع ، باز هم گویای دقت نظر نویسنده فیلمنامه و رعایت حرمت هاست. اگر چه در صحنه هایی می شنویم که پسر از مخالفت خانواده دختر نگران است و آن هم نگرانی از جنس مذهب و دین.
سریال میوه ممنوعه علاوه بر داستان های جذاب و با حیایی که آن را پیش می برد، در بخش فنی با زیبایی ها و حرفه ای گری هایی روبه رو می شود که دیالوگ نویسی های نادری ، بازیهای درخشان امیر جعفری و فیلمبرداری های زیبا از آن جمله اند. گروه کارگردانی که در راس آن حسن فتحی کار را پیش می برد، انتخاب های هوشمندانه ای در گزینش بازیگران هر نقش داشته اند که البته تعدد بازیگران توانا با پیش زمینه های مثبت و منطقی در ذهن تماشاگران سریال های تلویزیونی به این کار کمک کرده است.
حسن فتحی که چند ماهی می شود سریال دیگری از او با نام «مدار صفر درجه» را شاهد هستیم و فیلمها یا تئاترهای تلویزیونی اش را قبلا دیده ایم ، ثابت کرده است تلویزیون را فراتر از یک سرگرمی دنبال می کند و البته مخاطبانش را هم با مسائل جدی تری درگیر می سازد. این شیوه از کار - همان طور که در مدار صفردرجه پیش رفت - ایجاب می کند که در هر حلقه از سریال ، لایه های جدید و عمیق تری ارائه شود. به همین دلیل ، باید در روزهای آینده شاهد ارتباطات عاطفی تری میان آقای فتوحی (علی نصیریان) و هستی شایگان (هانیه توسلی) باشیم.
این نشانه ها را کارگردان سریال هنرمندانه در آواز انتهایی فیلم گنجانده است . چنان که طی چند روز آینده باید رفتارهای منطقی تر و محترمانه تر و اخلاقی تری از دختر و داماد حاج آقای فتوحی را ببینیم.
چرا که فیلمنامه این ضرورت را ایجاد کرده است که «میوه ممنوعه» به حریم های ممنوعه ای سر بزند؛ اما حرمت های ممنوعه ای را نشکند.